حزبالله لبنان
| حزبالله لبنان
|
|
|---|---|
| رهبر | سید حسن نصرالله |
| تاسیس | ۱۹۸۵–۱۹۸۲ (به طور رسمی) |
| دین | اسلام-شیعه |
| ایدئولوژی سیاسی | اسلامگرایی-ملیگرا |
| مرکز رهبری | لبنان  |
| حزبالله لبنان |
| پرچم حزبالله لبنان |
| دبیران کل |
| سید حسن نصرالله |
| عملیاتهای نظامی |
| جنگ اسرائیل و لبنان |
| رسانهها |
| شبکه رادیویی النور |
حزبالله لبنان یک سازمان سیاسی-نظامی در لبنان است. گروه حزب الله در اوایل سالهای ۱۹۸۰ و باالهام از ایدئولوژی اسلام سیاسی روحالله خمینی در لبنان ظهور کرد.[۱][۲][۳][۴][۵] در زمان جنگ داخلی لبنان، حزبالله لبنان به کمک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، تعلیم نظامی داده شده و تحت حمایت مالی و سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت.[۶] حزبالله لبنان ۳ هدف اصلی را به عنوان آرمان خود اعلام کرده که عبارتند از: محو آثار امپریالیستی غربی در لبنان، مجازات فالانژهای لبنان و برپایی حکومت اسلامی در لبنان.[۷] گروه حزبالله لبنان در لیست برخی کشورهای غربی به عنوان «گروهی تروریستی» قرار دارد.[۸]
حزب الله لبنان پس از سالها جنگ چریکی موفق به آزاد کردن جنوب لبنان از اشغال اسرائیل در سال ۲۰۰۰ شد.این گروه پس از آن به فعالیت های سیاسی خود تحرک بیشتری داده و به کابینه و مجلس لبنان راه یافت.
محتویات |
[ویرایش] تاریخچه
هستهٔ اولیه حزب الله و ساختار تشکیلاتی آن متشکل از اسلام گرایان، نیروهای حزب الدعوه به رهبری علامه سید محمدحسین فضلالله، شاخه دانشجویی حزب الدعوه، مسئولان جنبش امل، اعضای جنبش فتح به رهبری ابوجهاد (خلیل الوزیر) و تمام گروه هاو جریانهایی که از انقلاب اسلامی ایران و روحالله خمینی تاثیر گرفته بودند شکل گرفت.[نیازمند منبع] سید عباس موسوی که در حمله هلی کوپترهای اسرائیلی به خودرو حامل وی و همسر و فرزندش در سال ۱۹۹۲ کشته شد، شیخ صبحی طفیلی، شیخ راغب حرب، شیخ عبدالکریم عبید، سید حسین موسوی، سید حسن نصرالله، سید ابراهیم امین السید، شیخ حسین الکورانی، شیخ نعیم قاسم، شیخ محمد یزبک، حسین خلیل، محمد رعد و محمد فنیش از جمله افرادی بودند که از حزب الدعوه و جنبش امل وارد حزب الله شدند.
سید حسن نصرالله، رهبر حزبالله لبنان در اولین سالگرد جنگ اسرائیل حزبالله لبنان، در مصاحبه اختصاصی با صدا و سیمای جمهوری اسلامی اعلام کرد که در طول جنگ از «مولایش»، سیدعلی خامنهای «رهنمود و راهنمایی» دریافت میکردهاست.[۹]
[ویرایش] جنگ اسرائیل و حزبالله لبنان
جنگ اسرائیل و لبنان که در اسرائیل به جنگ دوم لبنان و در لبنان به جنگ ژوئیه معروف است، جنگی است که به مدت ۳۳ یا ۳۴ روز[۱۰][۱۱] بین نیروهای دفاعی اسرائیل و حزبالله لبنان به وقوع پیوست و دامنه آن شمال اسرائیل و سراسر لبنان را دربرگرفت.
این جنگ با قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت سازمان ملل در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۰۶ پایان یافت. مرزی در این جنگ جابهجا نشد و درباره پیروز جنگ هم اختلاف نظرهایی بوجود آمد به طوری که هر کدام خود را پیروز میخوانند و دیگری را شکست خورده معرفی میکنند، حتی در مورد طول جنگ و آغازگر آن نیز هیچکدام از طرفین نظر یکسانی نداشتند.[۱۲]
[ویرایش] دیدگاههای مخالفین
به جز در خارج لبنان این گروه منتقدانی در درون این کشور نیز دارد. برای مثال حامیان دولت فؤاد سینیوره (نخست وزیر پیشین لبنان) با تاکید بر اینکه فقط دولت لبنان از حق تصمیمگیری در باره مقابله با تهدیدهای خارجی برخوردار است، سازمان سیاسی حزبالله را به مثابه «دولت در دولت» و شبه نظامیان آن را «ارتش در ارتش» مینامند و در مجموع حزبالله را به دنبال کردن منافع ایران و سوریه متهم میکنند.[۱۳]
در تاریخ ۲۸ آوریل ۲۰۰۹ میلادی، و یک ماه پیش از برگزاری انتخابات پارلمانی لبنان، بان کیمون، دبیر کل سازمان ملل متحد در گزارشی به شورای امنیت سازمان ملل متحد، حزبالله لبنان و سایر گروههای شبهنظامی را متهم به ایجاد بیثباتی در این کشور کرد. بان کیمون، همچنین حزبالله لبنان را خطری برای آرامش و پیشبرد مردمسالاری در لبنان خواند.[۱۴]
[ویرایش] تخصیص نام «گروه تروریستی»
بسیاری از کشورها برسر نحوه نامگذاری گروه حزبالله لبنان به عنوان «گروه سیاسی مشروع» و یا «گروهی تروریستی و نامشروع» یا هر دو، اختلاف نظر دارند. بصورتی که در میان اکثر کشورهای جهان عرب و برخی کشورهای اسلامی منجمله ایران، از حزبالله لبنان به عنوان «مقاومتی مشروع» یاد میکنند.[۱] این در حالی است که دولت لبنان از گروه حزبالله به عنوان حزبی مشروع و قانونی یاد میکند.[۱۵] سازمان اینترپل پس از حادثه بمبگذاری آمیا و به درخواست دولت آرژانتین، عماد مغنیه یکی از اعضای حزب الله را را به اتهام ارتباط با این حادثه مورد پیگرد قرار داد[۱۶]
کشورهای زیر، شاخه نظامی گروه حزبالله لبنان را به عنوان گروهی تروریستی شناسایی کردهاند.
| کشورها | توضیحات | مراجع |
|---|---|---|
 استرالیا |
ستاد عملیات ویژه حزبالله لبنان | [۱۷] |
 کانادا |
تمامی موجودیت حزبالله لبنان | [۱۸] |
 اسرائیل |
تمامی موجودیت حزبالله لبنان | [۱۹][۲۰] |
 هلند |
تمامی موجودیت حزبالله لبنان | [۲۱][۲۲] |
 بریتانیا |
ستاد عملیات ویژه حزبالله لبنان | [۲۳] |
 ایالات متحده آمریکا |
تمامی موجودیت حزبالله لبنان | [۲۴] |
[ویرایش] اتهام جاسوسی، خرابکاری و قاچاق سلاح به مصر
دادستانی مصر در تاریخ ۱۲ آپریل ۲۰۰۹ میلادی، با متهم کردن حزبالله لبنان به جاسوسی، قاچاق اسلحه و تلاش برای بیثبات کردن مصر، از بازداشت گروه ۴۹ نفرهای خبر داد که با دستور گرفتن از سید حسن نصرالله، دبیر کل حزبالله لبنان، علیه امنیت ملی مصر فعالیت میکردند.[۲۵][۲۶]
سید حسن نصرالله، رهبر حزبالله در واکنش به این دستگیریها اعتراف کرد که تنها یکی از دستگیرشدگان لبنانی، به نام سامی شهاب، عضو حزبالله بوده و در حال انجام مأموریتی برای رساندن تدارکات نظامی به فلسطینیهای نوار غزه بودهاست. با وجود ادعای نصرالله، سامی شهاب در اعترافات خود مدعی شده که برنامه حملهٔ تروریستی در اصل «حرکتی انتقامجویانه در برابر کشته شدن عماد مغنیه، از رهبران نظامی ارشد گروه حزبالله لبنان بودهاست».[۲۷]
[ویرایش] دبیران کل
[ویرایش] رابطه با ایران
بنا بر گفتههای محمدحسن اختری سفیر ایران در سوریه در سالهای (۱۹۹۷-۱۹۹۴) و (۲۰۰۸-۲۰۰۵) ایران به حزب الله کمکهای مالی و معنوی کردهاست و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به آموزش نیروهای حزب الله میپرداختهاست ولی اوهرگونه شرکت مستقیم ایران را در درگیرهای حزب الله رد میکند.[۲۸]
جمهوری اسلامی ارتباط نزدیکی با جنبش حزبالله دارد و دولت و نهادهای حکومتی ایران، از جمله بنیاد شهید، حمایتهای مالی قابل توجهی از این گروه و طرفداران و ساکنان مناطق تحت نفوذ آن به عمل میآورند.[۲۹]
به گفتهٔ منابع نزدیک به حزبالله، ایران در بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰، یک میلیارد دلار برای بازسازی بخشهای جنگزدهٔ لبنان هزینه کردهاست.[۳۰]
[ویرایش] نقش در حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ ایران
به گزارش بی.بی.سی تصاویری که از حمله به ستاد انتخاباتی میرحسین موسوی در قیطریه شمیران بدست آمده که در آن یکی از افراد شناخته شده و مهم حزب الله لبنان در آن به چشم میخورد. افرادی از حزب الله لبنان، اصالت عکسها را تأیید کردند. با این حال به عقیده مهرداد فرهمند صرف حضور این عضو حزب الله در حمله به ستاد موسوی نمیتوان نتیجه گرفت که حزب الله لبنان نقشی سازمان یافته در سرکوب معترضان ایرانی ایفا کردهاست.[۳۱]
[ویرایش] جُستارهای وابسته
[ویرایش] پانویس
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ Asia Times Online:: Middle East News - Hezbollah's transformation
- ↑ Israel Ministry of Foreign Affairs. 1996-04-11. Retrieved on ۲۰۰۶-۰۸-۱۷.
- ↑ «FRONTLINE/WORLD. Lebanon - Party of God. The Story.» PBS. ۲۴ February 2007.
- ↑ Rubenstein, Colin. «Australia is right to ban Hezbollah. Here's why.» The Age. ۲ June 2003. ۲۴ February 2007.
- ↑ «National Geographic News Photo Gallery: Hezbollah, Igniting Conflict.» National Geographic News. ۲۴ February 2006.
- ↑ Adam Shatz. April 29 2004.
- ↑ An open letter, The Hizballah program
- ↑ فهرست تروریستی وزارت خارجه ایالات متحده آمریکا
- ↑ مصاحبه سید حسن نصرالله با سیمای جمهوری اسلامی (ممری تی. وی)
- ↑ گیلبرت اچکار و مایکل وارشوفسکی. جنگ ۳۳ روزه:جنگ اسرائیل علیه حزب الله در لبنان و تبعات آن. Paradigm Publishers (انتشارات پارادایم)، ۲۸ فوریه ۲۰۰۷. ISBN 978-1-59451-409-8.
- ↑ سازمان عفو بینالملل
- ↑ Lebanon: who won the war? Open Democracy
- ↑ احمد زیدآبادی. «سلاح حزبالله؛ مساله این است» (فارسی). بیبیسی فارسی. بازبینیشده در ۱۸ مه ۲۰۰۸.
- ↑ دبیرکل سازمان ملل: «حزبالله لبنان عامل بیثباتیست» (دویچه وله فارسی)
- ↑ Hezbollah's Role in Lebanon's Government, NPR
- ↑ «Interpol votes against Iran in Argentina terror case» (انگلیسی). وبگاه اینتر نشنال هرالد تریبیون، November ۶, ۲۰۰۷. بازبینیشده در ۱۶ شهریور ۱۳۸۷.
- ↑ . 2005-07-18. Retrieved on ۲۰۰۶-۰۸-۲۱.
- ↑ See:
- . Retrieved on ۲۰۰۶-۰۷-۲۵.
- . Retrieved on ۲۰۰۶-۰۷-۱۶.
- ↑ . 2005-01-05. Retrieved on ۲۰۰۶-۰۷-۱۵.
- ↑ . 2005-02. Retrieved on ۲۰۰۷-۰۳-۲۷.
- ↑ . 1. Retrieved on ۲۰۰۶-۱۰-۱۱.
- ↑ .
- ↑ Quick guide: Hezbollah BBC news, ۲۰۰۶-۰۸-۲۲
- ↑ . 2005-10-11. Retrieved on ۲۰۰۶-۰۷-۱۶. «Current List of Designated Foreign Terrorist Organizations... ۱۴. Hizballah (Party of God)».
- ↑ مصر حزبالله را به برهم زدن ثبات متهم کرد (دویچه وله فارسی)
- ↑ ماهیت تشنج بیسابقه میان حزب الله لبنان و مصر (بیبیسی فارسی)
- ↑ حزبالله درصدد انتقام قتل عماد مغنیه بود (دویچه وله فارسی)
- ↑ «حزب الله و حماس فرزندان انقلاب ایران» (فارسی). وبگاه روزنامه اعتماد، یکشنبه، ۵ خرداد ۱۳۸۷. بازبینیشده در چهارشنبه ۶ شهریور ۱۳۸۷.
- ↑ «احمدی نژاد وارد لبنان شد» (فارسی). بیبیسی، ۱۳ اکتبر ۲۰۱۰. بازبینیشده در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۰.
- ↑ «Iran's Ahmadinejad to tour Lebanon-Israel border» (انگلیسی). بیبیسی، ۱۳ اکتبر ۲۰۱۰. بازبینیشده در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۰.
- ↑ بی بی سی
[ویرایش] منابع
- خبرگزاری مهر
- هفته نامه سیاسی، فرهنگی و اجتماعی «صبح صادق» شماره ۲۶۰ صفحه:۸
- حق شناس کمیاب، سید علی، ساختار سیاسی اجتماعی لبنان، انتشارات سنا،۱۳۸۸
[ویرایش] پیوند به بیرون
- وبگاه رسمی
- پایگاه مجازی فارسی زبان مقاومت إسلامی لبنان+متن فارسی سخنرانیهای سیّد حسن نصرالله
- Hezbollah’s Cyber Warfare Program
