زید بن ثابت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

زید بن ثابت از اصحاب محمّد پیغمبر اسلام و از جمله انصار است. او کاتب قرآن و نیز کاتب مراسلات محمّد بود و با زبان‌های عبری، کلدانی و آشوری آشنایی داشت.[۱] پس از مرگ محمّد، و پس از کشته شدن تنی چند از قاریان در نبرد یمامه، زید پسر ثابت از ابو بکر مأموریت یافت آیات قرآن را گردآوری کند.[۲] این قرآن که نخستین قرآن جمع آوری شده بود، به مصحف معروف شد. زید پسر ثابت، اهمیّت خود را به عنوان مدرّس قرآن در دورهٔ عُمَر حفظ کرد. در زمان عثمان، زید پسر ثابت دوباره به جمع آوری قرآن پرداخت و نوشتار قرآن را بر اساس گویش قریش تنظیم کرد. زید پسر ثابت، با علی بن ابی طالب بیعت کرد و یک سال پس از خلافت او در مدینه درگذشت.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ تاریخ صحابه، مهدی اخوانی، چاپ سوم، مشهد، ۱۳۳۹
  2. جمع زید بن ثابت