عبدالله بن ام‌مکتوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عبدالله بن ام‌مکتوم از اصحاب محمد (پیامبر اسلام) بود. وی نابینا بود و بر اساس نظر محمدحسین طباطبایی، مفسر قرآن، در سوره عبس منظور از اعمی یا نابینا اوست. محمّد چندبار هنگام رفتن به جنگ‌ها او را به جای خود در مدینه گذاشت. وی در جنگ قادسیه شرکت جست و در سال چهاردهم پس از هجرت در همان جنگ کشته شد.

منابع[ویرایش]

  • اسلام‌شناسی مشهد، علی شریعتی، چاپخش، تهران، ۱۳۸۰
  • ویکی‌پدیای عربی

]]