استاتیرا (دختر داریوش سوم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ستاتیرا
شاهدخت پارسی
پیشیناستاتیرای دوم
جانشینروشنک
زادهپارس
درگذشته۳۲۳ پیش از میلاد
همسر(ان)اسکندر مقدونی
دودمانهخامنشی
پدرداریوش سوم
مادراستاتیرای دوم

ستاتیرا یا بَرسینه دختر داریوش سوم هخامنشی و ستاتیرای دوم (با مادر خود همنام بود)، و خواهر دری‌په‌تیس، و همسر اسکندر مقدونی بود.


کنت کورث گوید:[۱] مقارن فتح صور به دست اسکندر (۳۳۲ پیش از میلاد) نامه‌ای از داریوش سوم به اسکندر رسید که او را پادشاه خوانده به او تکلیف کرده بود، دخترش ستاتیرا را به وی بدهد و جهیز او ممالکی باشد که بین هِلس پونت (داردانل) و رود هالیس (قزل ایرماق حالیه) واقع است و اسکندر بدین شرایط صلح کند. اسکندر شرایط داریوش را برای صلح نپذیرفت.[۲]

در طی نبرد ایسوس ستاتیرا جزو حرم داریوش سوم اسیر سپاه اسکندر شد.[۳] اسکندر پس از مراجعت از هند در سال ۳۲۴ پیش از میلاد با ستاتیرا ازدواج کرد. پلوتارک می‌نویسد:[۴] وقتی که اسکندر در بستر مرگ بود، روشنک، همسر دیگر اسکندر، آبستن بود و از این جهت مورد احترام مقدونی‌ها واقع شده بود، ولی چون او به ستاتیرا رشک می‌برد، او را فریب داد! به این معنی که نامه‌ای جعلی از طرف اسکندر به او نوشته، احضارش کرد و همینکه او آمد، امر کرد او و خواهر وی دری‌په‌تیس را کشته، جسد آنها را در چاهی انداختند سپس چاه را به امر او پُر کردند. در این کار پردیکاس، محرم و شریک جنایت روشنک گشت. پردیکاس، همان شخصی است که پس از مرگ اسکندر، از تمام سرداران او متنفذتر بود.[۵]

معنی ستاتیرا

ستاتیرا یک اسم هخامنشی (دختر داریوش سوم و همسر اردشیر دوم) است که اصل آن ستاترا یا ستاتیرا می‌باشد. «ستا» به معنای ستایش کردن و «ترا» پسوند اسم فاعل برای بانوان بوده است. پس ستاتیرا یعنی دختر ستایشگر.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. (کتاب ۴ بند ۵)
  2. ایران باستان، ص ۱۳۴۴
  3. (ایران باستان ص، ۱۳۱۸، ۱۳۲۰، ۱۳۶۲
  4. (کتاب ۴ بند ۱۰۰)
  5. ایران باستان ص ۱۹۳۴
  • ایران باستان، تألیف: پور داوود
  • فرهنگ ایران باستان، تألیف: پور داوود