مصطفی تاج‌زاده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مصطفی تاج‌زاده
معاون امور بین‌الملل وزیر ارشاد
نخست وزیر میر حسین موسوی
سرپرست وزارت کشور
رئیس ستاد انتخابات کشور در دوران وزارت عبدالله نوری
معاون وزارت کشور
رئیس جمهور سید محمد خاتمی
اطلاعات شخصی
تولد سید مصطفی تاج‌زاده
۲ آذر ۱۳۳۵
تهران، ایران
ملیت  ایران
حزب سیاسی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران
جبهه مشارکت ایران اسلامی
همسر فخرالسادات محتشمی‌پور
فرزندان دو فرزند
پیشه سیاستمدار
دین اسلام شیعه

سید مصطفی تاج‌زاده (زاده ۲ آذر ۱۳۳۵ در تهران) عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران که هفت سال زندانی سیاسی بود. او در دولت محمد خاتمی معاون وزیر کشور (عبدالله نوری) و سرپرست این وزارتخانه پس از استیضاح عبدالله نوری بود. او در دولت میرحسین موسوی (۱۳۶۳ تا ۱۳۶۷) معاون امور بین‌الملل وزیر ارشاد (محمد خاتمی) بود.

زندگی[ویرایش]

تاج‌زاده ۲ آذر ۱۳۳۵ در تهران متولد شد. پدر و مادرش اصالتاً اهل هرند اصفهان بودند. خانواده او چه از سمت پدر و چه از سمت مادر همه به علمای معروف منتسب بودند. آیت‌الله حاج شیخ محی الدین فاضل هرندی یکی از اساتید حوزه علمیه قم دایی او بود.

مصطفی در سال ۵۴ دیپلم متوسطه خود را اخذ کرد و در امتحان اعزام به خارج از کشور قبول شد. وی با ورود به آمریکا ضمن تحصیل در رشته مهندسی مکانیک، فعالیت‌های خود را در مسیر مبارزات سیاسی علیه حکومت پهلوی از طریق انجمن اسلامی کالیفرنیا پی گرفت و به همراهی تعدادی دیگر گروه فلق را تشکیل دادند. تاج زاده ۸ مهر ۱۳۵۷ پس از دیداری با روح‌الله خمینی در پاریس، تحصیل را رها کرد و به ایران بازگشت. وی به عنوان نماینده ویژه گروه فلق در کمیته ویژه استقبال از روح‌الله خمینی انتخاب شد. پس از انقلاب گروه فلق با پیوستن به شش گروه دیگر سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی را ایجاد کردند. تاج زاده پس از آن به مدیریت کل مطبوعات و نشریات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منصوب شد. با آمدن سید محمد خاتمی به وزارت ارشاد، وی جای خود را به محسن آرمین داد و در سال‌های ۶۳ تا ۶۷ به عنوان معاون بین‌الملل خاتمی در وزارت ارشاد فعالیت کرد.

پس از استعفای خاتمی و با آمدن میرسلیم به وزارت ارشاد، تاج زاده هم به همراه خاتمی به کتابخانه ملی رفت. وی پس از مدتی به روزنامه همشهری رفت و تا انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۷۶) در این مؤسسه فرهنگی باقی ماند. وی پس از استعفا از وزارت ارشاد برای تحصیل در رشته علوم سیاسی وارد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران شد. در کنکور سراسری کارشناسی ارشد سال ۷۱ حائز رتبه اول کشور شد و با سر رسیدن دوم خرداد فرصت آن را نیافت تا از پایان‌نامه اش برای اخذ دکترا دفاع کند. او از سال ۱۳۷۵ در ستاد انتخابات خاتمی فعالیت کرد و همزمان عضو تحریریه عصر ما نشریه ارگان سازمان مجاهدین انقلاب بود. با پیروزی خاتمی در کنار عبدالله نوری در وزارت کشور به عنوان معاون سیاسی مشغول شد و اولین انتخابات شوراهای شهر وروستا را برگزار نمود. همچنین با تشکیل جبهه مشارکت ایران اسلامی از ابتدا به عضویت دفتر سیاسی و شورای مرکزی حزب درآمد. وی پس از استیضاح عبدالله نوری و تا آمدن عبدالواحد موسوی لاری، سرپرست وزارت کشور شد و با آمدن موسوی لاری مجدداً به معاونت سیاسی بازگشت.

او که در کوران انتخابات مجلس ششم حاضر به تن دادن به خواسته‌های شورای نگهبان نشده بود با شکایت جنتی از کلیه مناصب دولتی عزل شد و با پایان مدت محکومیت مجدداً به عنوان مشاور سید محمد خاتمی به دولت بازگشت. لازم است ذکر شود که او نیز همزمان به عنوان رئیس ستاد انتخابات کشور از جنتی به دلیل تخلف در انتخابات و تغییر در نتیجه آرا به قوه قضاییه شکایت کرد اما تا کنون به شکایتش رسیدگی نشده‌است.[۱]

همسر وی فخرالسادات محتشمی‌پور دخترعموی علی اکبر محتشمی پور (وزیر کشور سابق) و از اعضای شورای مرکزی جبهه مشارکت است.

وی از تاریخ دهم اسفند ماه ۱۳۸۹، ۷ سال را در زندان سپری کرد و در خرداد ماه سال ۱۳۹۵، آزاد شد که در ادامه به آن پرداخته شده است.

فعالیت‌های سیاسی پیش از انتخابات ۱۳۸۸[ویرایش]

تخلف در انتخابات مجلس دوره ششم[ویرایش]

انتخابات مجلس ششم در تاریخ بیست و نه بهمن هفتاد و هشت انجام شد که با پیروزی قاطع جریان اصلاح طلب همراه شد نتایج اغلب حوزه‌های انتخابیه توسط شورای نگهبان تأیید گردید اما در حوزه انتخابیه تهران گزارش‌هایی مبنی بر تخلفات وسیع در جریان انتخابات باعث عدم تأیید نتایج این حوزه از سوی شورای نگهبان گردید شورای نگهبان تخلفات را چنان گسترده می‌دانست که ۷۲۰ هزار رای را باطل اعلام کرد و در پایان لیست اسامی حائزین اکثریت تغییرات کلی داده شد. با بالا گرفتن قضیه تخلفات انتخاباتی شورای نگهبان بازشماری آراء را شروع کرد ولی از آنجا که این امر به طول انجامید و تا اردیبهشت سال ۷۹ ادامه یافت و به نتیجه محسوسی نرسید جریان اصلاح طلب فشار بر روی شورای نگهبان را افزایش داد و آن را متهم به سنگ اندازی در راه تشکیل مجلس ششم نمود سید محمد خاتمی رئیس جمهوری هم به جمع منتقدین پیوست و گفت:مردم حق دارند که در آینده نزدیک شاهد بازگشایی مجلس جدید باشند» اما هنوز در شورای نگهبان اختلاف بر روی تأیید یا ابطال تمام آراء وجود داشت خبرهای غیررسمی حاکی از آن بود که بخشی از شورای نگهبان به رهبری احمد جنتی تمام آرا را مخدوش می‌دانست و خواهان ابطال نتایج انتخابات بود و گروهی دیگر به رهبری محمد یزدی خواهان تأیید نتایج انتخابات پس از ابطال برخی از صندوق‌های مخدوش بودند. با افزایش اختلافات در شورای نگهبان و عدم رسیدن به توافق در این مورد آیت‌الله جنتی طی نامه‌ای به آیت‌الله خامنه‌ای نوشت: «با توجه به نتایج کنونی شورای نگهبان نمی‌تواند صحت انتخابات را تأیید کند .. در ۸۶۷ صندوق بازشماری شده اشکال و تخلفاتی ... دیده شده است» آیت‌الله خامنه‌ای هم در جواب دستور العمل چهارده ماده‌ای را برای تأیید آرا حوزه انتخابیه تهران ارائه داد که بر طبق این دستور العمل، آرا صندوق‌های مخدوش باطل، بازشماری آرا متوقف و نتیجه انتخابات بر اساس آرا صندوق‌های سالم اعلام می‌شد و می‌بایست متخلفین در جریان انتخابات شناسایی و مجازات شوند بلافاصله پس از حکم رهبری ۵۳۴ صندوق یعنی ۷۲۶۲۶۶ رای از ۲۹۳۱۱۱۳ کل آرا تهران باطل گردید و تأیید بقیه آرا اعلام شد. با این تغییرات هاشمی رفسنجانی که رتبه متغیر بین ۲۷ تا ۳۳ داشت به رتبه بیستم ارتقا یافت و تنها نامزد تأیید صلاحیت شده ملی مذهبی یعنی علیرضا رجایی که در رتبه ۲۸ تا ۲۹ قرار داشت به رتبه ۳۴ به بعد تنزل یافت و غلامعلی حداد عادل از جریان اصولگرا به رتبه ۲۸ ارتقا یافت. پس از تأیید نتایج انتخابات تهران سید مصطفی تاج زاده رئیس ستاد انتخابات کشور و آزرمی فرماندار تهران به جرم تخلف در جریان انتخابات به دادگاه فراخوانده شدند تاج زاده از خدمات دولتی منفصل گردید و آزرمی هم به چند ماه زندان محکوم گردید[۲]

تظاهرات خرم‌آباد[ویرایش]

تاج‌زاده در جریان هفتمین اجلاس دفتر تحکیم وحدت در مرداد ماه سال ۱۳۷۹ و تظاهرات خرم‌آباد، پس از آنکه فرودگاه خرم‌آباد توسط نیروهای لباس شخصی محاصره و از حضور عبدالکریم سروش و محسن کدیور در اردوی دفتر تحکیم وحدت خرم‌آباد جلوگیری به عمل آمد محاصره کنندگان را فاشیست خواند و به اتهام توهین و تحریک در دادگاه محاکمه شد.[۳]

انتخابات شوراهای شهر و روستا ۱۳۸۱[ویرایش]

وی در انتخابات شوراهای شهر و روستا در سال ۱۳۸۱ در شهر تهران که با پیروزی مطلق اصولگرایان همراه بود، (همهٔ ۱۵ نفر لیست انتخاباتی اصولگرایان انتخاب شدند) نامزد شده بود که در نهایت شکست خورد.[۴]

فعالیت‌های سیاسی پس از انتخابات ۱۳۸۸[ویرایش]

بازداشت و زندان[ویرایش]

او در جریان رویدادهای پس از اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) یک روز پس از انتخابات بازداشت شد.[۵] و پس از تحمل نه ماه زندان، که چهار ماه آن انفرادی بوده‌است، بدون دریافت حکم از دادگاه و یا پرداخت وثیقه آزاد گردید.[۶] او در تاریخ بیست و ششم خردادماه هشتاد و نه نامه‌ای خطاب به مردم نوشت و اعلام کرد که برخی از همراهی‌هایش با انقلابیون در دهه شصت خطا بوده‌است. وی در دوران کوتاه آزادی خود به نگاشتن مقالات تحلیلی پیرامون مسایل اخیر و افشاگری در خصوص کودتای انتخاباتی پرداخت. مصطفی تاج زاده به همراه شش تن دیگر از اعضای ارشد جبهه مشارکت و سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی اقدام به شکایت از سردار مشفق و دیگر فرماندهان سپاه نمود و بر اساس اعترافات صریح سردار مشفق در سخنرانی خود، از نقش سپاه در زمینه سازی و اجرای کودتای انتخاباتی پرده برداشت. قوه قضاییه به جای رسیدگی به شکایت این هفت نفر مجدداً وی را به زندان فراخواند. وی پس از بازگشت به زندان در اقدامی نامتعارف به قرنطینه زندان اوین منتقل شد و تا ۱۵ خرداد ۹۵ در این مکان نگهداری می‌شد.

همسر وی، فخرالسادات محتشمی پور، که با نگاشتن عریضه‌ها و نامه‌های سرگشاده خود نقش مهمی در اطلاع‌رسانی در خصوص وضعیت زندانیان سیاسی و خانواده‌های آنها داشت در روز دهم اسفند ماه ۱۳۸۹ دستگیر شد. اتهام وی اطلاع‌رسانی و پیگیری وضعیت زندانیان سیاسی اعلام شده‌است.

مناظره مکتوب با حسین شریعتمداری[ویرایش]

در اردیبهشت ۱۳۹۰ سید مصطفی تاج زاده که در زندان اوین به سر می‌برد در نامه سرگشاده‌ای خطاب به حسین شریعتمداری، نماینده ولی فقیه در مؤسسه کیهان، برای مناظره با وی اعلام آمادگی کرد. وی در این نامه، که می‌توان آن را آغازی برای یک مناظره مکتوب دانست، با اشاره به اینکه حسین شریعتمداری تاکنون حاضر نشده‌است به پیشنهادهایش برای مناظره پاسخ دهد، تأکید کرد که در طول بازجویی‌های خود نیز بارها از بازجوها خواسته‌است تا امکان مناظره بین او و حسین شریعتمداری را فراهم کنند. وی با ارسال اولین نامه[۷] و تقاضا برای انتشار بدون سانسور آن در کیهان، عملاً مناظره را یک جانبه آغاز نمود و اعلام کرد نامه‌های بعدی وی در خصوص مباحث مطرح شده در این نامه به عنوان محورهای پیشنهادی مناظره به تدریج منتشر خواهد شد. او در پیام خود به کیهان نوشت:

پیشنهاد دارم که مناظره مکتوب آغاز شود و یک مقاله من بنویسم، و کیهان شش روز فرصت برای نقدآن داشته باشد. بعد مقاله دوم و دوباره شش روز فرصت برای نویسندگان آن روزنامه محترم. به این ترتیب علاقه‌مندان با مطالعه مقالات و نقدها به قضاوت بهتری دربارهٔ ادعاهای ما و شما دست خواهند یافت.

وی در دومین نامه سرگشاده خود به حسین شریعتمداری به نقش حیاتی «دشمن» در ادبیات کیهانیان و همفکرانشان پرداخت. وی منطق کیهانیان با جنگ طلبان آمریکایی را یکسان خواند و نوشت که اعتقاد کیهانیان به دوگانه «معصوم – شیطان» باعث شده‌است تا شرط بهره‌مندی ایرانیان از حقوق قانونی خود، نه التزام به قانون اساسی بلکه ایمان به شخص رهبر نامیده شود و حمایت از یک نامزد را در برابر نامزد مطلوب رهبری، مخالفت با ایشان و در نهایت مخالفت با پیغمبر و خدا به حساب آید. وی همچنین سرکوب شدید تظاهرات آرام میلیونها ایرانی را به شدت محکوم کرد.[۸] در بخشی از این نامه این پرسش را از شریعتمداری مطرح نمود که:

چرا شما و همفکرانتان، صرفاً برای حفظ موقعیت و حاکمیت خویش، به روش‌های غیرانسانی و سرکوبگری متوسل می‌شوید و چهره‌ای طالبانی – پادگانی از اسلام و نظام و روحانیت شیعه به نمایش می‌گذارید؟

وی در سومین نامه سرگشاده خود به حسین شریعتمداری به بررسی ابعاد مختلف به قول خود کودتای انتخاباتی سال ۸۸ پرداخت. وی ضمن طرح سوالاتی در خصوص عملکرد حاکمیت در این انتخابات ضمن اعتراض به برخوردهای صورت گرفته و مقایسه این رویداد با کودتای ۲۸ مرداد به مسائل بعد از انتخابات پرداخت.[۹] در بخشی از این نامه وی سوالات زیر را مطرح می‌کند:

آنچه جنابعالی و همفکرانتان پس از انتخابات مهندسی شده ۸۸ انجام دادید، واقعاً با رفتار رژیم سابق پس از کودتای ۲۸ مرداد ۳۲ چه تفاوتی دارد؟ مگر رژیم کودتا روزنامه‌های مخالف را بعد از ۲۸ مرداد به تدریج توقیف نکرد؟ آیا شما غیر از این عمل کردید؟ آیا دست به انحلال احزاب منتقد نزدید؟ آیا معترضان را سرکوب نکردید و تعداد زیادی را به زندان نینداختید؟ آیا کوی دانشگاه تهران را به خاک و خون نکشیدید؟ آیا لباس شخصی‌ها را به جان مردم بی‌دفاع، از جمله در مجتمع مسکونی سبحان نینداختید؟ و سرانجام آیا به بهانه مقابله با دشمن، انتخابات آزاد را منتفی نکرده‌اید؟ به نظر جنابعالی کودتا و حکومت نظامی شاخ و دم دارد؟

در بخش دیگری از این نامه تاج زاده ضمن اعتراض به عملکرد رهبری در مواجهه با اعتراضات رخ داده با اشاره به خطبه‌های نماز جمعه رهبری در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۳۸۸ بیان کرد که برداشت عموم ایرانیان مخالف یا موافق نتیجه انتخابات، از خطبه‌های مذکور حمایت قاطع رهبر از آقای احمدی‌نژاد بود.

نامه سرگشاده در سالروز دستگیری[ویرایش]

وی در تاریخ ۲۳ خرداد ماه سال ۱۳۸۹ در سالروز دستگیری خود پس از انتخابات سال ۱۳۸۸ در نوشته‌ای با عنوان پدر، مادر، ما باز هم متهمیم! به تحلیل برداشت خود از شرایط زندان، اتهامات، کیفرخواست و مسائل دیگر پرداخت و نوشته خود را به ندا آقاسلطان از کشته‌شدگان جنبش سبز تقدیم کرد.[۱۰]

گفتمان نوفل لوشاتو[ویرایش]

تاجزاده پس از انتشار نامه پدر، مادر، ما باز هم متهمیم! و شکایت از سردار مشفق دوباره به زندان فراخوانده شد. وی پیش از بازگشت مجدد به زندان مجموعه یادداشتهایی با عنوان گفتمان نوفل لوشاتو انقلاب اسلامی نگاشت. وی این یادداشت‌ها را به گاندی، مارتین لوتر کینگ و نلسون ماندلا، آموزگاران نهضت عدم خشونت در قرن بیستم، تقدیم کرده‌است. یکی از مشهورترین این یادداشت‌ها گفتمان نوفل لوشاتو و سه فرض! بود که پس از رفتن وی به زندان منتشر شد.[۱۱]

نامه سرگشاده به سید علی خامنه‌ای[ویرایش]

مصطفی تاج‌زاده در نامه سرگشاده‌ای که در تاریخ ۲۵ مهرماه ۱۳۹۰ در زندان اوین نوشت و در سایت‌های اصلاح طلب منتشر شد به آزار و اذیت خانواده زندانیان سیاسی ایران اعتراض کرد. وی در این نامه به موارد زیر اشاره کرد:

  • حمله مأموران امنیتی جمهوری اسلامی به خانواده زندانیان سیاسی و مراسم آن‌ها مانند افطار و دعای کمیل
  • عدم اجازه به فرزندان زندانیان سیاسی برای ادامه تحصیل در ایران یا کشورهای دیگر
  • اخراج منتقدان جمهوری اسلامی و خانواده و بستگان آن‌ها از کار و عدم اجازه کسب درآمد جهت گذران زندگی
  • تهدید و ترساندن خانواده زندانیان سیاسی و دخالت در امور خصوصی آن‌ها
  • دستگیری کسانی که به خانواده زندانیان سیاسی منتقد جمهوری اسلامی کمک مالی می‌کنند

وی همچنین در این نامه خطاب به رهبر جمهوری اسلامی ایران، به دستگیری و محاکمه فخرالسادات محتشمی‌پور همسرش به قصد وادار کردن او به عدم اظهار نظر درباره امور کشور اعتراض کرد. در این نامه وی حکومت ایران را در سراشیبی سقوط اخلاقی و معنوی دانسته و قصد خود از نامه نگاری به رهبر ایران را یادآوری اصول و ارزش‌های انقلاب ایران خواند که به عقیده او در نظام تحت رهبری علی خامنه‌ای آشکارا نفی و نقض می‌شود. وی در نامه خود خطاب به آیت‌الله خامنه‌ای نوشت که مخاطب قرار دادن وی به آن معنی نیست که امید دارد رهبر جمهوری اسلامی به ظلم آشکار دستگاه قضایی رسیدگی کند.[۱۲] در بخشی از نامه آمده‌است که:

من حدود دو سال و نیم است که در زندان به سر می‌برم و در تمام این مدت تنها به علت این که نظرات خود را درباره مسائل کشور به صورت کاملاً قانونی منتشر ساخته‌ام، برخلاف قانون در شرایط انفرادی نگهداری می‌شوم. از شما می‌پرسم برمبنای کدام معیار اخلاقی و انسانی مقامات قضایی مطیع اوامر حضرت عالی حق دارند به منظور اعمال فشار و وادار کردن من به سکوت و عدم اظهار نظر درباره امور کشور، همسرم را دستگیر و محاکمه کنند؟

پیشنهاد طرح دوشنبه‌های اعتراض[ویرایش]

در روز اول آبان ۱۳۹۰ تاجزاده در مصاحبه‌ای در زندان اوین پیشنهاد کرد که ایرانیان برای نشان دادن اعتراض خود به حبس خانگی میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی و نیز محکومیت احکام غیرقانونی و غیرعادلانه علیه فعالان سیاسی، انتخاباتی، مطبوعاتی، فرهنگی و هنری و اعلام هم بستگی با همه زندانیان سیاسی و عقیدتی و آمادگی برای تحریم انتخابات مجلس در اسفند ۱۳۹۰، اولین دوشنبه هر ماه دست به اعتراضات مدنی بزنند.[۱۳] بعضی از روش‌هایی که وی در این مصاحبه پیشنهاد داد:

  • تشکیل اجتماعات مدنی به هر روش ممکن
  • نامگذاری دوشنبه‌های اول هر ماه به نام یک کشته جنبش سبز
  • اعتصاب غذا یا روزه در اولین دوشنبه هر ماه
  • تجمع در هنگام غروب در هر محل و مرکز در دسترس، مانند خوابگاه‌ها، کوی دانشگاه٬مسجد، تکیه، رستوران، دفترهای کار و خانه‌ها
  • تبادل اخبار و گفتگو دربارهٔ اوضاع ایران، منطقه و جهان و انعکاس گزارش آن در شبکه‌های اینترنتی با رعایت جنبه‌های احتیاطی و امنیتی

انتخابات ریاست‌جمهوری (۱۳۹۲)[ویرایش]

مصطفی تاجزاده در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۲) در نامه‌ای که از زندان اوین منتشر کرده بود نوشت:

محافظه‌کاران حاکم در حال تبدیل شعار «میزان رای ملت است» به شعار «میزان رای رهبر است» هستند و شورای نگهبان راه برای پیروزی نامزد موردنظر رهبر هموار گردد و ساختار نظام سیاسی ایران را سلطنت مطلقه فقیه نامیده است و اذعان داشته که راهی جز عدم شرکت نداریم.[۱۴]

اما پس از کناره گیری محمدرضا عارف از نامزدی انتخابات ریاست جمهوری، با انتشار بیانیه سید محمد خاتمی و آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی مبنی بر حمایت از حسن روحانی، در حالی که تنها تا آغاز رای‌گیری چند روز مانده بود احتمال این می‌رفت که بسیاری از گروه‌های اصلاح طلب و اپوزسیون‌ها و زندانیان سیاسی پس از انتخابات ٬۸۸ در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری شرکت کنند. مصطفی تاجزاده علاوه بر گفته‌های پیشینش از این قاعده مستثنی نبود و به نقل از سهراب سلیمانی، رئیس سازمان زندان‌های تهران، او در انتخابات ریاست‌جمهوری در زندان اوین شرکت کرد.[۱۵] همچنین همسر او، فخرالسادات محتشمی‌پور نیز با حضور در حسینیه ارشاد در یازدهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری و چهارمین دوره انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا شرکت کرد.[۱۶]

۱۳۹۳[ویرایش]

تاجزاده که در سال ۱۳۸۸ به شش سال حبس محکوم شده بود، در اوایل سال ۱۳۹۳ به علت نوشتن نامه‌ای از درون زندان به سیدعلی خامنه‌ای، مدت حبسش یک سال افزایش یافت. در شهریور ۱۳۹۳ تاجزاده در نامه‌ای خبر از ضرب و شتم خودش توسط مأموران بازجویی و تلاش آن‌ها برای اعتراف گرفتن از او علیه اکبر هاشمی رفسنجانی، میرحسین موسوی و محمد خاتمی داد. تاجزاده در آذر ۱۳۹۳، در حالی که حدود چهار سال در روزهٔ سیاسی بوده است یک مرخصی سه روز گرفت که به گفتهٔ وب‌سایت کلمه این مرخصی درمانی بوده است.[۱۷]

۱۳۹۵[ویرایش]

تاج‌زاده در تاریخ ۱۵ خرداد ۱۳۹۵ پس از تحمّل هفت سال حبس در زندان انفرادی، آزاد شد. معاون وزیر کشور دولت اصلاحات که یک روز پس از انتخابات دهم ریاست جمهوری توسط سپاه بازداشت و به تحمل ۶ سال حبس تعزیری محکوم شده بود، طی سال‌هایی که در زندان بود نیز به اتهام یادداشت نوشتن در زندان به یک سال حبس دیگر محکوم شد.

وی تمام سال‌های حبس خود را بر خلاف قانون به بند عمومی منتقل نشد و در انفرادی‌هایی که سپاه در نظر گرفته بود روزگار گذراند. از این واقعه در گفت‌وگو با ایسنا خبر داده بود که پس از اتمام محکومیت ۷ ساله موکلم، پرونده جدیدی در رابطه با غیبت از مرخصی بر ای وی تشکیل شد که در این پرونده وی به تحمل ۴ ماه حبس محکوم شد. پس از تجدیدنظر خواهی در شعبه ۴۸ دادگاه تجدیدنظر، وی به پرداخت جزای نقدی ۲۰۰ هزار تومان محکوم و حکمش قطعی شد. با احتساب این موضوع، احتمالاً موکلم ۱۵ خرداد ماه آزاد می‌شود.[۱۸]

پانویس[ویرایش]

  1. سایت خبری تحلیلی کلمه
  2. http://www.irdc.ir/fa/content/16919/default.aspx
  3. «تاجزاده در دادگاه بررسی وقایع خرم‌آباد». وب‌سایت رادیو فردا، ۲۵ اسفند ۱۳۷۹. بازبینی‌شده در ۴ فوریه ۲۰۱۳. 
  4. جامعه‌شناسی ۲۲ خرداد، پرویز امینی، انتشارات آفتاب توسعه. شابک: ۹۷۸–۹۶۴–۷۸۶۷–۲۰–۷
  5. «اسامی دستگیرشدگان جبهه مشارکت تا این لحظه»(فارسی)‎. میزان‌پرس. بازبینی‌شده در ۳ تیر ۱۳۸۸. 
  6. بی‌بی‌سی
  7. شبکه جنبش راه سبز (جرس)
  8. سحام نیوز
  9. ندای سبز آزادی
  10. سایت خبری تحلیلی امروز
  11. پایگاه اطلاع‌رسانی نوروز
  12. نشریه خبری سیاسی الکترونیکی ایران امروز
  13. تحول سبز
  14. تاجزاده: راهی جز عدم شرکت نداریم
  15. تاجزاده هم رای داد
  16. همسر تاج‌زاده و پگاه آهنگرانی رای دادند
  17. «مصطفی تاج‌زاده، پس از ماه‌ها حبس در سلول انفرادی، به مرخصی آمد». رادیوفردا. ۲۰۱۴-۱۱-۲۶. بازبینی‌شده در ۲۰۱۴-۱۱-۲۸. 
  18. «پایان هفت سال حبس در انفرادی‌های اوین؛ سیدمصطفی تاج‌زاده آزاد شد». کلمه. ۲۰۱۶-۰۶-۰۴. بازبینی‌شده در ۲۰۱۶-۰۶-۰۴. 

منابع[ویرایش]