بهاره هدایت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بهاره هدایت
زادروز ۱۶ فروردین ۱۳۶۰ (۳۶ سال)
تهران
ملیت ایرانی
پیشه عضو سابق شورای مرکزی و سخنگوی سابق دفتر تحکیم وحدت
فعال حقوق زنان
زندانی سیاسی
همسر امین احمدیان

بهاره هدایت (زاده ۱۶ فروردین ۱۳۶۰ در تهران) فعال دانشجویی (دانشگاه علوم اقتصادی)، فعال جنبش زنان، زندانی سیاسی و عضو شورای مرکزی و سخنگوی دفتر تحکیم وحدت در سال ۱۳۸۴ بود. وی از فعالان کمپین یک میلیون امضا برای تغییر قوانین زن‌ستیز است و تاکنون چندین‌بار بازداشت و در سال ۱۳۸۸ به ۹ سال و نیم حبس محکوم شده است.[۱][۲]

فعالیتهای دانشجویی[ویرایش]

بهاره هدایت در سال ۱۳۸۴ با بالاترین تعداد آرا به عنوان تنها عضو دختر در شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت انتخاب شد. او به دلیل حضور در اعتراضات دانشجویی تاکنون ۵ بار بازداشت شده است.

بهاره هدایت، در اسفند ۱۳۹۰ برنده جایزه ادلستام ۲۰۱۲ سوئد شد. بنیاد هارالد ادلستام در بیانیه‌ای اعلام کرد که به دلیل «شجاعت فوق‌العاده و تعهد فعالانه به عدالت در برابر نقض حقوق بشر در ایران» این جایزه را به بهاره هدایت اعطا کرد.

در بیانیه بنیاد ادلستام آمده است که این فعال دانشجویی «علی‌رغم هشدارها و تهدیدهای نیروهای اطلاعاتی و امنیتی بارها زندگی خود و آزادی‌اش را برای دفاع از حقوق بشر به خطر انداخته است.»

بنیاد هارالد ادلستم همچنین تأکید کرد که بهاره هدایت را یک زندانی عقیدتی می‌داند و از مقامات جمهوری اسلامی درخواست آزادی وی را دارد.[۳]

بازداشت در سال ۱۳۸۵[ویرایش]

بهاره در روز جهانی زن سال ۱۳۸۵ در سازمان دهی اعتراضات به قوانین تبعیض آمیز علیه زنان مشارکت داشت که با برخورد نیروی انتظامی با تجمع اعتراضی سال ۱۳۸۵، اولین بازداشت وی رقم خورد و نهایتاً به اتهام برگزاری «تجمع غیرقانونی» حکم ۲ سال زندان که به مدت ۵ سال تعلیق شده بود، برای وی صادر شد.

یک سال بعد، (۱۸ تیر ماه ۱۳۸۶) پس از سازمان دهی اعتصاب در مقابل دانشگاه امیرکبیر در اعتراض به بازداشت و شکنجه دانشجویان، همراه با ۶ تن دیگر از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت مجدداً بازداشت شد. در ۲۲ تیرماه ۱۳۸۷ باز هم بازداشت شد و پس از یک ماه فشار شدید در بازداشت انفرادی مجدداً از زندان آزاد شد. بهاره هدایت یک بار دیگر همزمان با سال تحویل ۱۳۸۸ به دلیل شرکت در تجمع مسالمت آمیز خانواده‌های زندانیان سیاسی در مقابل زندان اوین بازداشت شد.[۴]

زندان پس از اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸[ویرایش]

وی که از جمله زندانیان سیاسی دستگیر شده پس از اعتراضات مردم ایران به نتایج انتخابات ریاست جمهوری (۱۳۸۸) بود در کنار دیگر رهبران دفتر تحکیم وحدت به زندان طولانی‌مدت محکوم شد. دادگاه تجدیدنظر حکم قطعی وی را «۹ سال و نیم» حبس اعلام کرد.[۵][۶]

اتهامات وی فعالیت تبلیغی علیه نظام، مصاحبه با رسانه‌های بیگانه، توهین به رهبر، توهین به رئیس جمهور، اخلال در نظم عمومی از طریق شرکت در تجمعات غیرقانونی، ورود غیرقانونی و تخریب درب دانشگاه امیرکبیر هنگام ورود مهدی کروبی به این دانشگاه، از سوی قاضی مقیسه عنوان شد. وی در کل به ۷ سال و نیم زندان بابت این اتهامات محکوم شده است، هم‌چنین حکم دو سال حبس تعلیقی بهاره هدایت به اتهام اقدام علیه امنیت از طریق برگزاری تجمع ۲۲ خرداد سال ۸۵ نیز به اجرا درآمده و به این حکم اضافه شد. این حکم در دادگاه تجدیدنظر شعبه ۵۴ دادگه انقلاب در تیر ماه ۱۳۸۹ نیز به تأیید رسید.

بهاره هدایت پس از روز دادگاه به همراه زندانیان سیاسی دیگر نظیر مهدیه گلرو، میلاد اسدی و مجید توکلی به بند قرنطینه متادون که به مجرمین معتاد و جهت ترک آنان اختصاص دارد، انتقال یافت که امکان هر گونه تماس و ارتباط با دنیای خارج از آن‌ها سلب شد.[۷][۸]

بهاره هدایت به همراه مهدیه گلرو در اعتراض به محرومیت از ملاقات واین حکم، اعتصاب غذا کردند[۹][۱۰]

بهاره هدایت هم چنین به مناسبت ۱۶ آذر ماه ۱۳۸۹ پیامی خطاب به دانشجویان ایران از زندان اوین صادر کرد که در پی آن تمامی ملاقات‌های هفتگی و کابینی وی قطع و پرونده قضایی جدیدی در شعبه ۲۸ نیز تشکیل شد. در طی دوران زندان بهاره هدایت علی‌رغم ابتلا به بیماری سنگ کیسه صفرا، اجازه مرخصی به وی داده نشده است[۷][۱۱][۱۲]

۰۸٫۰۳٫۲۰۱۲ - بهاره هدایت، فعال دانشجویی و زندانی سیاسی جایزه هرالد ادلستام سوئد را به دلیل «شجاعت فوق‌العاده و تعهد به عدالت فعالانه در برابر نقض حقوق بشر در ایران» دریافت کرد.

آزادی از زندان[ویرایش]

حکم آزادی بهاره هدایت عصر روز یکشنبه چهاردهم شهریورماه ۱۳۹۵ از سوی قوه قضائیه به سازمان زندانها ابلاغ شد[۱۳].

وی پس از حدود هفت سال در پانزده شهریور سال ۱۳۹۵ آزاد شد.[۱۴][۱۵] امین احمدیان، همسر بهاره هدایت، در اینستاگرام خودش خبر آزادی قطعی بهاره هدایت را اطلاع داده و نوشته است که پس از هفت سال انتظار «بهار آمد.»[۱۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «بیش از ۱۰۰۰ تن از فعالان جنبش زنان و مدافعان حقوق برابر به ادامهٔ بازداشت بهاره هدایت و محبوبه کرمی اعتراض کردند». گذار. 
  2. «ویژه نامه سالروز تولد بهاره هدایت». دانشجونیوز. 
  3. . http://www.daneshjoonews.com/news/university/11072-1390-12-17-17-48-09.html/. 
  4. «ویژه نامه سالروز تولد بهاره هدایت». دانشجونیوز. 
  5. «تأیید نه سال و نیم حبس بهاره هدایت در دادگاه تجدیدنظر». بی‌بی‌سی فارسی، ۲ مرداد ۱۳۸۹. 
  6. «بهاره هدایت به ۹ سال و نیم ومیلاد اسدی به ۷ سال حبس محکوم شدند». کلمه. 
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ «مهدیه گلرو و بهاره هدایت همچنان ممنوع‌الملاقات هستند». جنبش راه سبز. 
  8. «تأیید احکام جدید شش ماه حبس برای مهدیه گلرو، بهاره هدایت و مجید توکلی». جنبش راه سبز. 
  9. «بهاره هدایت و مهدیه گلرو اعتصاب غذا کردند». 
  10. «تظاهرات مخالفان در پایان سفر احمدی نژاد به نیویورک». رادیو فردا. 
  11. «بازگشت بهاره هدایت به زندان اوین». جنبش راه سبز. 
  12. «همسر بهاره هدایت: هر کسی که با الفبای سیاست و تاریخ آشنا باشد می‌داند که این وضعیت دوام نخواهد داشت». جنبش راه سبز. 
  13. «ابلاغ حکم آزادی "بهاره هدایت" - ایسنا». 
  14. «بهاره هدایت، فعال دانشجویی آزاد شد». بی‌بی‌سی فارسی. بازبینی‌شده در 05-09-2016. 
  15. «بهاره هدایت پس از نزدیک به هفت سال از زندان آزاد شد». 
  16. «بهاره هدایت، فعال دانشجویی آزاد شد». 

پیوند به بیرون[ویرایش]