مهدی محمودیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مهدی محمودیان
شناسنامه
نام کامل مهدی محمودیان
زادگاه تهران، ایران
همسر(ان) الهام زولفقاری
فرزندان زینب محمودیان
والدین هوشنگ محمودیان - فاطمه الوندی
اطلاعات سیاسی
حزب سیاسی جبهه مشارکت ایران اسلامی
سمت عضو کمیته اطلاع‌رسانی حزب

مهدی محمودیان (فرزند هوشنگ) فعال حقوق بشر، عضو کمیته اطلاع‌رسانی جبهه مشارکت و انجمن دفاع از حقوق زندانیان است و در روز بیست و پنجم شهریور ماه ۸۸ بازداشت شد و پس از پنج سال در شهریور ۹۳ از زندان آزاد گردید.

محمودیان در افشای جنایات و فجایع رخ داده در بازداشتگاه کهریزک قبل و بعد از انتخابات نقش داشت. او نخستین کسی است که پس از انتخابات دربارهٔ اعمال روش‌های غیرانسانی و غیرقانونی با متهمان در این بازداشتگاه، اطلاع‌رسانی نمود. وی پس از انتخابات پر مسئله ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ نیز چندین بار دربارهٔ کشتار مردم معترض در خیابانها و دفن‌های شبانه و غیرقانونی کشتگان جنبش سبز با رسانه‌های مختلف گفتگو کرده و دست به افشاگری زد.

این فعال حقوق بشر به علت نگه داشتن وی بدون لباس برای مدت طولانی در هواخوردی انفرادی زندان اوین در فصل زمستان دچار بیماری ریوی و مشکل تنفسی شد. وی از شرایط جسمی بد و برنشیت ریهٔ خود، از اینکه در زندان هیچ نوع دارویی برای درمان این بیماری مزمن در اختیار او قرار نمی‌دهند خبر داد. چندین بار در سلول خود بیهوش شد. هر دو ریهٔ وی دچار عفونت حاد شد و به گفته پزشک عمومی زندان به علت عفونت، ریه‌هایش در حال از کار افتادن بود.

بازداشت[ویرایش]

مهدی محمودیان ۲۵ شهریور ۱۳۸۸ در منزل شخصی خود توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد؛ و حدود سه ماه از بارداشت خود را در انفردای سپری کرد.

بنا به گزارش‌های رسیده مهدی محمودیان به اتهام گفتگو با رسانه‌های مختلف در مورد اعلام نام و شمار کشته شدگان و افشای دفن غیرقانونی آنها در بخش‌های مختلف بهشت زهرا، بازداشت شده‌است. همچنین بازجویان به او گفته‌اند که یکی از اتهام‌های او توهین به رهبری در یک جمع خصوصی است.

این عضو انجمن دفاع از حقوق زندانیان در یکی از ملاقات‌های خود به خانواده‌اش گفته‌است که بازجویان از او خواسته‌اند تعهد بدهد برای چهار سال از تهران خارج شود و روزنامه‌نگاری را برای همیشه کنار بگذارد تا از زندان رهایی یابد که با مخافت شدید وی روبرو شد.

وی همچنین در ملاقات با مادر خود از فشار شدیدی که بر او برای اعتراف علیه عمادالدین باقی وجود داشت، خبر داده بود؛ اما پس از امتناع از اقرار علیه باقی به حال خود رها شده که در واقع این وضعیت بلاتکلیف نوعی اعمال فشار برای اعتراف گرفتن از او بود.

وی در حال حاضر و پس اعتراض به اعدام پنج تن از فعالین سیاسی کرد همراه تنی دیگر از چهرهای سیاسی از بند ۳۵۰ زندان اوین به زندان کچویی و بعد از یک ماه به زندان رجایی شهر کرج منتقل شد.

محاکمه[ویرایش]

اولین جلسه دادگاه مهدی محمودیان روز چهارشنبه ۱۱ اسفندماه برگزار گردید.[۱]

در تاریخ ۲۶ اردیبهشت در غیاب وکیلش در دادگاه بدوی به جرم تبانی علیه نظام به ۵ سال حبس تعزیری محکوم گردید.[۲][۳][۴]

نامه به سران جنبش[ویرایش]

با وجود تمامی فشارها بر مهدی محمودیان و دیگر زندانیان سیاسی در دیماه ۱۳۸۹ مهدی محمودیان خطاب به سید محمد خاتمی و میر حسین موسوی و مهدی کروبی نامه‌ای نوشته و از این سه رهبر جنبش در خواست نمود تا از مواضع به حق خویش کوتاه نیایند. در بخشی از این نامه آمده‌است: «از شما تقاضا دارم به حرمت خون شهدای انقلاب از آغاز تا امروز و به حرمت گریه‌ها و دلتنگی‌های مادران، پدران، همسران و فرزندان شهدا و اسرای جنبش سبز و به حرمت شکنجه دیدگان کهریزک، بند ۲۰۹ و ۲-الف و سایر زندانها و بازداشتگاه‌های پیدا و پنهان دیگر همان‌طور که تاکنون از اهداف و آرمانهای آزادیخواهانه و عدالت جویانه مردم خداجوی ایران پاسداری کرده‌اید کماکان ادامه داده و به هیچ قیمیتی از مواضع به حق و اصولی خود دست برندارید.»[۵]

پانویس[ویرایش]

مهدی محمودیان متولده ۱۳۵۶ تهران می‌باشد.