علیرضا رجایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
علیرضا رجایی
زادروز ۲۸ مهر ۱۳۴۱ (۵۵ سال)
تهران
ملیت ایرانی
پیشه فعال ملی-مذهبی
زندانی سیاسی
مدیر انتشارات گام نو
همسر لیلا لیاقت
فرزندان امیریحیی رجایی
امیرطاها رجایی

علیرضا رجایی (زاده ۲۸ مهر ۱۳۴۱) از فعالان سیاسی ملی-مذهبی ایران، زندانی سیاسی و مدیر انتشارات گام نو است. او مدیر گروه سیاسی هیئت تحریریه روزنامه‌های جامعه، توس و نشاط بود. وی در انتخابات مجلس ششم ۱۳۷۸ کاندیدای ائتلاف نیروهای ملی-مذهبی در تهران بود و بر اساس نتایج انتخابات در ردهٔ بیست‌وهشتم قرار گرفته و به مجلس راه یافت، اما پس از ابطال تعداد ۵۳۴ صندوق رای حاوی بیش از ۷۰۰ هزار رای توسط شورای نگهبان وی از فهرست نامزدهای منتخب خارج شده و جای خود را به غلامعلی حداد عادل داد. او دارای تحصیلات دکترای علوم سیاسی از دانشگاه تهران است.[۱]

بازداشت[ویرایش]

بازداشت در سال ۱۳۷۹[ویرایش]

علیرضا رجایی در اسفند سال ۱۳۷۹ همراه با جمعی دیگر از فعالان ملی_مذهبی نظیر عزت‌الله سحابی، حبیب‌الله پیمان، رضا رئیس طوسی، محمد ملکی، محمد بسته‌نگار، محمدحسین رفیعی، محمد محمدی اردهالی، تقی رحمانی، هدی صابر، مسعود پدرام، سعید مدنی، رضا علیجانی، مرتضی کاظمیان و محمود عمرانی بازداشت و سپس در زمستان ۱۳۸۱ در دادگاه انقلاب اسلامی محاکمه شد.[۲]

زندان پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم[ویرایش]

وی در سال ۱۳۸۸ برای مدتی و در اردیبهشت ۱۳۹۰ به اتهام ارتکاب جرایم امنیتی از سوی مأمورین امنیتی بازداشت شد.[۳] طبق حکم شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب اسلامی به ریاست قاضی حداد، به اتهام عضویت در ائتلاف نیروهای ملی مذهبی و اقدام علیه امنیت ملی نظام جمهوری اسلامی و نیز فعالیت تبلیغی علیه نظام، به ۴ سال حبس و ۵ سال محرومیت از تمامی حقوق اجتماعی و حق عضویت در تشکل‌های سیاسی و نهادهای مدنی، محکوم شد.[۴] علیرضا رجایی در مورخه ۴ آبان ۹۴ پس از تحمل شش سال حبس از زندان آزاد شد.

ابتلا به سرطان[ویرایش]

برادر علیرضا رجایی در مصاحبه ای با روزنامه اعتماد عنوان کرد که روند شیوع و ابتلای وی تقریباً از اسفند ماه سال ۹۳ آغاز شد. علیرضا رجایی ابتدا در قسمت فوقانی فک خود احساس درد داشت که با مراجعه به بهداری زندان و خوردن مسکن تا اندازه‌ای حل شد اما در خرداد ماه سال ۹۴ توده ای از سینوس وی بیرون آمد. در همان زمان پنج مرتبه از سوی بهداری زندان اعزام به خارج از زندان برای اسکن و عکسبرداری تجویز شد که این اجازه داده نشد. تا آبان‌ماه سال ۹۴ که وی از زندان آزاد شد.[۵]در آبان ماه ۱۳۹۴ پس از آزادی از زندان پزشکان تشخیص دادند که او به سرطان سینوس دچار شده‌است. او روند درمانی خود را با ۴ دوره شیمی درمانی سنگین و بدنبال آن ۳۵ جلسه رادیو تراپی سپری کرد[۶] بااین‌حال بیماری او عود کرده و در نهایت پزشکان مجبور شدند روز یک‌شنبه ۵ شهریور ۱۳۹۶ طی یک عمل سنگین ۱۴ساعته مورد جراحی قرار دهند که در اثر این عمل جراحی یک چشم وی تخلیه و بخشی از صورت و فک او برداشته شد. برادر علیرضا رجایی در گفتگویی با روزنامه اعتماد در خصوص وضعیت بعد از جراحی وی می‌گوید: «فک فوقانی به صورت کامل برداشته شده و در نتیجه حرف‌زدن و غذاخوردن برایش بسیار سخت شده‌است. می‌توان گفت عضله جویدن اصلی و صورت و حدقه چشم برداشته و خود چشم نیز تخلیه شده‌است»[۷][۸][۹]

منابع[ویرایش]

  1. «مشخصات کامل ۱۲۲ نفر از زندانیان بند ۳۵۰ اوین در پایان مرداد ۱۳۹۰». ندای سبز آزادی. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۸-۳۰. 
  2. «علیرضا رجایی؛ 77 روز در اوین». جنبش راه سبز. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۸-۳۰. 
  3. «علیرضا رجایی بازداشت شد». جنبش راه سبز. بازبینی‌شده در 2017-08-30. 
  4. «یاران سبز رمضان - روز پنجم؛ علیرضا رجایی، احسان عبده تبریزی و مسعود باستانی». ۱۳۹۰-۰۵-۱۵. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۸-۳۰. 
  5. «برادر رجایی: قوی و محکم است و به ما روحیه می‌دهد». روزنامه اعتماد، ۱۱ شهریور ۱۳۹۶. بازبینی‌شده در ۹ سپتامبر ۲۰۱۷. 
  6. «چشم راست روزنامه‌نگار سرشناس تخلیه شد اما حال عمومی وی مساعد است». ایران آنلاین، ۸ شهریور ۱۳۹۶. بازبینی‌شده در ۹ سپتامبر ۲۰۱۷. 
  7. «سرگذشت یک روزنامه‌نگار: علیرضا رجایی». ایران آنلاین، ۱۲ شهریور ۱۳۹۶. بازبینی‌شده در ۹ سپتامبر ۲۰۱۷. 
  8. «تخلیه چشم راست علیرضا رجایی بر اثر سرطان». Deutsche Welle. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۸-۳۰. 
  9. «جلوگیری از درمان در زندان به سرطان ختم شد؛». صدای آمریکا، ۰۸ شهریور ۱۳۹۶. بازبینی‌شده در ۹ سپتامبر ۲۰۱۷.