سید مصطفی میرسلیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از مصطفی میرسلیم)
پرش به: ناوبری، جستجو

{{Infobox Officeholder | name = سید مصطفی میرسلیم | birth_name = سید مصطفی آقامیرسلیم[۱] | image =Mostafa Mir-Salim press conference 20170423 02.jpg | caption = | office1 = | president1 = | term_start1 = | term_end1 = | predecessor1 = | successor1 = | office2 = عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام | appointed2 = سید علی خامنه‌ای | term_start2 = ۲۷ اسفند ۱۳۷۵ | term_end2 =

| 1blankname2 = رئیر هاشمی رفسنجانی]]

محمدعلی موحدی کرمانی (موقت)

سید مصطفی آقامیرسلیم[۲] (زادهٔ ۱۹ خرداد ۱۳۲۶ در تهران) سیاستمدار راستگرا و اصولگرای ایرانی است که وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت دوم هاشمی رفسنجانی بود. میرسلیم بین سال‌های ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۱ معاونت سیاسی اجتماعی وزیر کشور را بر عهده داشت. او از اعضای حزب جمهوری اسلامی بود که به پیشنهاد بنی‌صدر برای نخست وزیری به مجلس معرفی شد اما مجلس اول شورای اسلامی با نخست وزیری او موافقت نکرد. از ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۸ در دوره ریاست جمهوری سید علی خامنه‌ای، میرسلیم سرپرست نهاد ریاست جمهوری و مشاور عالی رئیس جمهور بود. میرسلیم از اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی است.

در ۹ دی ماه ۱۳۹۵ خورشیدی، وی رسماً به‌عنوان نامزد نهایی حزب موتلفه اسلامی برای شرکت در دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران معرفی شد؛ وی در آغازین ساعت روز اول نام‌نویسی برای اعلام داوطلبی نامزدی انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۶، در وزارت کشور حاضر شد؛ صلاحیت وی توسط شورای نگهبان تأیید و توسط وزارت کشور در شامگاه واپسین روز فروردین اعلام گردید.[۲][۳]

او عضو هیئت علمی مهندسی مکانیک دانشگاه امیرکبیر و مؤسس و رئیس اولین مرکز تحقیقات موتور ایران و ناظر عالی طراحی و ساخت اولین موتور پایه گازسوز (موتور ملی ایران) است. او ریاست فدراسیون نجات غریق و غواصی ایران و عنوان «حامی فدراسیون نجات غریق جهانی ایران» را بر عهده دارد.[۴]

زندگی‌نامه[ویرایش]

وی ۱۹ خرداد ۱۳۲۶ در خانواده‌ای مذهبی در تهران متولد شد. نام پدر او سیدجلال بود.[۲] تحصیلات متوسطهٔ خود را در سال ۱۳۴۴ در دبیرستان البرز به پایان رساند و در سال ۱۳۴۹ موفق به اخذ فوق لیسانس در رشتهٔ مهندسی مکانیک از دانشگاه پواتیهٔ فرانسه شد. به‌دنبال آن، در سال ۱۳۵۱ از «مدرسهٔ عالی ملی مکانیک و آئروتکنیک» تخصص مهندسی در رشتهٔ موتورهای درون‌سوز را کسب کرد.[۵]

میرسلیم از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ مشاور رئیس‌جمهور در امور تحقیقات و از ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶ وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی دولت دوم اکبر هاشمی رفسنجانی بود. او هم‌اینک عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس شورای مرکزی حزب مؤتلفهٔ اسلامی است.

فعالیت‌های سیاسی[ویرایش]

میرسلیم از اعضای شاخص حزب موتلفه اسلامی است. وی با استعفای عسگراولادی از دبیرکلی، سمت ریاست شورای مرکزی این حزب را که تازه ایجاد شده بود عهده‌دار شد و طبق اعلام روابط عمومی این حزب، در مجمع عمومی اردیبهشت ۱۳۸۸ برای مدت ۳ سال دیگر به عضویت شورای مرکزی آن انتخاب و سمت ریاست شورای مرکزی وی تمدید شد.

  1. عضو مؤسس گروه سیاسی موسوم به «پویای توحید» سال ۱۳۵۴
  2. جانباز انقلاب: مجروح در ۱۶ شهریور ۱۳۵۷
  3. مسئول تبلیغات حزب جمهوری اسلامی از ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۰
  4. عضو شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی از اسفند ۱۳۵۷ تا۱۳۶۰
  5. عضو مؤسس و عضو هیئت دبیران جامعه اسلامی دانشگاهیان
  6. عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی از ۱۳۷۲
  7. مسئول مرکز آمار و نظرسنجی حزب مؤتلفه اسلامی از ۱۳۷۷ تا ۱۳۷۹

نامزدی در انتخابات ریاست‌جمهوری ایران (۱۳۹۶)[ویرایش]

وی رسماً درتاریخ ۲۲ فروردین ماه ۱۳۹۶ برای دوازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران نامزد شد؛[۶] و صلاحیت وی توسط شورای نگهبان تأیید و توسط وزارت کشور در شامگاه سی ویکمین فروردین ۱۳۹۶ اعلام گردید.[۷] اما در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۶ حزب مؤتلفه اسلامی با صدور بیانه‌ای انصراف مصطفی میرسلیم از انتخابات را به حمایت از ابراهیم رئیسی اعلام کرد.[۸] وی در کانال تلگرامی خود، شایعه انصرافش را تکذیب کرد.[۹] پس از پایان رای گیری ۲۹اردیبهشت ۱۳۹۶،سیدمصطفی آقا میرسلیم با مجموع ۴۷۸ هزار و ۲۱۵ رای نفر سوم در این دوره از انتخابات شد.

فعالیت‌های دولتی[ویرایش]

تنها مسئولیت پیش از انقلاب وی مدیر بهره‌برداری شرکت راه‌آهن شهری تهران و حومه در سال‌های ۱۳۵۴–۱۳۵۷ می‌باشد. لکن در سال‌های پس از انقلاب سمت‌های متعددی را عهده‌دار شده‌است.

محمدنبی حبیبی دبیرکل حزب موتلفه در اجلاس سراسری این حزب، اعلام کرد که سیدمصطفی میرسلیم کاندیدای نهایی حزب موتلفه اسلامی برای انتخابات ۹۶ است.

  1. عضو هیئت اجرایی همه‌پرسی نظام جمهوری اسلامی، فروردین ۱۳۵۸
  2. رئیس ستاد بازرسی انتخابات مجلس خبرگان قانون اساسی، خرداد ۱۳۵۸
  3. معاون سیاسی اجتماعی وزارت کشور از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۱
  4. سرپرست شهربانی جمهوری اسلامی ایران از ۱۳۵۸ تا ۱۳۵۹
  5. سرپرست بنیاد امور جنگزدگان از ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰
  6. قائم‌مقام وزیر کشور در ۱۳۶۰
  7. سرپرست نهاد ریاست جمهوری و مشاور عالی رئیس جمهور از ۱۳۶۱ تا ۱۳۶۸
  8. مشاور رئیس‌جمهور در امور تحقیقات از ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲
  9. وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶
  10. عضو حقیقی مجمع تشخیص مصلحت نظام از ۱۳۷۵ تا کنون
  11. معاون فرهنگی اجتماعی مرکز تحقیقات استراتژیک از ۱۳۷۸
  12. عضو هیئت مدیرهٔ شرکت دسا (دیزل سنگین ایران)
  13. رئیس هیئت مدیرهٔ شرکت تحقیق، طراحی و تولید موتور ایران خودرو (ایپکو)
  14. ناظر عالی طرح موتور ملی پایهٔ گازسوز
  15. ناظر عالی طرح موتور ملی دیزل سواری

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی[ویرایش]

میرسلیم در دولت دوم اکبر هاشمی رفسنجانی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بود. در این دوره سانسور و محدودیت‌های فرهنگی و هنری به اوج رسید.[۱۰] به نوشته بی‌بی‌سی اهل فرهنگ «دوران وزارت اش را بدترین دوران در میان وزرای ارشاد تا پیش از روی کار آمدن دولت محمود احمدی‌نژاد» ارزیابی می‌کنند. میرسلیم در گفتگو با برنامه شناسنامه شبکه سه در سال ۱۳۹۲، «مطلوب نبودن فضای نقد و بسته بودن فضای مطبوعات» در دورهٔ وزارت خود را پذیرفته است.[۱۱] او که پیش از انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۷۶ فکر می‌کرد ناطق نوری به پیروزی می‌رسد، به هنرمندانی که از سید محمد خاتمی حمایت می‌کردند هشدار داد پس از انتخابات «از حمایت عام رئیس جمهور منتخب» محروم خواهند شد.[۱۲][۱۰]

میرسلیم در پاسخ به سؤالی در خصوص آخرین فیلمی که دیده گفت «خوشبختانه بعد از وزارت ارشاد دیگر ناگزیر نیستم فیلم تماشا کنم.»[۱۰]

کتاب‌شناسی[ویرایش]

  • حیات طیبه، ۱۳۸۵، رشد اندیشه
  • دریغا فارسی، ۱۳۸۴، آمه
  • جریان‌شناسی فرهنگی بعد از انقلاب اسلامی ایران (۱۳۵۷–۱۳۸۰)، ۱۳۸۴، باز
  • چشم‌انداز توسعه، ۱۳۸۳، پیام آزادی
  • سرنوشت انسان، ۱۳۸۳، پیام آزادی
  • دعوت یار، ۱۳۸۳، عابد
  • از واژه بیگانه تا واژه فارسی، ۱۳۸۲، باز
  • زندگی سیاسی اجتماعی، ۱۳۸۱، پیام آزادی[۱۳]
  • موتورهای درونسوز، نشر دانشگاهی
دولت ششم جمهوری اسلامی ایران
رئیس جمهور: اکبر هاشمی رفسنجانی
وزیران
ر. وزیر وزارت‌خانه ر. وزیر وزارت‌خانه
۱ نجفی آموزش و پرورش ۱۳ ترکان راه و ترابری
۲ غرضی پست ۱۴ نعمت‌زاده صنایع
۳ فلاحیان اطلاعات ۱۵ نژادحسینیان صنایع سنگین
۴ محمدخان اقتصاد ۱۶ هاشمی گلپایگانی آموزش عالی
۵ ولایتی امور خارجه ۱۷ میرسلیم ارشاد
۶ آل‌اسحاق بازرگانی ۱۸ کمالی کار
۷ مرندی بهداشت ۱۹ بشارتی کشور
۸ فروزش جهاد سازندگی ۲۰ آخوندی مسکن‌
۹ کلانتری کشاورزی ۲۱ محلوجی معادن و فلزات
۱۰ شوشتری دادگستری ۲۲ آقازاده نفت
۱۱ شافعی تعاون ۲۳ نامدار زنگنه نیرو
۱۲ فروزنده دفاع
معاونان ریاست جمهوری
معاون اول رییس‌جمهور: حسن حبیبی
ر. معاون معاونت ر. معاون معاونت
۱ میرزاده برنامه و بودجه ۳ هاشمی‌طبا تربیت بدنی
۲ منافی محیط زیست

منابع[ویرایش]

  1. «S. Mostafa Agha Mirsalim». Amirkabir University of Technology. بازبینی‌شده در ۲۰ دی ۱۳۹۵. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «اعلام اسامی نامزدهای رسمی انتخابات ایران؛ محمود احمدی‌نژاد ردصلاحیت شد». رادیوفردا، ۳۱ فروردین ۱۳۹۶. بازبینی‌شده در ۲۰ آوریل ۲۰۱۷. 
  3. «میرسلیم رسماً کاندیدای موتلفه برای انتخابات ریاست جمهوری شد». سایت تحلیلی‌خبری عصر ایران، ۹ دی ۱۳۹۵. بازبینی‌شده در ۹ دی ۱۳۹۵. 
  4. http://www.lifesaving.ir/aboutus-federation-fa.html
  5. «جریان‌شناسی فرهنگی بعد از انقلاب اسلامی ایران»(فارسی)‎. دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران. بازبینی‌شده در ۲۸ فوریهٔ ۲۰۰۸. 
  6. «میرسلیم با لباس ایران خودرو آمد =». ۲۲ فروردین ۱۳۹۶. بازبینی‌شده در ۲ اردیبهشت ۱۳۹۶. 
  7. «خبر فوری/ 6 کاندیدای انتخابات 29 اردیبهشت مشخص شدند =». ۳۱ فروردین ۱۳۹۶. بازبینی‌شده در ۱ اردیبهشت ۱۳۹۶. 
  8. انصراف «میرسلیم» از انتخابات ریاست جمهوری ایسنا
  9. «میرسلیم: من انصراف ندادم!». بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۵-۱۸. 
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ «رفتارشناسی مؤتلفه در معرفی میرسلیم». ایسنا. ۲۰۱۷-۰۱-۰۱. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۴-۲۱. 
  11. قاضی، فرشته. «وزیران ارشاد ایران؛ از وزارت تا زندان». BBC Persian. ۲۰۱۶-۱۰-۱۸. بازبینی‌شده در ۲۰۱۷-۰۴-۲۱. 
  12. عصرایران
  13. سیاههٔ برخی از آثار میرسلیم

پیوند به بیرون[ویرایش]

مناصب سیاسی
پیشین:
علی لاریجانی
وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی
۱۳۷۲–۱۳۷۶
پسین:
عطاءالله مهاجرانی
پیشین:
نامعلوم
سرپرست نهاد ریاست‌جمهوری ایران
۱۳۶۱–۱۳۶۸
پسین:
مرتضی محمدخان
مناصب پلیس
پیشین:
مصطفی مصطفایی
سرپرست شهربانی کل کشور
۱۳۵۸–۱۳۵۹
پسین:
هوشنگ وحید دستجردی