اراده قدرت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

اراده‌ی معطوف به قدرت (خواستِ قدرت) (به آلمانی: Der Wille zur Macht) مهم‌ترین اثر فردریش ویلهلم نیچه که در بردارنده‌ی مهم‌ترین وجه‌های فلسفیِ فیلسوف است. کتابِ «اراده معطوف به قدرت» در زمانِ زندگانیِ نیچه، آماده‌ی چاپ نشد و متاسفانه پس از مرگ وی و به کوششِ خواهرِ فیلسوف، در دو مرحله گردآوری شده و به چاپ ِ نهایی رسید. محققان بر این باورند که خواهر فردریش نیچه در محتوای بخشی از یادداشت‌های مربوط به اراده‌ی معطوف به قدرت دخل و تصرف‌هایی را روا داشته است. اما ساختار کلی و چهارفصلیِ کتاب، نام‌گذاریِ فصل‌ها و طرح کلیِ تمامیِ گزینه‌گویه‌ها متعلق به خودِ فیلسوف می‌باشد.[۱] موضوع‌های محوری کتاب عبارتند از: اراده‌ی معطوف به قدرت (Wille zur Macht), بازگشتِ جاودان (Ewige Wiederkehr) و ارزش گذاریِ دوباره‌ی همه‌ی ارزش‌ها (Umwertung aller Werte).[۲]

در اوایل سال ۱۸۷۲ نیچه به مطالعه کتاب راجر جوزف بوسکویچ بنام Theoria Philosophia Naturalis یا ایدهٔ فلسفی طبیعت پرداخت.[۳] نیچه تنها اشاره به بوسکویچ را در فراسوی نیک و بد می‌کند.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. https://isanuric.github.io/ideas/nietzsche/nietzsche.html
  2. Der Wille zur Macht: Ausgabe mit beiden Bänden (Deutsch) Taschenbuch – 28. April 2016
  3. Whitlock، Greg (۱۹۹۶). «Roger Boscovich, Benedict de Spinoza and Friedrich Nietzsche: The Untold Story». Nietzsche Studien. ۲۵ (۱): ۲۰۰–۲۲۰. doi:10.1515/9783110244441.200.
  4. Nietzsche, Beyond Good and Evil, trans. Walter Kaufmann (1886; New York: Vintage Books, 1966), §12.

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیا انگلیسی

پیوند به بیرون[ویرایش]