روان‌شناسی جنایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

روان‌شناسی جنایی شاخه‌ای از دانش روان‌شناسی است که به عوامل روانی مربوط به جرم و بزهکاری می‌پردازد. روانشناسی جنایی علم مطالعه شخصیت بزهکاران و نیز روش‌های بازاجتماعی شدن آنان و بررسی نقش محیط (به معنای عام) بر رفتار مجرمانه است.[۱] به بیان جامع‌تر می‌توان این‌گونه بیان کرد که علم مطالعهٔ شخصیت تبهکار و شناخت دلایل و انگیزه‌های تبهکاری است که این دلایل و انگیزه‌ها به شیوه‌های جامعه‌پذیری، اجتماعی شدن، تجربه‌های دوران کودکی و محیط زندگی و همچنین نقش ژنتیک و اختلالات روان شناختی در ایجاد شخصیت فرد تبهکار در هنگام اعمال جرم اشاره می‌کند. در یک جمله روانشناسی جنایی را می‌توان ((مطالعهٔ علمی رفتار جنایی و فرایندهای ذهنی‌ای که در ارتکاب جرم نقش دارند))، تعریف کرد[۲].

کار روان‌شناسان جنایی معمولاً یافتن روش‌هایی برای پیشگیری از جنایت دوبارهٔ مجرمین باسابقه یا جنایتکاران دارای اختلال روان است. از وظایف دیگر این گونه روان‌شناسان، تهیه کردن پرونده‌های روان‌شناختی برای بزهکاران باسابقه و پرسابقه و بررسی دلایل روحی و روانی این جنایت‌ها است.

اهداف[ویرایش]

بازسازی،بازپروری و درمان مجرمان

بازپذیری اجتماعی وادامهٔ درمان

تلاش در برطرف نمودن عوامل اجتماعی مولد جرم

گذشته[ویرایش]

مدت طولانی بود که حقوق جزای کلاسیک تنها به جرم و اجرای مجازات توجه داشت اما روانشناسان جدیدد با طرح پیشگیری از وقوع جرم ، توجه به شخصیت مجرم و شیوه های بهسازی او  باب تازه ای در مباحث جزایی گشودند. برخی روانشناسان نیز متوجه شدند که قضاوت دادگستری نبایذد در رسیدگی به رفتار های جنایی و صدور رای فقط نفس جرم را در نظر بگیرد زیرا با این عمل مسئله اصلی که پیشیگیری از تکرار جرم در جامعه است حل نمیشود بلکه باید به مطالعه و شناخت علل و انگیزه های جرم، شخصیت اختصاصی جنایت کار ف وضعیت جسمانی و روانی بویژه تجربه های تلخ کودکی و محیط اجتماعی او اقدام کرده و انگیزه های آشکار و پنهانی که او را به تبهکاری کشانده مورد بررسی قرار دهند و حکمی صادر کنند که مبتنی بر این اطلاعات باشد و تاحد ممکن اقدامهای صورت گرفته به منظور بهسازی روانی،اصلاح و تهذیب اخلاق شخص تبهکار باشدو نه برای کینه جویی و انتقام.از این جا بود که روانشناسی اجتماعی آغاز به کار کرد و راه برای پاسخگویی به سوالاتی همانند:                                                                                                   1_چرا آدمی تبهکار میشود؟   2_چگونه میتوان از وقوع جرم جلوگیری کرد؟    3_چگونه میتوان به علل تبکاری پی برد؟ و اینطور سوالات  بوجود آمد.                                                                                 

نیم‌رخ جنایی[ویرایش]

تکنیکی که بر پایه آن خصیصه‌های روان و شخصیت یک بزهکار یا بزهکاران بر ریشه رفتارهای فعلیت یافته در ارتکاب بزه پیش‌بینی می‌شود[۳]

پی‌نوشت و منبع[ویرایش]

  1. گسن، ریموند(1988) ترجمه مهدی کی نیا، مقدمه‌ای بر جرم شناسی؛ تهران 1370
  2. بارتول،1995 به نقل از ستوده و همکاران(1384)-ص؛21
  3. Rossi, D. (1982). Crime scene behavioral analysis: Another tool for the law enforcement investigator. Police Chief, 18(4),152–155.