موردپژوهی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

موردپژوهی، نمونه‌پژوهی یا مطالعهٔ موردی[۱] یکی از روش‌های تحقیق کیفی در علوم اجتماعی است. موردپژوهی، بررسی متمرکز و عمیق یک فرد، گروه، رویداد یا اجتماع است.[۲] راه‌های دیگر نمونه‌پژوهی شامل تجربه‌ها، بررسی آماری و کندوکاو داده‌های بایگانی‌شده می‌باشد.[۳]

موردپژوهی بر اقدام عملی مبتنی است و به همین دلیل ممکن است پیچیده و میان‌رشته‌ای باشد و فرصت‌هایی را برای درک مسائل و جستارهای وابسته با نمونه پژوهش پدید آورد.[۴]

در نمونه‌پژوهی دانشگاهی چهار مرحله وجود دارد:

  • روشنگری استاد در مورد گسترهٔ موضوع مورد پژوهش و مسائل پیرامونی آن
  • مطالعه شخصی و یادداشت‌برداری از هر گونه موضوع مرتبط توسط دانشجو
  • بیان مهارت‌ها، دانش و نگرش دانشجویان در گروه‌های سه تا شش نفره، ارزیابی درستی داده‌ها، ارائه راهکارها و برگزیدن بهترین گزینه‌ها
  • برگزاری نشستی اولیه که در آن، هر گروه فرعی ممکن است به ارائه بهترین راه حل خود مبادرت ورزد و استاد نیز به بیان کردن مسایل و اصول نهفته و پیش‌فرض‌های آنان بپردازد.[۵]

نمونه‌پژوهی‌های علمی باید بر پایه یک یا چند چارچوب یا مدل مفهومی معتبر باشد.[۶]

پانویس[ویرایش]

  1. «مطالعهٔ موردی» [آمار، علوم سلامت] هم‌ارزِ «case study»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، «فارسی»، در دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸ (ذیل سرواژهٔ مطالعهٔ موردی) 
  2. Shepard, ‎Jon. Robert W. Greene. Sociology and You. Ohio: Glencoe McGraw-Hill, 2003. A-22. ISBN 0-07-828576-3. 
  3. Robert K. Yin. Case Study Research: Design and Methods. Fourth Edition. SAGE Publications. California, 2009. ISBN 978-1-4129-6099-1
  4. پایگاه حوزه، روش‌های آموزش در گروه‌های کوچک، بازدید: اکتبر ۲۰۰۹.
  5. همان.
  6. مجتبی آن‌لاین.