جنگ عراق

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جنگ عراق
Iraq header 2.jpg
تصاویر درجهت ساعتگرد آغاز از بالا سمت چپ:یک گشت نیروی ائتلاف در سامرا، واژگونی مجسه صدام در میدان فردوس، یک سرباز عراقی اسلحه خود را برای حمله اماده می‌کند، انفجار بمب در بغداد
زمان ۲۰ مارس ۲۰۰۳ -۱۹ اوت ۲۰۱۰
مکان عراق
نتیجه
جنگندگان
Flag of the Ba'ath Party.png حزب بعث عراق
Flag of al-Qaeda in Iraq.svg القاعده در عراق
Flag of Jihad.svg جیش المهدی
US flag 48 stars.svg ارتش آمریکا
Flag of the United Kingdom.svg بریتانیا
Flag of Kurdistan.svg کردستان عراق
فرماندهان
Flag of Iraq (1963-1991); Flag of Syria (1963-1972).svg صدام حسین
Flag of Iraq (1963-1991); Flag of Syria (1963-1972).svg عزت ابراهیم


Flag of al-Qaeda in Iraq.svg  ابومصعب الزرقاوی
Flag of al-Qaeda in Iraq.svg ابوحمزه المهاجر
Flag of Jihad.svg مقتدا صدر

US flag 48 stars.svg باراک اوباما
US flag 48 stars.svg جرج دبلیو بوش
US flag 48 stars.svg تامی فرنکس
US flag 48 stars.svg ریکاردو سانچز
US flag 48 stars.svg جرج کیسی
US flag 48 stars.svg دیوید پترائوس
نیروها
نیروهای عراقی در حکومت صدام حسین ۳۷۵٬۰۰۰

نیروهای سنی: ۷۵٬۰۰۰[۴]
سپاه مهدی: ۶۰٬۰۰۰
القاعده: ۱۳۰۰

نیروهای چندملیتی:
در زمان حمله: ۳۰۰٬۰۰۰
هم‌اکنون: ۵۰٬۰۰۰
نیروهای حفاظت شرکت‌ها: ۱۸۲٬۰۰۰
تلفات
تعداد کشته‌های عراق در زمان جنگ: ۱۰۸۰۰-۷۶۰۰ نیروهای چندملیتی: آمریکا: ۴۰۷۶، انگلیس: ۱۷۶
بر اساس آمارOpinion Research Business

تعداد قربانیان عراقی تا اوت ۱٬۰۳۰٬۰۰۰:۲۰۰۷ نفر
عوامل: تیراندازی ۴۸٪، ماشین‌های انفجاری ۲۰٪، بمباران هوایی ۹٪، تصادف ۶٪، سایر موارد ۶٪.


بر اساس آمار وزارت بهداشت عراق تعداد قربانیان:۲۲۳٬۰۰۰-۱۰۴٬۰۰۰

جنگ عراق (که با نام‌های اشغال عراق و عملیات آزادسازی عراق[۵] نیز شناخته می‌شود) یک عملیات نظامی است که در ۲۰ مارس ۲۰۰۳ با حمله یک ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا و بریتانیا به عراق آغاز شد.[۶] نیروهای اصلی حمله کننده به عراق شامل ارتش‌های ایالات متحده آمریکا، پادشاهی متحده و لهستان بوده است. ولی ۲۹ کشور دیگر از جمله ژاپن، کره جنوبی، ایتالیا، اسپانیا و... با فرستادن بخشی از نیروهای نظامی و لجستیکی خود به همراهی با نیروهای ائتلاف، در اشغال عراق نقش داشتند. همچنین برخی شرکت‌های پیمانکار تامین نیروی نظامی و امنیتی، با فرستادن دهها هزار نفر از مزدوران خود که دارای تابعیت کشورهای مختلف دنیا بودند، مسئولیت تامین امنیت بخش‌های وسیعی از مراکز مهم تجاری عراق از جمله چاه‌ها و مراکز پالایش نفت را بر عهده داشتند.[۷]

این جنگ با خروج آخرین تیپ رزمی آمریکایی در ۱۹ اوت ۲۰۱۰ به‌طور رسمی خاتمه یافت. هرچند هنوز حدود ۵۰ هزار نیروی آمریکائی عمدتاً برای آموزش نیروهای عراقی، در این کشور باقی‌مانده‌اند زمان خروج این نیروها هم با توافق دو کشور تا پایان سال ۲۰۱۱ اعلام شده‌است.[۸] خروج آخرین سربازان آمریکایی از این کشور در دسامبر ۲۰۱۱ اتفاق افتاد.[۹]

دو توضیح عمده برای آغاز این جنگ توسط جرج بوش رییس جمهور وقت آمریکا مطرح شد که یکی از آن‌ها رابطه صدام حسین با القاعده و دیگری نابودکردن سلاح‌های کشتار جمعی عراق بنابر توافق‌نامه ۱۹۹۱ بود.[۱۰]

در سال ۱۳۸۲ صدام از دیدگاه آمریکایی‌ها همچنان به عنوان تهدیدی برای هم‌پیمانان غربی مثل کشور نفت‌خیز عربستان سعودی و اسرائیل، خطری برای محموله‌های نفتی خلیج فارس و ثبات خاورمیانه به شمار می‌رفت. بیل کلینتون رئیس‌جمهور آمریکا (۱۳۸۰-۱۳۷۲) (۲۰۰۱ - ۱۹۹۳) که جانشین بوش شده بود، تحریم‌های اقتصادی تازه‌ای در کنار تحریم‌های نظامی برای عراق وضع و منطقهٔ پرواز ممنوع را نیز کنترل کرد.

کلینتون در سال ۱۹۹۸ در پاسخ به ممانعت عراق از حضور بازرسان سازمان ملل، لایحهٔ آزادسازی عراق را امضا کرد. این لایحه بر تغییر رژیم عراق به منظور «بازگشت عراق به خانوادهٔ بین‌المللی» تأکید داشت و طبق آن دولت آمریکا به گروه‌های تبعیدی خارج از عراق کمک مالی می‌کرد. پس از آن به زودی عملیات سه روزهٔ روباه صحرا انجام گرفت و طی آن کارخانه‌های تولید سلاح صدام منهدم گشتند؛ در حالی که استراتژیست‌های پنتاگون نقشه حمله‌های زمینی به عراق را می‌کشیدند برخی از تحلیلگران آمریکایی بر این باور بودند که فشار خارجی برای ایجاد یک شورش به منظور عزل صدام کافی به نظر می‌رسد. این دو نظر باعث بروز شکاف در تصمیم‌گیری‌های ضد صدام بین دولتمردان واشنگتن شد. اما پس از حملات ۲۰ شهریور ۱۳۸۰ (۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱) توازن سیاسی داخلی آمریکا تغییر کرده و باعث شد تا نومحافظه‌کاران بتوانند در مدیریت کشور آمریکا در واشنگتن تأثیر به سزایی داشته باشند. رئیس‌جمهور آمریکا جرج دبلیو بوش (پسر جرج اچ دبلیو بوش) در بیانیهٔ اتحاد خود به کنگره، در دی ماه ۱۳۸۱ (۲۰۰۲) از «محور شرارت» که به زعم وی از کشورهای ایران، عراق و کرهٔ شمالی تشکیل شده‌اند سخن به میان آورد. همچنین او احتمال داد که برای براندازی دولت عراق از زور استفاده خواهد کرد. او اعلام کرد: «رژیم عراق طرح تولید گاز اعصاب و سیاه‌زخم و سلاحهای اتمی را به مدت یک دهه دنبال کرده‌است.» او همچین ادامه داد: «عراق همچنان درصدد است دشمنی خود را به آمریکا نشان دهد و از ترور حمایت کند.»

دولت و ارتش عراق در طول سه هفته پس از حملهٔ آمریکا و هم‌پیمانانش در تاریخ ۲۹ اسفند ۱۳۸۱ (۲۰۰۳) نابود شد. ایالات متحده دست‌کم دوبار کوشید تا با حملات هوایی، صدام را به قتل برساند ولی هر دوبار هدف، مورد اصابت واقع نشد. با شروع ماه آوریل (اواسط فروردین) نیروهای ائتلاف بخش زیادی از عراق را اشغال کرده بودند. مقاومت‌های بسیار ضعیف ارتش عراق یا به راحتی در هم می‌شکستند و یا تبدیل به تاکتیک‌های پارتیزانی می‌شدند. این وضعیت، نشان‌دهندهٔ خروج کنترل از دستان صدام حسین بود.

لحظاتی پیش از اعدام صدام. تصویر برگرفته شده از تلویزیون عراق.

صدام حسین در تاریخ ۹ تیر ۱۳۸۳ (۳۰ ژوئن ۲۰۰۴) تحویل دولت موقت عراق شد تا به اتهام جرایم جنگی، جرایم ضدبشری و قتل‌عام محاکمه گردد. در طول این محاکمه توجه ویژه‌ای به فعالیت‌های وحشیانهٔ وی علیه کردهای شمال عراق در طول جنگ با ایران و علیه شیعیان جنوب در خلال سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۸ (۱۹۹۱ تا ۱۹۹۹) شد. نهایتاً در تاریخ ۹ دی ۱۳۸۵ (۳۰ دسامبر ۲۰۰۶) و در ساعت ۶:۰۷ به وقت محلی (۳:۰۷ UTC) به دار آویخته شد.

کمک حکومت ایران به شبه‌نظامیان اسلام‌گرای شیعه[ویرایش]

سندهای منتشرشده توسط ویکی‌لیکس شامل گزارش‌های متعدد و موردهای مشخصی است که سپاه پاسداران ایران و به‌ویژه، نیروی قدس متهم به آموزش شبه‌نظامیان شیعهٔ عراقی، ارسال سلاح، راکت و بمب‌های دست‌ساز پیشرفته شده‌است. مطابق این سندها نیروی قدس به‌همراه حزب‌الله لبنان، شبه‌نظامیان شیعهٔ عراقی را در اردوگاهی در نزدیکی قم آموزش می‌داده‌اند تا برخی مقام‌های عراقی و همین‌طور سربازان آمریکایی را گروگان گرفته یا به قتل برسانند.[۱۱] حکومت جمهوری اسلامی ایران این اتهام‌ها را رد کرده‌است.

خروج نیروهای آمریکایی از عراق[ویرایش]

در تاریخ ۱۵ دسامبر ۲۰۱۱ با برگزاری مراسمی رسمی در فرودگاه بغداد واقع در منطقه سبز بغداد، با حضور وزیر دفاع وقت آمریکا، آمریکا رسماً" به حضور نظامی خود در عراق پایان داد. لئون پنتا در سخنرانی در مراسم فوق گفت جنگ عراق دارای ارزش بسیاری در خونها و دلارها برای ما بود، حدود ۷۵۰ میلیار دلار هزینه، ۴۵۰۰ کشته(۴۴۸۷ کشته[۱۲]) و ۳۲۰۰۰ مجروح، برای ایالات متحده.[۱۳] با خروج این نیروها، فقط ۱۵۹ نیروی نظامی در سفارت آمریکا در بغداد باقی می‌مانند و سایر نیروها به کویت یا به وطن مراجعت می‌کنند. در مراسم پایانی خروج این نیروها که بدون حضور رییس جمهور و نخست وزیر عراق برگزار شد، آمار بیش از ۱۰۰ هزار کشته از شهروندان عراقی اعلام شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Updated Iraq Survey Affirms Earlier Mortality Estimates
  2. اختلافات فرقه‌ای چهره بغداد را تغییر داده استوبگاه MSNBC.
  3. "America confronts reality in Iraq,F'HI msnbc
  4. Iraq Index: Tracking Variables of Reconstruction & Security in Post-Saddam Iraq The Brookings Institution
  5. وبگاه کاخ سفید
  6. US Names Coalition of the Willing بی‌بی‌سی انگلیسی
  7. حسین عکافان. «سوابق تاریخی معاصر اشغال عراق». خبرگزاری تابناک، ۲۴ مرداد ۱۳۸۸. بررسی ژئوپلتیک عراق، علل اشغال و خروج اشغالگران و راههای برون رفت آن. بازبینی‌شده در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۰. 
  8. Operation Iraqi Freedom ends as last combat soldiers leave Baghdad واشینگتن پست، ۱۹ اوت ۲۰۱۰
  9. Last U.S. troops leave Iraq CNN, 17 December 2011
  10. President Bush Outlines Iraqi Threatوبگاه کاخ سفید
  11. BBC فارسی - جهان - نوری مالکی اقدام ویکی لیکس را بازی سیاسی خواند
  12. «The Iraq War Weakened the U.S. in the Middle East». بازبینی‌شده در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۱. 
  13. روزنامه گاردین. بازبینی‌شده در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۱. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌گفتاورد مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به جنگ عراق در ویکی‌گفتاورد موجود است.