جنگ یوم کیپور
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
| یوم کیپور | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| بخشی از نزاع اعراب و اسرائیل | |||||||
 نیروهای مسلح مصر در حال عبور از کانال سوئز در روز ۷ اکتبر ۱۹۷۳. |
|||||||
|
|||||||
| فرماندهان و رهبران | |||||||
| گلدا مایر
موشه دایان |
انور سادات حافظ اسد |
||||||
| واحدهای درگیر | |||||||
| ۴۱۵٫۰۰۰ نیروی پیاده،۲٫۳۰۰ تانک،۵۶۱ هواپیما و ۸۴ هلیکوپتر | مصر:۳۰۰٫۰۰۰ نیروی پیاده،۱٫۷۰۰ تانک و ۱۴۰ هلیکوپتر سوریه:۶۰٫۰۰۰ نیروی پیاده،۱٫۲۰۰ تانک،۳۵۰ هواپیما و ۳۶ هلیکوپتر |
||||||
| نیروها | |||||||
| ۴۱۵٫۰۰۰ نیروی پیاده،۲٫۳۰۰ تانک،۵۶۱ هواپیما و ۸۴ هلیکوپتر | مصر:۳۰۰٫۰۰۰ نیروی پیاده،۱٫۷۰۰ تانک و ۱۴۰ هلیکوپتر سوریه:۶۰٫۰۰۰ نیروی پیاده،۱٫۲۰۰ تانک،۳۵۰ هواپیما و ۳۶ هلیکوپتر |
||||||
| تلفات | |||||||
| ۲٬۶۵۶–۲٬۸۰۰ کشته
۷٬۲۵۰–۹٬۰۰۰ مجروح |
۵٬۰۰۰*** کشته
۸٬۵۲۸*–۱۵٬۰۰۰** کشته ۹٬۰۰۰ مجروح*** ۱۹٬۵۴۰*–۳۵٬۰۰۰** مجروح |
||||||
| * منابع غربی ** منابع اسرائیلی *** منابع عرب |
|||||||
یوم کیپور (به انگلیسی: Yom Kippur) (به عربی: حرب أکتوبر) جنگی است که به دلیل اتفاق افتادن در ماه اکتبر ۱۹۷۳ به جنگ اکتبر نیز معروف است، و میان دولتهای عربی و اسرائیل اتفاق افتاد. یوم کیپور غروب روز ۹ مهر ماه آغاز میشود و یهودیان در این دوره روزهدار بوده نیایش میکنند و درباره مسائل معنوی تعمق میکنند.
در پی این اتفاق کشورهای عربی؛ مصر؛ عراق و سوریه به همراه اردن به جنگ علیه اسرائیل پرداختند و فروش نفت به این کشور را متوقف کردند. دولت شاهنشاهی ایران فروش نفت به اسرائیل را ادامه داد و این کشور را از زیر فشار اقتصادی خارج کرد؛ آمریکا نیز با ایجاد یک بندر هوایی از طریق لیسبون به اسرائیل اسلحه میفروخت.
دولتهای عربی با وجود پیروزیهایی ابتدایی طی ۲۰ روز جنگ نتوانستند اسرائیل را شکست دهند.
مواضع ایران [ویرایش]
در طول جنگ، ایران به هردو جبهه درگیر در نبرد کمکرسانی میکرد. از طرفی برخلاف نظر اعراب، به فروش نفت به اسرائیل تداوم بخشید و نیاز اسرائیل را از این طریق برآورده میکرد. از طرفی محدوده هوایی خود را در اختیار هواپیماهای اتحاد جماهیر شوروی قرار داد تا از این طریق بتوانند به عراق کمک تدارکاتی نمایند. همچنین اقدام به فروش نفت به مصر نیز نمود، که اینکار موجب گسترش روابط ایران و مصر در سالهای بعد شد.
ایران پس از پایان جنگ نیز کوشش داشت نقش میانجی را بین اسرائیل و مصر بازی کند و از مشوقان اسرائیل برای بازستاندن زمینهای مالک شده در طول جنگ بود[۱].
منابع [ویرایش]
- ↑ BY TRITA PARSI. «Treacherous Alliance: The Secret Dealings of Israel, Iran, and the U.S.» (انگلیسی). انتشارات دانشگاه ییل، ۲۰۰۷. بازبینیشده در ۳ آوریل ۲۰۱۰.
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
