زندان ابوغریب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

تصویری از روی جلد مجله معتبر ایکونومیست که بر روی جلد با چاپ عکسی از یکی از زندانیان شکنجه شده عراقی خواستار استعفای وزیر دفاع آمریکا، دونالد رامسفلد شده‌است.

زندان ابوغریب (در عربی: سجن أبو غریب) نام زندانی است که در ۳۲ کیلومتری غرب بغداد قرار‌دارد. این زندان ابتدا به خاطر جنایات صدام حسین و رژیم بعث عراق در شکنجه و اعدام مخالفان بخصوص شیعیان به مشهوریت بین‌‌‌المللی رسید.

پس از اشغال عراق توسط ایالات متحده آمریکا، با چاپ عکسهایی در مطبوعات بین‌المللی در مورد شکنجه و آزار زندانیان عراقی توسط نظامیان آمریکایی در زندان ابوغریب، مورد توجه بین‌المللی و انتقادات فراوانی از وزارت دفاع آمریکا بخصوص وزیر وقت دفاع ایالات متحده آمریکا، دونالد رامسفلد قرار‌گرفت.

[ویرایش] زندان ابوغریب در کنترل آمریکا

گروه دیده‌بان حقوق بشر که مقر آن در آمریکا است، می گوید اظهارات سربازان آمریکایی نشان می‌دهد که زندانیان در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ به طور مرتب با ضرب و جرح شدید، محرومیت از خواب و دیگر انواع سوء رفتار مواجه بوده‌اند. [1] اما یکی از سخنگویان وزارت دفاع آمریکا، پنتاگون، گفته‌است موضوع تا به حال ۱۲ بار مرور‌شده و هیچ شاهدی از تشویق و ترویج سوء رفتار در دست نیست.[2] همچنین سرهنگ دوم مارک بالستروس به خبرگزاری رویتر گفته‌است: " رفتار با زندانیان همواره انسانی بوده‌است."[3]

جان سیفتون، تهیه‌کنندهٔ گزارش دیده‌بان حقوق بشر، ادعاهای دولت آمریکا را در این مورد که شکنجه زندانیان و سوء رفتار با آنان بدون مجوز صورت گرفته و موردی استثنایی بوده‌است، را باطل می‌داند.[4]

گروه‌های حقوق بشر معتقدند شکنجه در زندان ابوغریب و همچنین بازداشتگاه‌هایی در فرودگاه بغداد به نام اردوگاه ناما و در نزدیکی فرودگاه موصل و در پایگاهی در نزدیکی القیم در مرز سوریه نیز، حتی پس از افشای ماجرای زندان ابوغریب به صورت امری روزمره در جریان است.[5]

قابل ذکر است در یادداشتی که در سال ۲۰۰۳ به امضای ژنرال سانچز (فرمانده کل نیروهای آمریکایی مستقر در عراق) رسیده بود، مجوز شکنجهٔ زندانیان عراقی در جریان بازجویی با استفاده از روش‌های گوناگون را صادر شده.[6]

در نهایت و پس از تحقیقات بسیار، مقامات آمریکایی با اعلام این‌که یک تحقیق جدید نشان می‌دهد که شاهدی از عملکرد اشتباه ژنرال سانچز و سه تن از دستیاران ارشد او در دست نیست ٬ وی را از اتهامات وارده تبرئه کردند و به جای وی نظامیان رده پایین‌تری(یک سرهنگ و چند سرباز) را مقصر دانستند.[7]