یاسر عرفات
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
یاسر عرفات (زاده: ۴ اوت ۱۹۲۹ قاهره، مصر - مرگ: ۱۱ نوامبر ۲۰۰۴ در بیمارستان نظامی پرسی، حومه پاریس) با نام کامل محمد عبدالرحمان عبدالرئوف القدورة الحسینی و کنیه أبو عمّار رهبر فلسطینی بود. او رئیس حکومت خودگردان فلسطین از هنگام تشکیل در ۱۹۹۶، رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین از سال ۱۹۶۹ و رئیس و بنیانگذار جنبش فتح از سال ۱۹۵۹ تا هنگام مرگ بود.
عرفات بیشتر عمر خود را در مبارزه با اسرائیل طی کرد، اما در سال ۱۹۸۸ با قبول قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت موضع خود را در مورد اسرائیل تعدیل کرد. وی در مذاکرات تاریخی اسلو شرکت کرد که نتیجه آن به وجود آمدن مناطق خودگردان فلسطین و در آینده کشور مستقل فلسطینی خواهد بود.
وی در سال ۱۹۹۴ همراه با شیمون پرز و اسحاق رابین به خاطر مذاکرات انجام شده در اسلو جایزه صلح نوبل گرفت.[۱]
فهرست مندرجات |
[ویرایش] رابطه با ایران
۶ روز پس از انقلاب ۱۳۵۷ یاسر عرفات اولین مهمان خارجی ایران بود.[۲] هواپیمای او با وجود تعطيلی فرودگاه مهرآباد بر زمین نشست و به محض ورود در پاسخ به دلیل اطلاع ندادن سفرش گفت: «آدم برای رفتن به خانهاش اجازه نمیگیرد، من هم اجازه نگرفتم.» ابوعمار سپس به مدرسه علوی رفت و با سید روح الله خمینی دیدار کرد. او سپس به بهشت زهرا رفت و در سخنرانیاش گفت؛ «به موشه دایان گفتم آمريکا مال تو، من به ایران تکيه میکنم.» او یک هفته در ایران ماند و به مشهد و خوزستان هم سفر کرد.[۳]
یاسر عرفات در هنگام جنگ ایران و عراق از صدام حسین حمایت کرد.[۴]
[ویرایش] رابطه با عراق
عرفات در زمان حمله عراق به کویت از صدام حسین حمایت کرد این اقدام او باعث کاهش حمایت از او دربین کشورهای حاشیه خلیج فارس شد.[۵]
[ویرایش] منابع
- ↑ Yāsir ʿArafāt. (2009). In Encyclopædia Britannica. Retrieved January 30, 2009, from Encyclopædia Britannica Online: http://www.britannica.com/EBchecked/topic/31844/Yasir-Arafat
- ↑ Khomeini's Kingdom Qum وبگاه تایم
- ↑ گزارش تصويری، روزنامه اعتماد. ۲۱ بهمن ۱۳۸۵، شماره ۱۳۲۸ بازدید: ژانویه ۲۰۰۹
- ↑ Iran wants Hamas to help, but not win وبگاه آسیا تایمز
- ↑ Profile: Yasser Arafat وبگاه بی بی سی
[ویرایش] پیوند به بیرون
 |
در ویکیانبار منابعی در رابطه با موجود است. |
