ولادیمیر پوتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ولادیمیر پوتین
Владимир Путин
رئیس‌جمهور روسیه
مشغول به کار
۷ مه ۲۰۱۲ – تاکنون
نخست وزیر ویکتور زوبکوف
دیمیتری مدودف
پس از دیمیتری مدودف
مشغول به کار
۷ مه ۲۰۰۰ – ۷ مه ۲۰۰۸
کفیل: ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹ - ۷ مه ۲۰۰۰
نخست وزیر میخائیل کاسیانوف
Viktor Khristenko
Mikhail Fradkov
ویکتور زوبکوف
پس از بوریس یلتسین
پیش از دیمیتری مدودف
نخست وزیر روسیه
مشغول به کار
۸ مه ۲۰۰۸ – ۷ مه ۲۰۱۲
رئیس‌جمهور دیمیتری مدودف
قائم‌مقام Igor Shuvalov
پس از ویکتور زوبکوف
پیش از ویکتور زوبکوف
مشغول به کار
۹ اوت ۱۹۹۹ – ۷ مه ۲۰۰۰
کفیل: ۹ اوت ۱۹۹۹ - ۱۶ اوت ۱۹۹۹
رئیس‌جمهور بوریس یلتسین
معاون Viktor Khristenko
میخائیل کاسیانوف
پس از Sergei Stepashin
پیش از میخائیل کاسیانوف
رهبر حزب روسیه متحد
مشغول به کار
۱ ژانویه ۲۰۰۸ – ۳۰ مه ۲۰۱۲
پس از Boris Gryzlov
پیش از دیمیتری مدودف
دبیرکل شورای امنیت ملی روسیه
مشغول به کار
۲۵ ژوئیه ۱۹۹۸ – ۲۹ مارس ۱۹۹۹
رئیس‌جمهور بوریس یلتسین
پس از Nikolay Kovalyov
پیش از Nikolai Patrushev
اطلاعات شخصی
تولد ولادیمیر ولادیمیرویچ پوتین
۷ اکتبر ۱۹۵۲(۱۹۵۲-10-0۷) ‏(۶۲ سال)
لنینگراد (سنت پترزبورگ فعلی)، اتحاد شوروی (روسیه کنونی)
ملیت  روسیه
حزب سیاسی روسیه متحد
همسر لودمیلا پوتینا (سابق)
پیشه ، سیاستمدار
دین کلیسای ارتدکس روسیه

ولادیمیر ولادیمیرویچ پوتین (متولد ۷ اکتبر ۱۹۵۲ (به روسی: Владимир Владимирович Путин)) رئیس جمهور روسیه است. او دومین و چهارمین رییس جمهور روسیه بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی است.

او رئیس حزب روسیه واحد (از ۱۵ آوریل ۲۰۰۸) است.[۱] پوتین از اوت ۱۹۹۹ تاکنون همواره پست ریاست‌جمهوری یا نخست‌وزیری روسیه را در اختیار داشته است. او متولد ۷ اکتبر ۱۹۵۲ در شهر لنینگراد است.

ولادیمیر پوتین به عنوان رئیس جمهوری پُرکار شناخته می‌شود که اقتصاد روسیه را از بحران شدید دهه ۱۹۹۰ به ثبات و رشد قابل توجه در قرن بیست و یکم هدایت کرده‌است. پوتین پیش از ریاست جمهوری روسیه، سابقه همکاری با کا. گ. ب را در دوران شوروی در کارنامه خود دارد. همچنین عده‌ای او را به عنوان ورزشکارترین رئیس جمهور دنیا می‌شناسند.[۲]

در روز ۹ اوت ۱۹۹۹ پوتین، رییس وقت اداره اطلاعات و امنیت روسیه «اف. اس. بی» (جانشین کا. گ. ب) و رییس شورای امنیت فدراتیو روسیه، صبح به عنوان یکی از سه معاون سرگیی استپاشین، نخست وزیر وقت روسیه برگزیده شد، اما تنها ساعاتی بعد با سقوط دولت استپاشین، به مقام کفالت نخست وزیری رسید و عصر همان روز بوریس یلتسین، رییس جمهور وقت روسیه که اوضاع مزاجی‌اش رو به وخامت بود، او را به عنوان جانشین خود به مردم روسیه توصیه کرد.

پیرو حوادث این روز، کمتر از یک هفته بعد، پوتین از پارلمان روسیه به عنوان نخست وزیر رأی اعتماد گرفت، در آخرین روز این سال، ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹ رسماً کفیل ریاست جمهوری شد، پستی که به او کمک کرد در انتخابات ماه مه ۲۰۰۰ بر رقبای سرشناسی مانند پریماکوف و یوری لوژکوف پیروز شود.[۳] پوتین به مدت دو دوره تا سال ۲۰۰۸ ریاست جمهوری روسیه را بر عهده داشت. در این سال در پی انتخاب دیمیتری مدودف به ریاست جمهوری، پوتین به عنوان نخست وزیر روسیه معرفی شد و تا سال ۲۰۱۲ در این سمت مشغول به کار بود. پوتین در سال ۲۰۱۲ برای سومین بار به ریاست جمهوری روسیه برگزیده شد.

فعالیت سیاسی[ویرایش]

پوتین پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه لنینگراد از طرف کا. گ. ب دعوت به همکاری شد و بین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ از سوی این سازمان در آلمان خدمت کرد، وی از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۹ پست‌های مختلفی را از مشاور رئیس دانشگاه دولتی لنینگراد تا دبیرکلی شورای امنیت ملی روسیه را تجربه کرد و سرانجام در اوت ۱۹۹۹ به مقام نخست وزیری روسیه رسید، در دسامبر همان سال و در پی استعفای بوریس یلتسین به عنوان رییس جمهوری موقت روسیه برگزیده شد و در مارس ۲۰۰۰ طی انتخابات ریاست جمهوری، رئیس جمهور روسیه شد، وی در انتخابات سال ۲۰۰۴ نیز در سمت خود ابقا شد و سرانجام در ماه مه سال ۲۰۰۸ در دولت تازه به قدرت رسیده دیمیتری مدودف پست نخست وزیری روسیه را به عهده گرفت.[۴] وی در انتخابات سال ۲۰۱۲ روسیه نیز با کسب ۶۳ درصد آرا به عنوان سومین بار رئیس جمهور روسیه گردید.

سخنرانی پوتین برای دانشجویان دانشگاه رایس

سیاست داخلی[ویرایش]

سیاست اقتصادی، صنعتی و انرژی[ویرایش]

تولید ناخالص داخلی روسیه از زمان فروپاشی اتحاد شوروی.

در دورهٔ تصدی پوتین از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۷، اقتصاد روسیه به طور متوسط ۷٪ در سال رشد کرد،[۵] و تبدیل به هفتمین اقتصاد بزرگ دنیا از نظر قدرت خرید شد. تولید ناخالص داخلی نامی روسیه ۶ برابر شد و از رتبهٔ ۲۲ م جهان به ۱۰ م رسید. در سال ۲۰۰۷، جی دی پی روسیه از جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه در سال ۱۹۹۰ بیشتر شد، که به معنای غلبه کردن بر پیامدهای ویرانگر بحران مالی ۱۹۹۸ روسیه و رکود پیشتر در دههٔ ۱۹۹۰ بود.[۶]

در هشت سال صدارت پوتین، صنعت، و نیز تولید، ساختمان، درامدهای واقعی، اعتبار و طبقهٔ متوسط به طور قابل توجهی رشد کرد.[۷][۶][۸][۹][۱۰] پوتین به دلیل محو دادوستد پایاپای گسترده و رشد دادن اقتصاد در پی آن ستوده شده است.[۱۱] به هر حال مشکل تورم همچنان پابرجا ماند.[۶]

پیوستن کریمه به روسیه[ویرایش]

به دنبال بحران کریمه در ۱۶ مارس ۲۰۱۴ یک همه‌پرسی از مردم کریمه برای پیوستن به روسیه برگزار گردید. ۸۱ درصد واجدان شرایط در این انتخابات شرکت کرده و ۹۶٫۷۷٪ به جدایی این شبه جزیره از اوکراین و الحاقش به روسیه رأی مثبت دادند.[۱۲]

ولادیمیر پوتین در روز ۱۸ مارس رسماً سند الحاق کریمه به روسیه را امضا کرد[۱۳] و کریمه را جزء جدایی ناپذیر روسیه خواند.[۱۴]

زندگی شخصی[ویرایش]

او جودوکاری ماهر است، روزانه یک ساعت در استخر محل سکونت‌اش شنا می‌کند و به بوکس و بسیاری دیگر از هنرهای رزمی علاقه‌منداست.[۱۵]

او در راندن انواع و اقسام وسایل نقلیه مهارت دارد. وی زیردریایی هسته‌ای، لوکوموتیو و کامیون‌های عظیم‌الجثه را نیز به تنهایی هدایت کرده است.[۱۶]

پوتین از معتقدان کلیسای ارتدکس روسیه است.[۱۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. BBCPersian.com
  2. http://aftab.ae/articles/politics/world/c1c1192701909_putin_p1.php
  3. رییس Øمهور روسیه وارد تهران شد - ايران - اخبار : ايران ديپلماسي :: IRAN DIPLOMACY ::
  4. «زندگینامه: ولادیمیر پوتین (۱۹۵۲-)»(فارسی)‎. همشهری آن لاین. بازبینی‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۰۸. 
  5. "Report for Selected Countries and Subjects". Imf.org. 14 September 2006. Retrieved 9 December 2011. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ "Russia's economy under Vladimir Putin: achievements and failures". RIA Novosti. Retrieved 22 June 2013. 
  7. "Russians weigh Putin's protégé". Moscow. Associated Press. 3 May 2008. Retrieved 29 December 2008. 
  8. Putin's Economy – Eight Years On. Russia Profile, 15 August 2007. Retrieved 23 April 2008
  9. "Ежегодно объем потребительского кредитования в России удваивается". Bank.samaratoday.ru. Retrieved 2 March 2010. 
  10. "Основные Социально-Экономические Индикаторы Уровня Жизни Населения". Gks.ru. Archived from the original on 18 February 2012. Retrieved 2 March 2010. 
  11. Iikka. Korhonen et al. The challenges of the Medvedev era. Bank of Finland's Institute for Economies in Transition, 24 June 2008.
  12. Crimea declares independence, seeks UN recognition RT
  13. [۱]
  14. [۲]
  15. رییس Øمهور روسیه وارد تهران شد - ايران - اخبار : ايران ديپلماسي :: IRAN DIPLOMACY ::
  16. Set Cookies
  17. رییس Øمهور روسیه وارد تهران شد - ايران - اخبار : ايران ديپلماسي :: IRAN DIPLOMACY ::

پیوند به بیرون[ویرایش]