حله
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
حِلّه (در عربی الحلة=منزلگاه) از شهرهای عراق و مرکز استان بابل است. این شهر در کنار شطالحله (از شاخههای رود فرات) و در ۹۰ کیلومتری جنوب بغداد، بر سر راه بغداد به نجف قرار دارد. در سال ۱۳۸۷ هجری شمسی این شهر حدود ۳۶٬۴۰۰۰ نفر جمعیت داشتهاست.
[ویرایش] تاریخ
این شهر را صدقةابن منصور در ۴۹۵ هجری قمری بنا کرد. نام آن در رحله ابن بطوطه آمده است. حمدالله مستوفی نیز آن را شهری شیعهنشین دانسته است.
در سال ۱۹۲۰ شورشی در آن علیه حاکمیت بریتانیا رخ داد که در آن ۳۰۰ تن از نیروهای بریتانیا کشته شدند.
در ۱۹۹۱ شورشی علیه حکومت صدام حسین در این شهر رخ داد که به کشته شدن عده زیادی از مردم انجامید.
حله در جریان حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ صحنه نبرد شدیدی بین نیروهای آمریکایی و گارد ریاست جمهوری عراق بود. پس از استقرار نیروهای خارجی بارها صحنه درگیری و بمبگذاریهای پر تلفات بوده است.
[ویرایش] حلیهای سرشناس
[ویرایش] منابع
- مصاحب، غلامحسین، دائرةالمعارف فارسی، شرکت سهامی کتابهای جیبی، تهران ۱۳۴۵
