نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به عنوان یک یگان مستقل از ارتش در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۷ و بر اساس تصمیم شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا تأسیس شد. در سال ۱۹۴۹ نیز نیروی هوایی در کنار نیروهای دیگر زیر فرماندهی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا قرار گرفت.
محتویات |
[ویرایش] ساختار سازمانی
نیروی هوایی آمریکا دارای ۱۰ مرکز فرماندهی به شرح ذیل است:
فرماندهی هوافضایی، فرماندهی پشتیبانی، فرماندهی سیستمهای نیروی هوایی، فرماندهی آموزش، فرماندهی ترابری، فرماندهی هوایی استراتژیک، فرماندهی هوایی آلاسکا، فرماندهی نیروی هوایی ذخیره، سرویس اطلاعات نیروی هوایی، فرماندهی آکادمی[۱]
فرمانده نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا از سوی رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا و با تایید مجلس سنای ایالات متحده آمریکا انتخاب میشود.
[ویرایش] نگارخانه
[ویرایش] جستارهای وابسته
- مرکز پزشکی ویلفورد هال
- آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا
- نیروی هوایی یکم
- پایگاه نیروی هوایی لاکلند
- پایگاه نیروی هوایی رندالف
[ویرایش] پیوند به بیرون
[ویرایش] منابع
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا موجود است. |
- ↑ حسین حمیدی نیا، «ایالات متحده آمریکا»، (دفتر مطالعات سیاسی و بینالمللی، تهران، ۱۳۸۲)، چاپ اول
