معماری آمریکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
توماس جفرسون، رئیس جمهور آمریکا، خود معماری چیره دست بود. ساختمان مانتیچلوی وی امروزه یک میراث جهانی یونسکو بشمار می‌رود.

معماری آمریکا دارای خصلتهایی است برگرفته از سبکهای دیگر، و در عین حال ویژگی های منحصر به فرد خود را دارد. معماری در هویت و تاریخ و فرهنگ آمریکا دارای اهمیت خاصی بوده‌است به طوریکه رئیس جمهورانی همانند توماس جفرسون و بیل کلینتون در طراحی ساختمانهای مورد نظرشان دخالتهای مستقیمی داشتند.

ویژگی‌ها[ویرایش]

  • subarbanism
  • commercialism

آغاز[ویرایش]

سرخ‌پوستان آمریکا دارای هنر و معماری بودند که بر هویت این سرزمین بی تاثیر نبوده‌است.

بر خلاف اروپا، در آمریکا خبری از شیوه‌هایی نظیر گوتیک و رنسانس در آغاز توسعه معماری آمریکا دیده نمی‌شود. داستان معماری در ایالات متحده آمریکا با سبکهای کولونیال اسپانیا در سرزمینهای غرب (به انگلیسی: Spanish Colonialism) و کولونیال انگلیسی در شرق (به انگلیسی: English Colonialism) آغاز می‌گردد. هیچیک از این دو شیوه به صورت احیایی (به انگلیسی: revival) نبودند، بلکه ادامه‌رو و همزمان با اروپا در آمریکا بطور مستقل توسعه پیدا کردند.[۱]

مشاهیر[ویرایش]

آمریکا با مجموعا ۸ برنده، بیشترین تعداد برندگان جایزه معماری پریتزکر را دارد.

بسیاری فرانک لوید رایت را بزرگترین معمار آمریکا دانسته‌اند. با این حال معماران متعددی در آمریکا صاحب نام و شهرت هستند که یا متولد این مرزوبوم اند، و یا از مهاجرین به این دیار هستند. از گروه نخست می‌توان فیلیپ جانسون، رابرت استرن، تام مین، استیون هال، ریچارد مایر، و مایکل گریوز را نام برد. از گروه دوم نیز می‌توان بزرگانی همچون هلموت یاهن، فرانک گری، والتر گروپیوس، لوئی کان، آی ام پی، سزار پلی، لودویگ میس ون در روهه، و ایرو سارینن را نام برد.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ معماری آمریکا موجود است.
  1. Identifying American Architecture: A Pictorial Guide to Styles and Terms, 1600-1945. John J. G. Blumenson. Rowman Altamira. 1995. ISBN 0-7619-9143-3. قسمت forward کتاب