جنگ داخلی لبنان
جنگ داخلی لبنان (در عربی: حرب أهلیة لبنانیة) نام مجموعه جنگهای داخلی و دخالتهای نیروهای خارجی است که از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰ میلادی در لبنان جریان داشت.
جنگ داخلی لبنان سرانجام با اخراج سازمان آزادیبخش فلسطین (PLO) از لبنان متوقف شد.
[ویرایش] تاریخچه
.jpg)
در فرودین ۱۹۷۵ میلادی، تنی چند از اعضای عضو سازمان آزادیبخش فلسطین به قصد ترور پیر جمیل موسس و رهبر حزب فالانژ لبنان به سوی کلیسایی متعلق به مسیحیان مارونی در شرق بیروت آتش گشودند. او از سوءقصد جان سالم به در برد، ولی این کار باعث مجموعهای از اقدامات متقابل شد که در نهایت به جنگ داخلی ۱۵ ساله در لبنان منجر شد.
از وقایع مهم در جنگ داخلی لبنان میتوان به کشتار اهالی دو اردوگاه پناهندگان فلسطینی در لبنان موسوم به «صبرا و شتیلا» اشاره کرد که در تاریخ ۱۶ سپتامبر تا ۱۸ سپتامبر ۱۹۸۲ میلادی، بوسیله شبهنظامیان فالانژ لبنانی و به انتقام ترور بشیر جمیل، رئیس جمهور لبنان و رهبر حزب فالانژ از فلسطینیان به وقوع پیوست.
مسیحیان مارونی عضو حزب فالانژ، بین ۷۰۰ تا ۳۵۰۰ نفر از فلسطینیان را به انتقام قتل بشیر جمیل کشتند.[۱]
در زمان جنگ داخلی لبنان، حزبالله لبنان به کمک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، تعلیم نظامی داده شده و تحت حمایت مالی و سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت.[۲]
[ویرایش] پانویس
- ↑ ميراث سياسی خاندان جميل در لبنان (بیبیسی فارسی)
- ↑ Adam Shatz. April 29 2004.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون جنگهای داخلی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
