نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت
ISAF-Logo.svg
لوگوی آیساف
فعالیت دسامبر ۲۰۰۱ تاکنون
کشور بریتانیا، ترکیه، آلمان، هلند، ناتو
جزئی از فرماندهی نیروهای مشترک برونسوم، برونسوم، هلند
مقر کابل، افغانستان
شعار نوشته‌ای به زبان پشتو:
کمک او همکاری
مشغولیات جنگ افغانستان (۲۰۰۱ تاکنون)
فرماندهان
فرمانده
کنونی
ژنرال جوزف دانفورد، تفنگدار دریایی ایالات متحده
سرگروهبان سرگروهبان ماروین هیل

نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (آیساف) (به انگلیسی: International Security Assistance Force (ISAF)‎) هیئتی امنیتی و اعزامی به افغانستان، تحت سرپرستی ناتوست که در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۱ به موجب قطعنامهٔ ۱۳۸۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد موجودیت پیدا کرد. این هیئت مشغول جنگ افغانستان (۲۰۰۱ تاکنون) است.

در ابتدا آیساف مسئولیت برقراری امنیت را در کابل و مناطق اطراف آن در برابر طالبان، القاعده و دیگر جنگ‌جویان برعهده داشت تا زمینه‌ها را برای استقرار دولت انتقالی افغانستان به ریاست حامد کرزی آماده کند. در اکتبر ۲۰۰۳، شورای امنیت سازمان ملل اجازهٔ گسترش محدودهٔ مأموریت آیساف به کل افغانستان را صادر نمود و متعاقباً آیساف در چهار مرحله، منطقهٔ تحت مأموریتش را به کل افغانستان تعمیم داد. از سال ۲۰۰۶، آیساف مشغول عملیات‌های نظامی سهمگین در جنوب افغانستان شده‌است، گرایشی که در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ نیز ادامه پیدا کرد. حملات علیه آیساف در سایر مناطق افغانستان نیز در حال افزایش است.

نیروهای آیساف متشکل از نیروهایی از کشورهای ایالات متحده، بریتانیا، کانادا، استرالیا، نیوزیلند، آلمان، فرانسه، مجارستان، ایتالیا، اسپانیا، ترکیه، لهستان، پرتغال، رومانی، کرواسی، گرجستان، دانمارک، بلژیک، جمهوری چک، نروژ، بلغارستان، کره جنوبی، اسلواکی، آلبانی، جمهوری آذربایجان، اسلوونی، سنگاپور و السالوادور است. سهمناکی نبردهایی که کشورهایی مختلف با آن روبه‌رو می‌شدند تفاوت‌های فاحشی داشته‌است؛ به گونه‌ای که ایالات متحده، بریتانیا و کانادا متحمل بیشترین میزان تلفات در عملیات‌های سهمگین نظامی شده‌اند و سایر کشورهای شرکت‌کننده متحمل تلفات بسیار کمتری شده‌اند.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]