غنیسازی اورانیوم
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
غنیسازی اورانیوم عملی است که بهواسطهٔ آن در یک تودهٔ اورانیوم طبیعی مقدار ایزوتوپ ۲۳۵U بیشتر شود و مقدار ایزوتوپ ۲۳۸U کمتر گردد. غنیسازی اورانیوم یکی از مراحل چرخه سوخت هستهای است.
اورانیوم طبیعی (که بهشکل اکسید اورانیوم است) شامل ٪۳٫۹۹ از ایزوتوپ ۲۳۸U و ۰٫۷٪ از ۲۳۵U است. ایزوتوپ ۲۳۵U اورانیوم قابل شکافت و مناسب برای بمبها و نیروگاههای هستهای است.
۲۳۸U باقیمانده را اورانیوم ضعیفشده مینامند و نوعی زباله اتمی است. بهخاطر سختی زیاد و آتشگیری و ویژگیهای دیگر از آن در ساختن گلولههای ضد زره استفاده میکنند. اورانیوم ضعیفشده نیز همچنان پرتوزا است.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] انواع اورانیوم
«اورانیوم با غنای پایین» که میزان ۲۳۵U آن کمتر از ۲۵٪ ولی بیشتر از ۰/۷٪ است. سوخت بیشتر نیروگاههای هستهای بین ۳ تا ۵ درصد ۲۳۵U است.
«اورانیوم با غنای بالا» که ۲۳۵U در آن بیشتر از ۲۵٪ و حتی در مواردی بیش از ۹۸٪ است و مناسب برای کاربردهای نظامی و ساخت بمبهای هستهای است.
[ویرایش] گستردگی در جهان
براساس گزارش آژانس انرژی اتمی، کشورهای ایالات متحده آمریکا، روسیه، چین، فرانسه، ایتالیا، بلژیک، اسپانیا، آلمان، هلند، انگلستان، ژاپن در غالب شش سازمان قادر به غنیسازی اورانیوم در حدّ تجاری هستند. هند و پاکستان با درصد غنیسازی پایینتر، آرژانتین بهصورت غیرفعال و همچنین برزیل و ایران قادر به غنیسازی اورانیوم هستند.[۱] گمانه زنیهایی در مورد توانایی غنی سازی اورانیوم دراسرائیل و کره شمالی نیز وجود دارد.لیبی درسال 2003 پس از یک دهه، غنی سازی را متوقف کرد.[۲]
[ویرایش] روشهای غنیسازی اورانیوم
- روش انتشار (پخش) حرارتی
- روش انتشار (پخش) گازها
- روش الکترومغناطیسی
- روش مرکزگریز گازی
- روش مرکزگریز گازی زیپه
- روشهای لیزری
- روش شیمیایی
- روش پلاسمایی
[ویرایش] منابع
- ↑ "Q&A: Uranium enrichment", بی بی سی. Retrieved on 2009-04-09. (انگلیسی)
- ↑ "Nuclear Overview", NTI. Retrieved on 2009-04-09. (انگلیسی)
