راکت

برای دیگر کاربردها، راکت (ابهام‌زدایی) را ببینید.

شاتل فضایی آتلانتیس در مرحله پرتاب

راکت یک وسیله حمل و نقل فضایی، موشک یا فضاپیما است که نیروی پیشران خود را از یک سیال که با فشار بیرون رانده می‌شود به‌دست می‌آورد. درحالیکه موشک‌ها همگی جنگ‌افزار هستند اما راکت‌ها می‌توانند برای مقاصد غیرنظامی ساخته شده باشند. همچنین موشک هدایت‌شونده‌است یعنی پس از شلیک هم هدایت می‌شود، اما راکت معمولاً پس از شلیک، کنترلی بر روی آن نیست.

موارد استفاده از راکت عبارتست از: آتش‌بازی، استفاده در تسلیحات و استفاده در شاتل‌ها و سفرهای فضایی که به جستجو و سیر در سیاره‌های دیگر منجر می‌شود. در حالی که این وسیله در سرعت‌های پایین کم‌استفاده‌است ولی در مقایسه با دیگر پرتابه‌ها دارای وزن بسیار کمتر و قدرت و موفقیت بهتری است زیرا از سوی یک نفر کنترل می‌شود. اساس کار راکت بر این مبنا استوار است که خروج گاز با فشار زیاد از یک طرف راکت موجب حرکت آن به طرف دیگر می‌شود.

تاریخچه

اختراع باروت در چین امکان ساخت اولین نمونه‌های سلاح‌های آتشین را به وجود آورد و اولین راکت‌ها که با نیروی پیشرانه انفجار باروت حرکت می‌کردند در چین ساخته شد. هلاکوخان مغول نیز برای فتح بغداد در قرن سیزدهم از راکت استفاده کرد. چند صد سال بعد فرمانروای مغول هندوستان برای جنگ با قوای انگلیسی فرمان ساخت هزاران راکت را صادر کرد تا آنها را در جنگ به موشک ببندد. این راکت‌ها از ساقه خیزران کلفتی تشکیل شده بودند که به وسیله باروت پر می‌شدند.

بعدها با ظهور توپ استفاده از راکت به خاطر عدم دقت کنار گذاشته شد تا اینکه مجددا در قرن نوزدهم یک سرهنگ ارتش بریتانیا به نام ویلیام کانگریو با تقلید از راکتهای هندی راکتهایی را ساخت. در اوایل قرن بیستم فردی روسی به نام تسیولکوفسکی این نظر را ارائه داد که مسافرت به فضا تنها با به کارگیری موشک امکانپذیر است. با این وجود ارزش واقعی این وسیله تنها به وسیله دانشمندان آلمانی شناخته شد. این دانشمندان به رهبری دانشمند جوانی به نام ورنر فون براوان به با حمایت دولت آلمان به تولید موشکهایی برای ارتش پرداختند. معروفترین این موشکها یکی موشک V-1 (سلاح انتقام شماره ۱) بود که در واقع می‌توان از آن به عنوان اولین موشک کروز یاد کرد و دومی موشک V-2 که اولین موشک بالستیک با سوخت مایع به شمار می‌رود. پس از پایان جنگ دوم جهانی دانش ساخت موشکهای نظامی پیشرفته توسط مهندسین آلمانی که به اسارت درآمده بودند به کشورهای پیروز در جنگ انتقال یافت. بروز جنگ سرد بین شوروی و آمریکا و تلاش برای انتقال کلاهکهای اتمی به نقاط دوردست و نیز مسابقه فضایی بین دو ابرقدرت شرق و غرب باعث پیشرفت سریعی در فناوری راکت در سالهای پس از جنگ شد.

منبع

ویکی‌پدیای انگلیسی

پیوند به بیرون

پایگاه علوم و فناوری هوافضا:راکت