پیر پالان‌دوز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ارامگاه پیر پالاندوز قطب سلسله ذهبیه ساخته شود توسط جانشین او در سلسله ذهبیه شیخ حاتم زراوندی

شیخ محمد کارندهی مشهور به عارف و از طریق باطن به درویش ملقب شد و در کارنده خراسان به دنیا امد [۱] و سپس در شهر مقدس مشهد زندگی کرد و تا زمان رحلتش انجا بود

او بیست و هفتمین قطب سلسله ذهبیه است[۱] خلیفه چهارمش در این سلسله او را به نام خفاف خوانده

شیخ درویش محمد کارندهی

ارامگاه پیر پالاندوز قطب سلسله ذهبیه

بود خفاف ان شهنشاه ولی

امر خفافی بدش کسب حلال

بود قطب و پایه اهل کمال[۲]

از تحصیلات و سلوکش اطلاعاتی در دسترس نیست اما از انچه خلیفه چهارمش در حق او سروده معلوم می شود سواد به معنای متعارف نداشته برای همین رساله و یا کتابی تالیف نکرده و حتی در زمان حیاتش به دلیل کثرت مدعیان ارشاد و عرفان از اینکه بر مسند ارشاد بنشیند سر باز زده و به کسب پرداخته تا در واقعه ها و مکاشفات گوناگون او را امر به ارشاد میکنند

در یک مکاشفه وقتی او مامور به ارشاد میشود در جواب میگوید من سواد ندارم و در جواب به او میگویند

بار دیگر گفتنش کای شیخ عصر

ما نخواهیم از تو هیچ از نظم و نثر[۲]

و همینطور در مکاشفه ای که گویا وی را به دستور امام زمان (عج) به چهار میخش میکشند و زنجیر میکنند و اعضایش را میشکنند که چرا از امر ارشاد سرباز زده ولی با وساطت امام رضا(ع) امام زمان او را میبخشند وی مدت طولانی متاثر از این مکاشفه بوده و حال خوبی نداشته ولی پس از بهبود به امر ارشاد میپردازد

به دلیل الهاماتی که به وی شده بود و مکاشفاتی که داشت برای اینکه جانشینی تربیت کند خانقاهی میسازد که افراد با استعداد و سلاک را جذب کند این خانقاه تا زمان سید قطب الدین نیریزی دایر بود

او توانست مردانی مانند شیخ محمد مومن(مدفون در گنبد سبز مشهد) تربیت کند که شیخ مومن هم شیخ بهایی و ملاحسن فیض کاشانی را تربیت میکند و شیخ بهایی هم علامه مجلسی اول و دوم را تربیت میکند ولی باز درویش محمد کارندهی به هدف خود که تربیت جانشین بود نرسیده بود تا این که در مناجاتی که زیر بقعه رضوی علیه السلام داشت خواهر زاده هجده ساله اش شیخ حاتم زراوندی را به وی معرفی میکنند و مشغول به تربیت وی میشود و او را جانشین خود اعلام میکند

پس از رحلت شیخ محمد کارندهی ،خلیفه و خواهرزاده اش شیخ حاتم زراوندی ،بقعه و بارگاهی بر مزار وی ساخت و خود شیخ حاتم زراوندی هم در همین بقعه کنار استادش شیخ محمد کارندهی بعد از وفات دفن شد

شیخ محمد کارندهی
شخصی
زاده
کارنده
درگذشته1037
شهر اصلیمشهد
دورانصفویه
مذهبشیعه 12 امامی
مرتبه
استادانشیخ تاج(جمال)الدین حسین تبادکانی

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ خاوری، اسدالله، ذهبیه تصوف علمی و آثار ادبی، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۸۳ش.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ جوهری تبریزی،نجیب الدین رضا،سبع المثانی.