عبدالکریم حق‌شناس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آیت‌الله
میرزا عبدالکریم حق‌شناس
Haqshenas.jpg
زادروز[۱۲۸۵ (خورشیدی)]]
تنکابن
درگذشت۲ مرداد ۱۳۸۶(۱۰۱ سال)
تهران، بیمارستان پارسیان
علت مرگبیماری ریوی
آرامگاهحرم شاه عبدالعظیم۳۵°۳۵′۶٫۰۲″ شمالی ۵۱°۲۶′۹٫۲۳″ شرقی / ۳۵٫۵۸۵۰۰۵۶°شمالی ۵۱٫۴۳۵۸۹۷۲°شرقی / 35.5850056; 51.4358972
محل زندگیتهران
ملیتایرانی
تحصیلاتفقیه، معلم اخلاق و عارف
دانش‌آموختهٔحوزه علمیه تهران (مسجد جامع تهران)
حوزه علمیه قم
پیشهروحانیت، آموزش، مدیریت
سال‌های فعالیت۱۳۳۱ تا ۱۳۸۶
شناخته‌شده برایتدریس اخلاق و عرفان در حوزهٔ علمیه
نقش‌های برجستهاستاد اخلاق
مدیریت مدرسه علمیه فیلسوف الدوله - امین الدوله
تأثیرگذارانمحمدحسین زاهد، محمدعلی شاه‌آبادی، سید روح‌الله خمینی،سید علی آقا مفسر تأثیرپذیرفتگان =
شهر خانگیتهران
دورهمعاصر
دیناسلام
مذهبشیعه
آثارتقریرات فقه سید محمد حجت کوه‌کمری، تقریرات اصول سید محمدتقی خوانساری و تقریرات فقه و اصول سید حسین بروجردی
وبگاه
http://hoda.ws

میرزا عبدالکریم حق‌شناس (تهرانی) (زاده ۱۲۸۵، تنکابن - درگذشت ۲ مرداد ۱۳۸۶، تهران) فقیه معلم اخلاق و عارف معاصر شیعه بود.

تحصیلات[ویرایش]

آیت الله حاج میرزا عبدالکریم حق شناس تهرانی تحصیلات مقدماتی و ادبیات را نزد محمدرضا تنکابنی و بخشی از معقول را از مهدی آشتیانی و فقه و اصول را در قم نزد سید محمدتقی حجت و سید احمد خوانساری و سید حسین طباطبایی بروجردی فرا گرفت. مدتی نیز از درس فقه و اصول سید روح‌الله خمینی بهره‌مند شد و مراوداتی نیز در بحث اخلاق با وی داشت. او همچنین از شاگردان سید علی حائری و شیخ محمدحسین زاهد و درس عرفان محمدعلی شاه‌آبادی بود.

آیت الله حق‌شناس اجازه اجتهاد خود را از افرادی چون سید محمد حجت کوه‌کمری، عبدالنبی عراقی و محمدعلی شاه‌آبادی دریافت کرد و افزون بر زبان عربی به زبان‌های فرانسه و انگلیسی هم مسلط بود.

عزیمت به تهران[ویرایش]

در سال ۱۳۷۳ قمری که محمدحسین زاهد تهرانی معروف به زاهد نفت فروش، در مسجد امین‌الدوله واقع در بازار درگذشت، بنا به درخواست اهل مسجد و محل از سید حسین بروجردی، ایشان به عبدالکریم حق‌شناس دستور داد تا برای حل مشکلات دینی و رسیدگی به امور شرعی آن مسجد، به تهران عزیمت کند.

وی می‌گفت: «بازگشت به تهران برای من بسیار گران بود، قم برای من محل پیشرفت و ترقی علمی و عملی بود و به هیچ وجه میل آمدن به تهران را نداشتم. روزهای سختی بر او گذشته بود.» وی برای مشورت نزد سید روح‌الله خمینی می‌رود که از وی می‌شنود: «وظیفه است باید بروید.» می‌پرسد: «شما چرا نمی‌روید؟» که خمینی می‌گوید: «به جدّم قسم اگر گفته بود روح‌الله بیاید، من می‌رفتم.»

سرانجام حق‌شناس به تهران آمد و تا پایان عمر به تعلیم دروس اخلاق و امور دینی به جوانان، طلاب و کسبه مشغول بود. او مدتی نیز رئیس سپهسالار قدیم (شهید بهشتی کنونی) و مدرسه فیلسوف‌الدوله بود و در آنجا به تدریس مکاسب و کفایه در فقه و اصول و منظومه سبزواری در حکمت مشغول بود.

درگذشت[ویرایش]

این عالم ربانی در نهایت، در سن 88 سالگی دار فانی را وداع گفت و پیكر این عالم بزرگوار،‌ در دوم مرداد ماه سال 86 از مسجد ارك تهران واقع در خیابان پانزده خرداد به سوی حرم حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) تشییع شده، و در همان مکان مقدس به خاک سپرده شد.

آثار[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]