رحمانیه (تصوف)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

رحمانیه از جمله طریقت‌های تصوف اهل سنت است. رحمانیان از پیروان شیخ أمحمد بن عبد الرحمن (تولد ۱۷۲۰ ق)، ملقب به سيدي بوقبرين الازهري.[۱][۲][۳][۴][۵]

تاریخچه[ویرایش]

بنیانگذار رحمانیه را امحمد بن عبد الرحمن زواوی می‌دانند که در بونوح الجزاير مدفون است.[۶][۷][۸]

الجزایر[ویرایش]

در الجزایر این برادری صوفیانه گسترده است و پیروان بسیاری به آن وابسته هستند.[۹][۱۰][۱۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]