شیخ جعفر مجتهدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
عارف معاصر
شیخ جعفر مجتهدی
ShJMojtahedi.jpg
جوانی شیخ جعفر مجتهدی
زادروز ۱ بهمن ۱۳۰۳
تبریز
درگذشت ۶ بهمن ۱۳۷۴
مشهد
محل زندگی عراق - ایران
ملیت  ایران
تابعیت ایرانی
تأثیرگذاران ملا آقا جان زنجانی
دین اسلام
مذهب شیعه

شیخ جعفر مجتهدی (زاده ۱ بهمن ۱۳۰۳، تبریز - درگذشته ۶ بهمن ۱۳۷۴، مشهد)، فرزند حاج میرزا یوسف و از عارفان شیعه بود. وی کیمیای تحول معنوی خود را «دوستی اهل بیت» می‌داند.[۱]

شیخ جعفر در اشتیاق زیارت عتبات به عراق مهاجرت نمود که بعلت نداشتن جواز ورود دستگیر و در عراق زندانی شد. او زندان را توفیق اجباری خلوت و ریاضت بیشتر و در نتیجه تجارب رویاهای صادقانه دانسته است. پس از رهایی از زندان در نجف و کربلا اقامت گزید و شاگرد ملا آقا جان زنجانی بود. مجتهدی در بحبوحه ناامنی کودتای عبدالکریم قاسم بر ضد ملک فیصل (پادشاه عراق) به ایران برگشت و پس از سکونت کوتاهی در کرمانشاه، ایلام و تبریز ساکن تهران شد و البته به نقاط مختلف رفت و آمد داشت. بیست سال پس از ورود به ایران و خانه‌بدوشی ساکن قم شد و در چهار سال آخر عمر ساکن مشهد بود. وی در ظهر جمعه ۶ بهمن ۱۳۷۴ مطابق با ۶ رمضان ۱۴۱۶ قمری پس از حدود چهل روز بستری‌بودن در حالت کما فوت کرد و در حرم امام هشتم شیعیان در صحن آزادی قبل از کفشداری ۷ حجره ۲۴ قدیم (۱۶۹ فعلی) به خاک سپرده شد.[۲]

شاگردان[ویرایش]

کتاب در محضر لاهوتیان[ویرایش]

کتاب در محضر لاهوتیان توسط محمد علی مجاهدی دربارهٔ شرح حال شیخ جعفرمجتهدی نگاشته شده است.[۳]

دیدگاه‌ها[ویرایش]

  • ایشان علاوه بر قرآن کریم و نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه و ادعیه مأثوره، شاگردانش را به مطالعه غزلیات حافظ و وحدت کرمانشاهی و نیز مراثی عاشورایی عمان سامانی و حجت الاسلام نیرتبریزی تشویق می‌کردند و خود نیز در ضمن توسلات از اشعار این بزرگان غافل نمی‌شدند.[۴]

پانویس[ویرایش]