پانینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پانینی
زاده سدهٔ چهارم پیش از میلاد
گنداره
منطقه فلسفهٔ هندی
مهمترین علایق دستور زبان سانسکریت
کتاب‌ها Aṣṭādhyāyī (به‌معنی هشت فصل، کهن‌ترین رسالهٔ شناخته‌شده در زبان‌شناسی توصیفی که در آن به توصیف زبان سانسکریت پرداخته‌است)

پانینی (به انگلیسی: Pāṇini) (سدهٔ چهارم پیش از میلاد) یکی از زبان‌شناسان هند باستان است که دستور زبان کاملی برای زبان سانسکریت تدوین کرده‌است. این دستور به مطالعهٔ زبان گفتاریِ سانسکریت متداول در زمان خود او اختصاص یافته‌است و برای دوره‌ای بیش از دوهزار سال الگوی اصلی دستورهایی بود که برای زبان سانسکریت نگاشته شده‌اند.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. آشنایی با تاریخ زبان‌شناسی، کورش صفوی، تهران: نشر پژواک کیوان، ص۸۶

منابع[ویرایش]