سمرتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سْمْرْتی (به سانسکریت: स्मृति)، با تلفظ Smṛti و به معنای «یادمانده»، اصطلاح عامی است برای همه حجم وسیعی از دانش مقدس دینی هندوها که به خاطرها آمده و در سنّت هندویی منتقل گشته‌است. برخی پژوهندگان متون سمرتی را معادل «روایات» در سنت‌های دیگر تلقی کرده‌اند.

به این ترتیب، چنان‌که از همین اصطلاح نیز برمی‌آید، این متون گرچه وحیانی (شروتی) تلقی نمی‌شوند اما ازطرفی از ارزش و اعتبار دینی درجه دو برخوردارند، و برخی، مانند بهگودگیتا، حتی محبوبیت و توجهی هم‌ارز مهم‌ترین متون ودایی کسب کرده‌اند.

دراین‌که سْمْرْتی، دراصطلاح عام خود، شامل چه متونی می‌شود توافق وجود ندارد، اما به‌اتفاق ایتی‌هاسه‌ها، پورانه‌ها، ودرمه‌شاستره‌ها (خویشکارشناسی‌ها) را سْمْرْتی می‌شمارند.

منابع[ویرایش]

موحدیان عطار، علی: متون دینی هندو. در: نشریه «هفت آسمان»، بهار ۱۳۸۴ - شماره ۲۵.