نیایا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نیایا (به انگلیسی: Nyaya) به معنی «روش» است. نیایا روشی است که فکر را به سوی نتیجه رهنمون می‌سازد.

درک نظام علت و معلول عامل اصلی شناخت است ازاین رو نیایا را مکتب فلسفی منطقی می‌گویند. شناسایی درست هر مقوله منطقی باعث افتراق حق از باطل می‌شود. مکتب نیایا طالب رهایی و نجات نفس انسان است.[۱]

چهار شرط نیایا[ویرایش]

علم شناخت و معرفت بنا به نیایا شامل چهار شرط است:

  1. داننده یا عالم که در حکم اصل فاعل این شناخت است.
  2. موضوع شناخت یا شیء معلوم یا چیزی که علم و معرفت بدان متوجه است.
  3. شناخت و معرفتی که از برخورد عالم و معلوم مستفاد می‌شود.

۴. وسائل شناختن که منجر به این معرفت و شناخت می‌گردد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مهدی مسیب زاده، درآمدی بر وحدت وجود در فلسفه هند، فصلنامه، معرفت ۱۳۸۶ شماره ۱۱۳
  2. داریوش شایگان، ادیان و مکتبهای فلسفی هند جلد دوم – تهران: امیر کبیر ۱۳۸۶- ص ۴۴۰