سلیمان بهبودی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سلیمان بهبودی در دربار پهلوی فرد معروفی بود و از درباری‌ها کسی نبود که او را نشناسد و حتی نشانی خانه‌اش را نداند. او تا چندی قبل از انقلاب زنده بود. اما در مورد وی اطلاع زیادی در دست نیست و آنچه از او نقل شده در کتاب خاطرات ارتشبد فردوست آمده است. بهبودی یکی از مهره‌های مهم واسطه رضا شاه با انگلیسی‌ها بود و از محرمانه‌ترین اسرار رضا اطلاع داشت و هیچ‌کس دیگر به اندازه او دربارهٔ وقایع پشت‌پرده حکومت رضا شاه مطلع نبود. او در آغاز استوار بود و رضا خان به‌عنوان گماشته به خانه آوردش. بهبودی به‌تدریج محرم شد و از طرف وی مأمور خدمت به زن و بچه‌هایش گردید. خانه اوّل رضا خان خانه مخروبه کوچکی در کوچه شمال‌شرقی میدان حسن‌آباد بود. در آن‌جا وظیفه بهبودی خرید و تهیه مواد غذایی بود. علاوه بر او یک آشپز هم داشت که پخت‌وپز می‌کرد. بهبودی به‌تدریج به رضا خان و خانواده‌اش نزدیک و نزدیک‌تر شد. پس از کودتا، رضا خان کم‌تر به خانه می‌آمد و وقتی به سلطنت رسید در هرجا که بود، کاخ شهر یا سعدآباد، بهبودی را مسئول خانه خود می‌کرد. بهبودی هر ماه موظف بود مقدار قند و چای مصرفی و در زمستان‌ها وزن هیزم و سایر مواد مصرفی آشپزخانه را به رضا شاه گزارش دهد. رضاشاه دقیقاً حساب همه چیز را داشت و اقلاً هر سه ماه یک بار بر سر زیاد شدن مصرف این یا آن جنس عصبانی می‌شد و بهبودی را کتک می‌زد، به نحوی که گاه در بیمارستان بستری می‌شد! ولی پس از یک ماه او را می‌بخشید و دومرتبه همین برنامه تجدید می‌شد.[۱] بهبودی تا خروج رضا شاه از ایران در حریم زندگی خصوصی او محرم‌ترین فرد بود و با او به تبعید رفت. در تبعید نیز از دو میلیون تومان پولی که محمدرضا، فرزند و جانشین رضاشاه، در اختیار وی و همراهانش گذارده بود، یک میلیون و دویست هزار تومان را طی پنج سال پس‌انداز کرد، که بعدها به محمدرضا شاه عودت داد. در دربار محمدرضا شاه نیز بهبودی تا مقام معاونت دربار رشد کرد. ناصر بهبودی پسر سلیمان بهبودی نیز چندین دوره از ساوه نماینده مجلس شد.[۲]

تالیفات[ویرایش]

در حوزه خاطرات مربوط به دربار و درباریان آنچه در دوران معاصر به خاطر می‌آید، خاطرات روزنوشت سلیمان بهبودی از دربار سردار سپه و محمدرضا شاه است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. سلیمان بهبودی، رضاشاه، خاطرات سلیمان بهبودی، شمس پهلوی علی ایزدی، طرح نو، ۶۰۷ صفحه، چاپ اول، ۱۳۷۲.
  2. خاطرات ارتشبد سابق حسین‌فردوست
  3. یادداشت‌های عَلَم، جلد ششم و پایانی