اعتیاد به شکر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

اعتیاد به شکر برخی از محققان اعتقاد دارند که خودداری از خوردن شکر می‌تواند باعث بروز علائمی معتادگونه یا حتی تغییرات مغزی گردد.[۱]

شکر دارای ترکیبات شیمیایی مانند تروپین و سروتونین است که در مغز مشابه مواد مخدر عمل می‌کند. علائم اعتیاد به شکر شبیه به علائم ترک دارو هستند. در این نوع اعتیاد اگر شخصی مدتی نوعی مادهٔ شیرین که خوردن آن را مدت‌ها جزو عادات غذایی او بوده‌است را مصرف نکند، ممکن است علائم پایین آمدن قند خون شامل، اضطراب، لرزش خفیف، عصبانیت و عرق سرد را نشان دهد.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. Hoebel BG (2008). "Evidence for sugar addiction: behavioral and neurochemical effects of intermittent, excessive sugar intake". Neuroscience and Biobehavioral Review. 32 (1): 20–39. doi:10.1016/j.neubiorev.2007.04.019. PMC 2235907Freely accessible. PMID 17617461.  Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help)
  2. «حقایق در مورد اعتیاد به شکر». مجله پزشکی مادر، ۹ دسامبر ۲۰۱۲. 

پیوند به بیرون[ویرایش]