خماری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خماری حالتی عمومی است که در اکثر مواقع پس از ازمیان رفتن اثر نشئه‌جات و یا مسکرات به فرد دست می‌دهد. خماری را درمقابل نشئگی به‌کار می‌برند و دو تضاد عینی و واقعی که عبارت از ناراحتی و خوشی است را پدید می‌آورند.

عوارض روحی و روانی خماری[ویرایش]

  • بی‌حوصلگی و بدخلقی
  • سردرد
  • اضطراب و نگرانی – تشویش
  • بی‌قراری
  • بدخلقی یا کج‌خلقی
  • بی‌خوابی
  • نداشتن تمرکز کامل
  • افسردگی
  • انزوای اجتماعی

عوارض جسمی خماری[ویرایش]

  • عرق کردن
  • افزایش ضربان قلب
  • گرفتگی و درد عضلانی
  • احساس فشار در قفسهٔ سینه
  • تنگی نفس ـ استخوان‌درد
  • رعشه ـ لرزش بدن
  • دل‌پیچه و تهوع[۱]

عوارض حاد[ویرایش]

  • حالت تهوع
  • پرخاشگری
  • ضعف مفرط
  • دل‌درد و یبوست (در پاره‌ای موارد اسهال؛ بیشتر درمورد الکل)
  • تحلیل رفتن موقت بینایی (ریزش بی‌مورد اشک از چشم)
  • سوزش شدید در پنجه‌های پا به‌ویژه در مصرف تریاک یا مشتقات مرفین.[نیازمند منبع]
  • بی‌اشتهایی
  • افزایش مصرف سیگار
  • اسهال شدید و روان شدن شکم.

منابع[ویرایش]

  1. «سم‌زدایی و خماری». وب‌گاه همراه - بهبودی از اعتیاد.