خماری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

خماری حالت عمومی است که در اکثر مواقع پس از میان رفتن اثر نشئه‌جات و یا مسکرات به فرد دست می‌دهد. خماری را در مقابل نشئگی به کار می‌برند و دو تضاد عینی و واقعی که عبارت از ناراحتی و خوشی است را پدید می‌آورند.

عوارض روحی و روانی خماری[ویرایش]

  • بی حوصلگی و بدخلقی
  • سردرد
  • اضطراب و نگرانی – تشویش
  • بی قراری
  • بد خلقی یا کج‌خلقی
  • بی خوابی
  • نداشتن تمرکز کامل
  • افسردگی
  • انزوای اجتماعی

عوارض جسمی خماری[ویرایش]

  • عرق کردن
  • افزایش ضربان قلب
  • گرفتگی و درد عضلانی
  • احساس فشار در قفسه سینه
  • تنگی نفس
  • رعشه – لرزش بدن
  • دل پیچه و تهوع[۱]

عوارض حاد[ویرایش]

  • حالت تهوع
  • پرخاشگری
  • ضعف مفرط
  • دل درد و یبوست(در پاره‌ای موارد اسهال - بیشتر در مورد الکل)
  • تحلیل رفتن موقت بینائی
  • سوزش شدید در پنجه‌های پا خصوصا در مصرف تریاک یا مشتقات مرفین.[نیازمند منبع]
  • بی اشتهائی.
  • افزایش مصرف سیگار.
  • اسهال شدید و روان شدن شکم.

منابع[ویرایش]

  1. «سم زدایی و خماری». وب سایت همراه - بهبودی از اعتیاد.