خماری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

خماری (به انگلیسی: Hang Over) حالتی عمومی است که در اکثر مواقع پس از ازمیان رفتن اثر نشئه‌جات یا مسکرات به فرد دست می‌دهد. خماری را در مقابل نشئگی به‌کار می‌برند و دو تضاد عینی و واقعی که عبارت از ناراحتی و خوشی است را پدید می‌آورند.

در این حالت، معتاد همه همّ و غمش متوجه رفع خماری است. بسیاری از مفاسد اجتماعی را نتیجۀ مستقیم یا غیرمستقیم آن دانسته‌اند.[۱]

عوارض روانی[ویرایش]

  • بی‌حوصلگی رنجش‌انگیز[۱]
  • اضطراب و نگرانی – تشویش
  • بی‌قراری
  • بدخلقی یا کج‌خلقی
  • بی‌خوابی
  • نداشتن تمرکز کامل
  • افسردگی
  • انزوای اجتماعی

عوارض جسمانی[ویرایش]

  • خمیازه‌های متوالی و بی‌امان[۱]
  • عرق کردن و ترشحات غدد اشکزا بیش از حد معمول[۱]
  • افزایش ضربان قلب
  • گرفتگی و درد عضلانی
  • سردرد
  • احساس فشار در قفسهٔ سینه
  • تنگی نفس- استخوان‌درد
  • رعشه ـ لرزش بدن
  • دل‌پیچه و تهوع[۲]

عوارض حاد[ویرایش]

  • میل شدید و جنون‌آمیز به مادۀ مورد اعتیاد[۱]
  • حالت تهوع
  • پرخاشگری
  • ضعف مفرط
  • دل‌درد و یبوست (در پاره‌ای موارد اسهال؛ بیشتر در مورد الکل)
  • تحلیل رفتن موقت بینایی (ریزش بی‌مورد اشک از چشم)
  • سوزش شدید در پنجه‌های پا به‌ویژه در مصرف تریاک یا مشتقات مرفین.[نیازمند منبع]
  • بی‌اشتهایی
  • افزایش مصرف سیگار
  • اسهال شدید و روان شدن شکم.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ سعیدی سیرجانی، علی‌اکبر (۱۳۵۳). «در آستین مرقع ...». یغما. ۲۷ (۷ (پیاپی ۳۱۳)): ۴۱۴-۴۱۸.
  2. «سم‌زدایی و خماری». وب‌گاه همراه - بهبودی از اعتیاد.