خماری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

خماری حالتی عمومی است که در اکثر مواقع پس از ازمیان رفتن اثر نشئه‌جات یا مسکرات به فرد دست می‌دهد. خماری را درمقابل نشئگی به‌کار می‌برند و دو تضاد عینی و واقعی که عبارت از ناراحتی و خوشی است را پدید می‌آورند.

عوارض روحی و روانی خماری[ویرایش]

  • بی‌حوصلگی و بدخلقی
  • سردرد
  • اضطراب و نگرانی – تشویش
  • بی‌قراری
  • بدخلقی یا کج‌خلقی
  • بی‌خوابی
  • نداشتن تمرکز کامل
  • افسردگی
  • انزوای اجتماعی

عوارض جسمی خماری[ویرایش]

  • عرق کردن
  • افزایش ضربان قلب
  • گرفتگی و درد عضلانی
  • احساس فشار در قفسهٔ سینه
  • تنگی نفس ـ استخوان‌درد
  • رعشه ـ لرزش بدن
  • دل‌پیچه و تهوع[۱]

عوارض حاد[ویرایش]

  • حالت تهوع
  • پرخاشگری
  • ضعف مفرط
  • دل‌درد و یبوست (در پاره‌ای موارد اسهال؛ بیشتر درمورد الکل)
  • تحلیل رفتن موقت بینایی (ریزش بی‌مورد اشک از چشم)
  • سوزش شدید در پنجه‌های پا به‌ویژه در مصرف تریاک یا مشتقات مرفین.[نیازمند منبع]
  • بی‌اشتهایی
  • افزایش مصرف سیگار
  • اسهال شدید و روان شدن شکم.

منابع[ویرایش]

  1. «سم‌زدایی و خماری». وب‌گاه همراه - بهبودی از اعتیاد.