وابستگی به بنزودیازپین‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
وابستگی به بنزودیازپین‌ها
طبقه‌بندی و منابع بیرونی
تخصص روان‌پزشکی
آی‌سی‌دی-۱۰ F13
آی‌سی‌دی-9-CM 304.1
دادگان بیماری‌ها 29548
مدلاین پلاس 003578
ئی‌مدیسین Bztox/813255

وابستگی به بنزودیازپین‌ها یا اعتیاد به بنزودیازپین‌ها، بر اساس تعریف دی‌اس‌ام ۴ وقتی ایجاد می‌شود که سه حالت یا بیشتر از موارد زیر در فرد ایجاد می‌شود: مقاومت، سندرم علایم ترک، تهیه و مصرف مکرر و مداوم دارو، ادامه مصرف دارو علی‌رغم بروز عوارض، الگوهای سازگارانه نادرست. [۱] تداوم استفاده بنزودیازپین‌ها در حالت وابستگی بیشتر ناشی از احساس ناخوشایند علایم ترک است تا احساس خوشایند ناشی از مصرف دارو.

منابع[ویرایش]

  1. de Wit, Harriet (1991). "Testing the abuse liability of anxiolytic and hypnotic drugs in humans". Drug and Alcohol Dependence. 28 (1): 83–111. doi:10.1016/0376-8716(91)90054-3. PMID 1679388. Retrieved 21 December 2012.  Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help); Unknown parameter |month= ignored (help)