استریکنین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
استریکنین
نام‌های دیگر Strychnidin-10-one
شناساگرها
CAS ۵۷-۲۴-۹ YesY, ۶۰-۴۱-۳
پاب‌کم ۴۴۱۰۷۱
کم‌اسپایدر ۳۸۹۸۷۷ YesY
UNII H9Y79VD43J YesY
KEGG C06522 YesY
ChEBI CHEBI:۲۸۹۷۳ YesY
ChEMBL CHEMBL۲۲۷۹۳۴ YesY, CHEMBL۶۱۲۱۱۸, CHEMBL۴۸۶۳۹۹
Jmol-3D images Image 1
خصوصیات
فرمول شیمیایی
C۲۱H۲۲N۲O۲
جرم مولی
‎ 334.41 g mol−۱
بوی Odorless
چگالی 1.36 g cm−۳
دمای ذوب
‎557−559 K (284−286 °C)
دمای جوش
‎543 K (270 °C)
 YesY (verify) (what is: YesY/N?)
تمامی داده‌ها مربوط به شرایط استاندارد(در  °C۲۵ و  kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد.
Infobox references

استرکنین[پانویس ۱]، سمی بسیار قوی است که اندازه ۰٫۱۶ میلیگرم آن بر کیلوگرم واحد وزن موش و ۱ تا ۲ میلیگرم آن بر کیلوگرم واحد وزن انسان کشنده سریع است. آلکالوئیدی بی رنگ و کریستالی است که به عنوان آفت‌کش استفاده می‌شود. به خصوص برای کشتن مهره‌داران کوچک مانند پرندگان و جوندگان. استرکنین باعث تشنج عضلانی و در نهایت مرگ از طریق خفگی و یا خستگی محض می‌شود. رایج‌ترین منبع استخراج استریکنین، از دانه درخت اذاراقی است.

تاریخچه[ویرایش]

برای اولین بار در سال ۱۷۵۳ آلکالوئید استرکنین در گیاهان خانواده Loganiaceae توسط کارل لینه شناسایی شد[۱]. این خانواده از گیاهان دارای گونه‌های متعددی است که شامل ۱۹۶ گونه می‌شود. در مناطق گرم آسیا (۵۸ گونه)، در امریکا (۶۴ گونه) و در آفریقا (۷۵ گونه)، از این گیاه وجود دارد. دانه‌ها و پوست بسیاری از این گیاهان حاوی سم قدرتمند و کشنده استرکنین است.

نیمه عمر[ویرایش]

‌‌‌نیمه عمر بیولوژیکی استرکنین در حدود ۱۰ ساعت است. این نیمه عمر نشان می‌دهد که حتی در موارد مصرف جزوی آن نیز عملکرد طبیعی کبد دچار اختلال شده و مسمومیت شدیدی بروز نماید.

واژه‌نامه[ویرایش]

  1. Strychnine

پانویس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

کتاب‌ها
  • میرحیدر، حسین. معارف گیاهی. ج. ۶. چاپ اول. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۷۳. ۶۴۷. 
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Strychnine»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ا مارس ۲۰۱۲).

پیوند به بیرون[ویرایش]