ایبوپامین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ایبوپامین
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
5-[2-(methylamino)ethyl]-2-[(2-methylpropanoyl)oxy]phenyl 2-methylpropanoate
داده‌های بالینی
AHFS/دانشنامه دراگز International Drug Names
رده بارداری ?
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 66195-31-1 ✔Y
کد ATC C01CA16 S01FB03 (WHO)‎
پاب‌کم CID 68555
کم‌اسپایدر 61829 N
UNII 8ZCA2I2L11 ✔Y
KEGG D04488 ✔Y
داده‌های شیمی
فرمول C17H25NO۴ 
وزن مولکولی 307.385 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 N(what is this?)  (verify)

ایبوپامین (انگلیسی: Ibopamine) یک داروی مقلد سمپاتیک است که به صورت «پیش داروی» اپینین طراحی شده است و در چشم پزشکی کاربرد دارد. این دارو باعث میدریازیس (گشاد شدن مردمک‌ها) می‌شود. همچنین این دارو به عنوان درمان نارسایی احتقانی قلب مورد بررسی بوده است. ایبوپامین به عنوان آنتاگونیست بر روی گیرنده آلفا و گیرنده D1 عمل می‌کند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]