ریتودرین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ریتودرین
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
4-(2-((1R,2S)-1-hydroxy-1-(4-hydroxyphenyl)propan-2-ylamino)ethyl)phenol
داده‌های بالینی
AHFS/Drugs.com Micromedex Detailed Consumer Information
رده بارداری.  ?
وضعیت حقوقی  ?
Routes Oral, parenteral
داده‌های فارماکوکینتیکی
پیوند پروتئینی ~56%
نیمه‌عمر 1.7-2.6 hours
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 26652-09-5
ATC code G02CA01
پاب‌کم CID 33572
بانک‌دارو DB00867
کم‌اسپایدر 30971 YesY
UNII I0Q6O6740J YesY
KEGG D02359 YesY
ChEMBL CHEMBL785 YesY
داده‌های شیمی
فرمول C17H21NO3 
وزن مولکولی 287.354 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 YesY(what is this?)  (verify)

ریتودرین (به انگلیسی: Ritodrine HCI)

رده درمانی: آگونیست بتا سمپاتیک

اشکال دارویی: قرص، آمپول

موارد مصرف[ویرایش]

ریتودرین برای جلوگیری اززایمان زودرس تجویز میشود.

مکانیسم اثر[ویرایش]

این دارو به‌طور انتخابی‌گیرنده‌های بتاـ دو آدرنرژیک را تحریک وموجب شل شدن عضلات صاف رحم‌می‌گردد.

عوارض جانبی[ویرایش]

هیپرگلیسمی، سردرد، بی‌قراری، اضطراب، عصبانیت، تعریق، لرز، خواب‌آلودگی، رعشه، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهائی، کسالت، نفخ، یبوست، اسهال، تغییر تعداد ضربان قلب مادر و جنین، فشارخون، دیس‌ریتمی، طپش قلب، درد قفسه سینه.

جستارهای وابسته[ویرایش]

سمپاتومیمتیک

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی ، ۱۳۸۷