نفازولین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نفازولین
Naphazoline Structural Formulae.png
size=۲۰۰px
داده‌های بالینی
نام‌های تجاریNaphcon-a
AHFS/Drugs.commonograph
روش مصرف داروTopical
کد ATC
شناسه‌ها
  • 2-(naphthalen-1-ylmethyl)-4,5-dihydro-1H-imidazole
شمارهٔ CAS
پاب‌کم CID
دراگ‌بنک
کم‌اسپایدر
UNII
KEGG
ChEMBL
CompTox Dashboard (EPA)
ECHA InfoCard100.011.492 ویرایش در ویکی‌داده
داده‌های فیزیکی و شیمیایی
فرمول شیمیاییC14H14N۲
جرم مولی۲۱۰٫۲۷۴ g·mol−1
مدل سه بعدی (جی‌مول)
  • N\1=C(\NCC/1)Cc2cccc3c2cccc3
  • InChI=1S/C14H14N2/c1-2-7-13-11(4-1)5-3-6-12(13)10-14-15-8-9-16-14/h1-7H,8-10H2,(H,۱۵٬۱۶) ✔Y
  • Key:CNIIGCLFLJGOGP-UHFFFAOYSA-N ✔Y
 N✔Y (what is this?)  (verify)

نفازولین (به انگلیسی: Naphazoline) به صورت مایع، نام مصطلح ۱-نفتیل متیل ۲-هیدروکلرید ایمیدازولین است. این دارو در گروه دارویی-درمانی داروهای مقلد سمپاتیک، ضداحتقان و تنگ‌کننده عروق چشم طبقه‌بندی می‌شود و به صورت قطره استریل چشمی تجویز می‌شود.

موارد مصرف

نفازولین برای تسکین موقت احتقان، خارش و تحریکات خفیف بینی و چشم ناشی از آلرژی به عوامل محیطی، سرماخوردگی، گردو غبار، دود، باد، شناوری، عدسی‌های تماسی یا مطالعه و رانندگی زیاد استفاده می‌شود. این دارو برای تخفیف علائم رینیت و سینوزیت نیز بکار می‌رود. بزرگسالان: یک قطره از محلول نفازولین ۰٫۱ درصد هر ۴–۳ ساعت بر حسب نیاز فرد به داخل کیسهٔ ملتحمه چکانده شود.

مکانیسم اثر

نفازولین یک آمین تقلیدکنندهٔ عمل اعصاب سمپاتیک است که با تحریک مستقیم گیرنده‌های آلفای موجود در شریانچه‌ها، موجب تنگ شدن این عروق و رفع احتقان چشم یا بینی می‌گردد.

عوارض جانبی

سوزش موقت چشم، خشکی مخاط بینی، واکنش‌های افزایش حساسیت، افزایش فشار داخل چشم، قرمزی چشم، سردرد، تهوع، خستگی، تعریق، و افزایش فشار خون از عوارض این دارو هستند.

جستارهای وابسته

منابع

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷
  • سایت دارویاب
  • درسنامهٔ جامع داروهای رسمی ایران، دکتر سعید شهراز و دکتر طاهره غازیانی