ابن سبعین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

عبد الحق بن سبعین (۶۱۴ هـ - ۹ شوال ۶۶۹ هـ / ۱۲۱۷–۱۲۶۹) فیلسوف و عارف اهل اندلس[۱] فردریک دوم سوالاتی را برای او فرستاد و او جواب آنها را برای او ارسال کرد و آن را در رساله به نام المسائل الصقلیة جمع‌آوری کرد. در زمان وی نام او در اروپا معروف شد به حدی که پاپ واتیکان در زمان وی گفته بود که هیچ‌یک از مسلمانان هم چون او در مورد خداوند دانا نیست.[۲] فلسفه او از مهم‌ترین مباحث فلسفی در چارچوب دین شمرده می‌شود.

تولد وی[ویرایش]

عبد الحق بن إبراهیم بن محمد بن نصر، کنیه او أبی محمد بود و ملقب به قطب الدین بود. وی متولد منطقه رقوطة (ریکوته) است.

او ملقب به ابن سبعین شد چرا که او به خود ابن دارة می‌گفت و دارة در حساب ابجد عدد ۷۰ می‌شود و سبعین در زبان عربی به معنای ۷۰ است.

جوانی اش در اندلس گذشت و در تصوف شاگرد إبراهیم بن یوسف بن محمد بن الدهاق بود.

روش‌شناسی افکار وی[ویرایش]

به علت این که به عقیده وی فلاسفه از ارسطو کورکورانه پیروی می‌کنند. او به شدت با فارابی و ابن سینا مخالف بود و به آن‌ها مشارقة می‌گفت. او قائل به وحدت اطلاقی وجود بود لذا بر این اساس فقه و علم کلام را تفسیر می‌کرد؛ و به عبارت دیگر وحدت اطلاقی وجود محور تمام تحقیقات باید باشد. هم چنین او با فقه متداول مخالف بود.

آثار وی[ویرایش]

الکلام علی المسألة الصقلیة

رسالة النصیحة (النوریة)

عهد ابن سبعین

الإحاطة، بد العارف

الرسالة الفقیریة

الحکم والمواعظ

الرسالة القوسیة

رسالة فی أنوار النبی صلی الله علی وسلم وأنواعها

الألواح المبارکة

الرسالة الرضوانیة

رسالة فی عرفة

رسالة خطاب الله بلسان نوره

الرسالة الإصبعیة

الکلام علی الحکمة

حکم القصص

منابع[ویرایش]

  1. http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ibn_Sabin&oldid=435645065
  2. الإحاطة للسان الدین بن الخطیب، ج ۱، ص ۳۴، نگاه کنید هم چنین: نفح الطیب من غصن الأندلس الرطیب للمقری، دارالکتب العلمیة، الطبعة الأولی، بیروت ۹۹۵، ۲/
Abu Mohammed Abd el-Hakh Ibn Sab'in
Personal
Born1216/1217 CE
DiedMarch 21, 1271 CE
(9 Shawwal 669 AH)
ReligionIslam
Main interest(s)Sufism and philosophy
Notable work(s)Sicilian Questions
Muslim leader

Abu Mohammed Abd el-Hakh Ibn Sab'in (Arabic: محمدبن عبدالحق بن سبعين‎) was an Arab[1][2] Sufi philosopher, the last philosopher of the Andalus in the west land of Islamic world. He was born in 1217 in Spain and lived in Ceuta. He was known for his replies to questions sent to him by Frederick II, ruler of Sicily. He died in 1271 in Mecca. He was also known for his knowledge of religions (Judaism, Christianity but even Hinduism and Zoroastrism) and the "hidden sciences"[3] and has been variously depicted as a Neoplatonic philosopher, a Peripatetic philosopher, a Pythagorean philosopher, a Hermeticist, a Kabbalist, an alchemist, a heterodox Sufi, a crypto-Shi’ite, a plagiarizer, a pantheist and an arrogant seeker of fame.[4]

His school is a combination of philosophical and Gnostic thoughts.

He was recognized by Michele Amari[5] as the author, among others, of the responses to the famous Sicilian Questions of Frederick II of Hohenstaufen.[6]

Notes

  1. ^ Leaman, Oliver (2013-03-07). History of Islamic Philosophy. Routledge. ISBN 9781136780448.
  2. ^ Leaman, Oliver (2015-07-16). The Biographical Encyclopedia of Islamic Philosophy. Bloomsbury Publishing. ISBN 9781472569455.
  3. ^ S. H. Nasr (2006), Islamic Philosophy from Its Origin to the Present: Philosophy in the Land of Prophecy, State University of New York Press, p. 156-157
  4. ^ Cook, Benjamin G. (2012-07-01). "Ibn Sabʿīn and Islamic Orthodoxy: A Reassessment". Journal of Islamic Philosophy. Retrieved 2019-06-25.
  5. ^ Michele Amari, Questions philosophiques adressées aux savants musulmans par l'Empereur Frédéric IIe, in Journal asiatique, Ve serie, 1, Paris, 1853, p.240-274 http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k931611/f240.pagination.r=Michele+Amari.langEN
  6. ^ See:Luisa Arvide, Las Cuestiones Sicilianas de Ibn Sabin, GEU, Granada 2009 (in Arabic and Spanish).