تمدن دره سند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
گسترۀ تمدن درۀ سند
(فرهنگ دراویدی)

تمدن درهٔ سِند (دوران اوج: ۲۶۰۰-۱۹۰۰ پیش از میلاد) (به انگلیسی: Indus Valley Civilization) تمدنی باستانی بوده‌است که از بستر رود سند برخاست. در ابتدا در هند[نیازمند منبع] (گوجرات، هاریانا و راجستان) متمرکز بود و امروز در پاکستان (استان‌های سند و پنجاب)،که خود بخشی از کشور الگو:طوران یا بلوچستان بوده است و به سمت غرب تا الگو:کلات واقع در بلوچستان پاکستان و الگو:سرحدواقع در بلوچستان ایران ادامه یافت. همچنین بازمانده‌هایی در افغانستان، ترکمنستان و ایران نیز حفاری و کاوش شده‌است.

تمدن دره سند به عنوان یکی از بزرگترین شگفتی های معماری جهان ،که در زمان اوج خود به تمدن هاراپان (Harappan Civilization) شهرت داشته، در زمره ی اولین سکونتگاه های شهری بزرگ در کل قاره ها بوده است. تمدن دره سند، واقع شده در پاکستان امروزی، در ۴۵۰۰ سال پیش رونق و پیشرفت خود را داشت که پس از آن فراموش شد و تا سال ۱۹۲۰ که خرابه هایش در کاوش های باستان شناسی کشف شد، فقط در افسانه های محلی موجودیت خود را حفظ کرده بود. این تمدن پیشرفت ها و تکنولوژی های پیشرفته ای همچون موهنجو داروی معروف (Mohenjo Daro) و اولین سیستم فاضلاب شهری را شامل می شود. همچنین شواهدی از مهارت های شگفت انگیز و برجسته در ریاضیات، مهندسی و حتی دندانپزشکی اولیه در این تمدن وجود دارد. در سال ۱۵۰۰ پیش از میلاد تمدن دره سند تقریباً متروک و رها شده بود. احتمالاً تهاجم اقوام هند و اروپایی و یا افول و فروپاشی کشاورزی به علت تغییرات آب و هوایی دلایل نابودی این تمدن باشد.[۱]

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی، برداشت شده در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۰۹.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ تمدن دره سند موجود است.