بیماری لاعلاج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بیماری لاعلاج یک عبارت در اصطلاح‌شناسی پزشکی است که در قرن بیستم باب شد و به بیماری ای گفته می شود که درمانی یا درمان مناسبی برایش وجود نداشته باشد و در کوتاه مدت سبب مرگ بیمار گردد.این اصطلاح بیشتر در مورد بیماری های پیشرونده همچون سرطان و یا بیماری های قلبی به کار برده می شود تا تروما.در گفتار عامیانه منظور از بیماری لاعلاج مرضی است که نهایتاً منجر به مرگ فرد بیمار می شود. شخصی را که دچار چنین بیماری ای باشد، بیمار لاعلاج و در انگلیسی terminal ill یا تنها terminal نامیده می شود.هنگامی می توان گفت فردی به بیماری لاعلاج مبتلا شده که پزشکان زمان باقی‌مانده تا مرگ وی را ۶ ماه یا کم تر تخمین زده باشند.باید در نظر داشت که این رقم قراردادی است و ممکن است قطعی و کاملاً صحیح نباشد.از همین رو نمی توان ادعا کرد که اگر بیماری از پزشک تشخیص بگیرد که تا ۶ ماه دیگر خواهد مرد، حتماً این اتفاق بیفتد. و نیز اگر فردی مثلاً به بیماری ایدز مبتلا باشد نمی توان وی را بیمار لاعلاج نامید چرا که مدت باقی‌مانده از زندگی وی ممکن است حتی تا سال ها به طول بی انجامد.همچنین این رقم ۶ ماه نمی‌تواند تضمین دهد که بیمار زودتر از آن نمیرد.گاهی اوقات نیز پزشکان زمان باقی‌مانده از زندگی فرد را کمی بیشتر از حد واقعی آن تخمین می زنند. مثلاً یک بیمار تشخیص می گیرد که تا ۶ هفته دیگر خواهد مرد اما عمر وی تنها ۴ هفته از زمان تشخیص دوام می آورد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی