ترک اعتیاد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ترک اعتیاد به روند درمان روانی یا پزشکی اعتیاد به مواد مخدر و روان‌گردان مانند تریاک، هروئین، کوکائین، برخی داروها و الکل اطلاق می‌شود.[۱] بنا بر تعریف اداره خدمات مواد مخدر و بهداشت روانی آمریکا در سال ۲۰۱۰ میلادی، که بر اساس تجربیات کسانی که خود را از چنگال اعتیاد رها کرده‌اند بنا شده است، تعریف ترک اعتیاد (بهبودی از اعتیاد) به شرح زیر است: "بهبودی یک فرایند تغییر است که از طریق آن افراد برای به دست آوردن سلامت و رفاه و آسایش خود و به دست گرفتن اختیار زندگی تلاش کرده و سعی می‌کنند تا همه امکانات و قابلیت‌های بالقوهٔ خود را مجدداً به دست آورند."

بهبودی با برنامه‌های ۱۲ قدم[ویرایش]

برنامه‌های دوازده قدم مجموعه‌ای از اصول هستند که اقدام‌های لازم برای بهبودی از اعتیاد به مواد مخدر، اجبار به مصرف، و اعتیادهای رفتاری را در اختیار ما قرار می‌دهد. برنامهٔ ۱۲ قدم معالجهٔ پزشکی نیست بلکه بهبودی از این طریق بر اساس تجربیات افرادی است که مبتلا به بیماری اعتیاد بوده و موفق به یافتن راه حلی در جهت بهبودی شده‌اند.

انجمن روان پزشکان آمریکا کارکرد ۱۲ قدم را چنین خلاصه کرده است:

  • اقرار به اینکه یک معتاد توانایی کنترل اعتیاد و اجبار به مصرف خود را ندارد
  • باور اینکه تنها یک نیروی برتر می‌تواند توانایی لازم را برای آنها فراهم کند
  • مرور خطاهای گذشته به کمک یک راهنما یا یک عضو با تجربه
  • جبران خسارت اشتباهات گذشته
  • یادگیری روش زندگی جدید با استفاده از الگوهای رفتاری جدید
  • کمک به معتادان درحال عذاب دیگر که از همان اعتیاد و اجبار به مصرف رنج می‌کشند

روزهای اولیه ترک[ویرایش]

اغلب معتادان در روزهای اولیه ترک اعتیاد دچار ترس و وحشت شده و دچار بی قراری می‌شوند. توصیه می‌شود جهت غلبه بر حالات و بیقراری‌های عذاب آور جسمی و روانی در روزهای اول بهبودی این اقدامات انجام شود:

  • پذیرش بیماری اعتیاد
  • تحمل کردن عوارض خماری
  • سازش کردن با نوسانات اخلاقی
  • مبارزه با افکار معتاد گونه
  • استفاده کردن از حمایت‌های انجمن‌های گمنام
  • اعتماد کردن به فرایند بهبودی

منابع[ویرایش]

  1. Schaler, Jeffrey Alfred (1997). "Addiction Beliefs of Treatment michael vick Providers: Factors Explaining Variance". Addiction Research & Theory 4 (4): 367–384.