سینمای افغانستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو


سینمای افغانستان برای اولین بار در اوایل قرن بیستم به این کشور وارد شد. اما با وجود مخالفت‌های حاکمان سیاسی زمینه خوبی برای رشد آن فراهم نشد. فیلم سازی در افغانستان در قرن بیست یکم نوسانات زیادی داشت و فیلم‌های بیسیار کمی با کیفت بالا در این کشور ساخته شد. بعد از سقوط طالبان و آزاد شدن رسانه‌ها در افغانستان، سینمای افغانستان دوباره شروع به کارکرد.

محتویات

[ویرایش] پیشینه

امیر حبیب الله برای اولین بار در سال ۱۳۰۲ بود که اولین پروژکتور سینمایی را وارد افغانستان کرد. در این سال اولین فیلم در پغمان در میان عموم مردم برای نخستین بار بر روی اکران رفت.زیر فشار روحانیو ن سینما در بین سال های 1307 تا 1311 کاملا بسته شده. بعد از به کشته شدن بچه سقه نادر خان شاه جدید سایست روحانیون را پیش گرفته و سینماها تا پاپان حکومت وی بسته ماندند. بعد از به قدت رسسیدن ظاهر شاه در سال 1312 سینماها دوباره بازه شده و بیشتر فیلم های هندی را نمایش می دادنند. سال بعد در ۱۹۴۶ اولین فیلم افغانی به نام عشق و دوستی ساخته شد. چندی بعد موسسه افغان فیلم در سال ۱۹۶۸ توسط عبدل لطیف احمدی (انجینیر لطیف احمدی) تاسیس شد.[۱][۲]

دوره طالبان

در دوره طالبان گرفتن عکس فلم و بازذید از سینما بکلی ممنوع قرار داده شده بود. طالبان یک تعداد فلمها و اسناد سینمای را در نزدیک تعمیر افغان فلم آتش نمودند.

سینمای امروز

پس از سال 2002 تولید فلمهای سینمائی در افغانستان رونق خوب گرفته است.یکتعداد از تحصیل کرده های سینمائی داخل خاک شده و بازار خوب دارند. صدیق برمک یکی از موفقترین کارگردان فلمهای افغانی در افغانستان است . فیلم‌های او برنده جوایز بین‌المللی شده‌اند.

فیلم لاله سیاه (فیلم) به کارگردانی سونیا ناتلی؟ نامزد اسکار شد.[۳]

[ویرایش] سینمایی افغانستان در خارج از این کشور

در پی جنگ‌های طولانی در این کشور اکثر هنرمندان مجبور به ترک افغانستان شدند.به همین دلیل فیلم‌های افغانی زیادی در خارج از این کشور ساخته شدند:

  1. شرین گل و شیر آقا
  2. در سرزمین بیگانه
  3. سه دوست
  4. شکست
  5. خاکستر و خاک

[ویرایش] فیلم‌های خارجی

افغانستان با دارا بودن اشتراک مهم با شبه قاره هند، همواره دارای ارتباط بسیار خوبی با سینمای بالیود بوده.هندی‌ها فیلم‌های زیادی را در افغانستان ساخته‌اند. از مهم ترین آن‌ها می‌توان به Dharmatma در سال ۱۹۷۵ و خداگوا در سال ۱۹۸۸ و فرار از دست طالبان 2003 و کابل اکسپرس 2006 اشاره کرد.[۴] [۵] [۶] [۷] [۸] [۹]

[ویرایش] منابع

  • ویکی‌پدیا انگلیسی