ابوالحسن بنیصدر
| ابوالحسن بنیصدر | |
|---|---|
 |
|
| اولین رئیسجمهور ایران | |
| مشغول به کار ۱۶ بهمن ۱۳۵۸ – ۳۱ خزداد ۱۳۶۰ |
|
| رهبر | سید روحالله خمینی |
| نخست وزیر | محمدعلی رجایی |
| بعدی | محمدعلی رجایی |
| وزیر امور خارجه | |
| مشغول به کار ۲۱ آبان ۱۳۵۸ – ۸ آذر ۱۳۵۸ |
|
| نخست وزیر | مهدی بازرگان |
| قبلی | ابراهیم یزدی |
| بعدی | صادق قطبزاده |
| وزیر دارایی | |
| مشغول به کار ۸ اسفند ۱۳۵۷ – ۲۱ آبان ۱۳۵۸ |
|
| نخست وزیر | مهدی بازرگان |
| قبلی | علی اردلان |
| بعدی | حسین نمازی |
| اطلاعات شخصی | |
| تولد | ۲۲ مارس ۱۹۳۳ (۸۰ سال) ۲ فروردین ۱۳۱۲ همدان,[۱] ایران |
| احزاب سیاسی | مستقل |
| همسر(ان) | عذرا بنیصدر |
| دین | شیعه |
| امضاء |  |
سید ابوالحسن بنیصدر (۲ فروردین ۱۳۱۲ در همدان) اقتصاددان و سیاستمدار اهل ایران است که به عنوان نخستین رئیس جمهور ایران انتخاب شد. او در بهمن سال ۱۳۵۸ رئیس جمهور شد و در خرداد ۱۳۶۰ پس از چندی تنش با اعضای حزب جمهوری اسلامی و نهایتاً روحالله خمینی (بنیانگذار جمهوری اسلامی)، با عنوان عدم کفایت سیاسی توسط مجلس شورای اسلامی از مقام خویش عزل گردید. مجامع اسلامی ایرانیان گروه طرفداران بنی صدر است.
پیش از انقلاب ۵۷[ویرایش]
بنیصدر در همدان بدنیا آمد. پدرش نصرالله بنیصدر، از روحانیون با نفوذ همدان[۲] بود که با روحالله خمینی نیز ارتباط دوستانهای داشت. او در دانشگاه تهران، در رشتههای اقتصاد و حقوق اسلامی تحصیل کرد و چهار سال در موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی فعالیت نمود.
دکتر بنی صدر نماینده دانشجویان دانشکده حقوق دانشگاه تهران در کنگره جبهه ملی ایران در سال ۱۳۴۱ و مسوولین سازمان دانشجویان جبهه ملی در دانشگاه تهران بود.
بنیصدر رهبری گروه کوچکی از دانشجویان مخالف رژیم شاه را بهعهده داشت و دو بار به خاطر فعالیتهای سیاسی دستگیر و روانه زندان شد. پس از مجروح شدن در قیامی ناموفق علیه حکومت در خرداد ۱۳۴۲، او کشور را ترک کرد و عازم فرانسه شد.[۳] بنیصدر و همچنین حسن حبیبی (معاون اول اسبق برخی از روسای جمهور ایران) که از شاگردان احسان نراقی، نظریه پرداز، محقق و یکی از موسسان بنیاد فرهنگ ایران زیر ریاست عالیه فرح پهلوی بودند به همت نراقی برای ادامه تحصیل به اروپا رفتند.[۴] با این وجود برخلاف اطلاعات موجود در منابع دیگر همچون دانشنامه بریتانیکا و یا سایت مجلس خبرگان و استفاده از عنوان دکترا، او هرگز موافق به دریافت این مدرک و یا تدریس ان در دانشگاه نشد.[۳][۵] او به زبانهای عربی، فرانسوی نیز تسلط دارد.
بنی صدر در دهه هفتاد میلادی و سالهای پیش از پیروزی انقلاب، به عنوان یک ناسیونالیست اسلامی پرشور و اقتصاددان انقلابی با ایراد سخنرانی و چاپ و انتشار مقالات و کتب تالیفی خود، به مبارزه با حکومت شاه میپرداخت.[۶] به عقیده هاشمی رفسنجانی، در طی این سالها بنیصدر که نزدیکی بیشتری با جبهه ملی احساس میکرد و خود را تئوریسین انقلاب میدانست همواره درگیر رقابت با صادق قطبزاده (که او نیز در پاریس اقامت داشت) بود. قطبزاده نزدیکی فکری بیشتری با نهضت آزادی ایران داشت و به همین لحاظ بیشتر مورد تائید مبارزین اسلامی بود.[۷] در سال ۵۷ و اندکی پیش از پیروزی انقلاب، با ورود خمینی به پاریس، او جزء معدود کسانی بود که در فرودگاه به استقبال او آمد[۸] و سپس به جمع همراهان او پیوست. پس از ناآرامیها و آشوبهای داخلی که سبب فرار شاه از ایران شد، این دو در تاریخ ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ با پرواز ایرفرانس[۹] به کشور بازگشتند.
ابتدای پیروزی انقلاب[ویرایش]
بعد از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ خمینی که عهده دار کنترل کشور بود، پس از به کار گماردن دولت موقت، بنی صدر را ابتدا در ماه تیر ۵۸ به معاونت وزارت اقتصاد و دارایی و سپس درماه آبان به سمت وزیر اقتصاد و دارایی منصوب کرد.[۳] بنی صدر همچنین از ابتدای بهار ۱۳۵۸ به عضویت شورای انقلاب در آمد و تا خاتمه دوره عملکرد شورای انقلاب در تیر ۱۳۵۹ به عضویت خود در این شورا ادامه داد. عمده فعالیتهای این شورا به صورت مخفی صورت میگرفت. با بروز بحران گروگانگیری کارکنان سفارت آمریکا در تهران، به یکی از تصمیم گیرندگان و مخالفین اصلی آن تبدیل شد. رقابت وی با قطب زاده، باعث شد حل این بحران ۴۴۴ روز به طول بیانجامد.[۱۰][۱۱]
مدتی بعد از استعفای دولت موقت مهدی بازرگان، او با حمایت جامعه روحانیت مبارز[۱۲] برای انتخابات ریاست جمهوری کاندید شد و در پنجم بهمن ماه ۱۳۵۸ با به دست آوردن یازده میلیون رای به عنوان اولین رئیس جمهور تاریخ ایران انتخاب گشت.
او دراین انتخابات، ۷۶ درصد آرا را کسب کرد. رقبای وی در این انتخابات آقایان (حسن حبیبی، احمد مدنی، صادق طباطبایی، داریوش فروهر، صادق قطبزاده، کاظم سامی، محمد مکری، حسن غفوریفرد و حسن آیت بودند و تعداد آرای این افراد مجموعا بیست و سه درصد آرای باقیمانده را تشکیل میداد.
آرای ماخوذه در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۵۸)[ویرایش]
- کل آرا و اخذ شده در داخل و خارج از کشور ۱۴٫۱۴۶٫۶۲۲ رأی
- ابوالحسن بنیصدر رأی ۱۰٫۷۰۹٫۳۳۰
- سید احمد مدنی رأی ۲٫۲۲۴٫۵۵۴
- حسن حبیبی رأی ۶۷۴٫۸۵۹
- داریوش فروهر رأی ۱۳۳٫۴۷۸
- صادق طباطبایی رأی ۱۱۴٫۷۷۶
- کاظم سامی رأی ۸۹٫۲۲۰
- صادق قطب زاده رأی ۴۸٫۵۴۷
- بقیه کاندیداها رأی ۲٫۱۱۰
| ر. | وزیر | وزارتخانه | ر. | وزیر | وزارتخانه |
| ۱ | باهنر | آموزشوپرورش | ۱۲ | محمد یوسف طاهر قزوینی | راه |
| ۲ | محمود قندی و محمدحسین اسلامی | پست | ۱۳ | تشکیل نشده بود | رفاه |
| ۳ | تشکیل نشده بود | اطلاعات | ۱۴ | محمود احمدزاده هروی | صنایع |
| ۴ | علی اردلان ، بنیصدر | دارایی | ۱۵ | حسن حبیبی | فرهنگ |
| ۵ | بنیصدر، قطبزاده | امورخارجه | ۱۶ | میناچی | ارشاد |
| ۶ | رضا صدر | بازرگانی | ۱۷ | داریوش فروهر | کار |
| ۷ | کاظم سامی | بهداشت | ۱۸ | رفسنجانی | کشور |
| ۸ | محمود احمدزاده هروی | معادن | ۱۹ | مصطفی کتیرایی | مسکن |
| ۹ | عباس شیبانی | کشاورزی | ۲۰ | معینفر | نفت |
| ۱۰ | مهدوی کنی | دادگستری | ۲۱ | عباس تاج | نیرو |
| ۱۱ | خامنهای | دفاع و سپاه | ۲۲ | تشکیل نشده بود | جهاد |
دوران ریاست جمهوری[ویرایش]
بنیصدر پس از احراز پست ریاست جمهوری، اهدافی چون دوبارهسازی مراکز قدرت، از دور خارج کردن تدریجی سپاه پاسداران، دادگاههای انقلاب و کمیتهها و ادغام آنها در سایر سازمانهای دولتی، کاستن نفوذ روحانیون و همچنین ایجاد طرحی برای بهسازی و توسعه اقتصادی کشور را در دستور کار خود قرار داد بود. بر خلاف خواست حزب جمهوری اسلامی، خمینی به بنیصدر اجازه داد تا پیش از تشکیل مجلس، در ماه بهمن ۱۳۵۸ با ادای سوگند حکم ریاست جمهوری خویش را دریافت کند. او همچنین یک ماه پس از پیروزی در انتخابات، با حکم خمینی به ریاست شورای انقلاب که هیات سیاستگذار و نظریه پرداز ایران محسوب میشد، منصوب گشت و خمینی همچنین به منظور تثبیت موقعیت او، سمت فرماندهی کل قوا را نیز به او محول کرد.[۱۳] با اینحال کوشش بنیصدر در جهت متمرکزتر کردن قدرت در دست خویش و مسئله وجود مراکز چندگانه قدرت، او را مانند نخست وزیر پیشین مهدی بازرگان، در رویارویی با روحانیون و فعالان حزب جمهوری اسلامی چون علی خامنهای و علیاکبر هاشمی رفسنجانی که میکوشیدند تا او را عاملی تشریفاتی و بینفوذ جلوه دهند، [۳] قرار داد و این منازعات، بر فضای سیاسی کشور در دوران ریاست جمهوری او تاثیر بسیار نهاد. بنیصدر در انحلال دادگاههای انقلاب، سپاه پاسداران و کمیتهها و همچنین تحت کنترل درآوردن قوه قضائیه و رادیو و تلویزیون شکست خورد. خمینی شخصاً، مقام ریاست دیوان عالی کشور را به بهشتی و دادستانی کل را به موسوی اردبیلی که از اعضای بلندپایه حزب جمهوری اسلامی بودند محول نموده بود.[۱۳]
نخستین انتخابات مجلس پس از انقلاب در روز ۲۴ اسفند ۵۸ (و دور دوم آن ۱۹ اردیبهشت ۱۳۵۹) در میان اتهاماتی مبنی بر وجود تقلب در آن، برگزار شد. با اعلام نتایج رسمی انتخابات، نامزدهای حزب جمهوری اسلامی، ۱۳۰ کرسی از مجموع ۲۴۱ کرسی را از آن خود نمودند و نامزدهای مورد حمایت بنیصدر و مهدی بازرگان نیز هرکدام تعدادی هر چند اندک از کرسیها را تصاحب کردند.[۳]
در اواخر فروردین ماه سال ۱۳۵۹ شورای انقلاب با تایید خمینی و با هدف تصفیه دانشگاهها از اساتید و دانشجویان دگراندیش، به اپوزیسیون یا گروههای سیاسی منتقد و مخالف نیروهای مذهبی حاکم در جمهوری اسلامی که عمدتا خاستگاه دانشجویی داشته و دانشگاه را فضای امن سیاسی و کانون فعالیتهای خود به شمار میآوردند، برای تخلیه دفاتر خود در دانشگاهها مهلتی سه روزه داد. در طی این روزها درگیری و خشونت در دانشگاههای ایران به ویژه در دانشگاه تهران به اوج خود رسیده و چند تن کشته و صدها نفر مجروح شده و این سرآغاز رویدادی شد که ازآن به عنوان «انقلاب فرهنگی» یاد میشود.[۱۴][۱۵] بنیصدر که آن هنگام از حامیان اصلی انقلاب فرهنگی بود و نیروهای چپ، اصلیترین منتقدان وی محسوب میشدند، صبح روز دوم اردیبهشت همراه با انبوهی از مردم تهران به دانشگاه تهران رفت و با سخنرانی خود مصوبه شورای انقلاب را ابلاغ نموده و بر ضرورت انقلاب فرهنگی تأکید کرد. بنیصدر گمان میکرد توانایی کنترل و هدایت کردن انقلاب فرهنگی را دارد، لیکن هدایت آن به دست حامیان خمینی افتاد.[۱۵][۱۶][۱۷]
مجلس شورای اسلامی که اکثریت آنرا اعضای حزب جمهوری اسلامی تشکیل میداد، کاندیداهای بنیصدر را برای احراز پست نخستوزیری نپذیرفت این کشمکش حدود یک ماه ادامه یافت و حتی نخست وزیری مصطفی میرسلیم از اعضای حزب جمهوری نیز مورد موافقت مجلس قرار نگرفت. حزب جمهوری، محمدعلی رجایی را معرفی نمود و بر آن پافشاری میکرد.[۱۸] بنیصدر سرانجام از روی اکراه و تحت فشارها، رجایی را که مورد تایید او نبود در مرداد ۱۳۵۹ به سمت نخست وزیری دولت خویش انتخاب کرد و مدت کوتاهی پس از عدم قبول بنی صدر در پذیرفتن نامزدهای منتخب رجایی برای کابینه دولت، روابط این دو به تیرگی و ناسازگاری گرایید.
مدتی بعد در اواخر ماه شهریور همان سال، عراق به خاک ایران یورش برد که آتش جنگی هشت ساله بین این دو کشور را برافروخت.[۳] به جز اختلاف نظر و درگیری او با نخست وزیر و اعضای کابینه، او در ابتدای جنگ به سیاستهایی معتقد بود که موجب مخالفت حزب جمهوری اسلامی و مجلس و روحانیونی که پیشتر از او حمایت کرده بودند، شد. حزب، روزنامه جمهوری اسلامی را منتشر میکرد و بنی صدر شروع به انتشار روزنامه انقلاب اسلامی نمود.
در نهم ماه آبان، بنیصدر طی نامهای رسمی به خمینی، وزیران کابینه نخست وزیر را که بیکفایت خطاب کرده بود، تهدیدی بزرگ تر از تجاوز عراق به خاک کشور خواند. وی همچنین در این نامه از نادیده گرفتن هشدارهایش درمورد وخیمتر شدن اوضاع اقتصادی و پافشاریهایش مبنی بر نیاز به سازماندهی مجدد نیروهای مسلح، گله کرد. این نامه و همچنین مخالفتهای او در گروگان گیری اعضای سفارت آمریکا در تهران، خشم مجلس وقت (که اکثریت آن از اعضای حزب جمهوری اسلامی تشکیل میشد) را بر انگیخت. [۳]
بنی صدر در ۱۴ اسفند ۱۳۵۹ در دانشگاه تهران سخنرانی کرد و از وجود شکنجه در زندانهای ایران خبر داد. این سخنرانی باعث جنجالهای زیادی در فضای سیاسی ایران شد.[۱۹] او در ماههای آغازین سال ۱۳۶۰ دیگر از حمایت خمینی برخوردار نبود. از آنجاکه به تنهایی توان مقابله با مخالفانش را نداشت و پیشتر هیچگاه به ایجاد یک حزب اقدام نکرده و با هیچ حزبی نیز ائتلاف ننموده بود، با سازمان مجاهدین خلق که سازمانی منتفد حکومت وقت و دارای تشکیلاتی سازمان یافته و مسلح بود، متحد شد.[۱۸] مجاهدین خلق نیز در پی تعارضات شدید با حکومت در سال ۵۹، از بنیصدر حمایت کرده و در تاریخ ۲۹ خرداد ۱۳۶۰ از هوادارانشان خواستند تا علیه حکومت در خیابانها حضور یابند.
یک روز پس از آن در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰، تظاهرات بزرگی در شهرهای مختلف کشور نظیر تهران، آمل، اصفهان، تبریز، شیراز، مشهد، اهواز، اراک، زاهدان، سنندج، همدان، بندرعباس و ارومیه به راه افتاد، چنانکه درتهران حدود پانصدهزار نفر با سازماندهی مجاهدین خلق، در خیابانها به سردادن شعار، اعتراض و درگیری با نیروهای حزباللهی پرداختند.[۲۰][۲۱][۲۲] حکومت نیز با اعلام خمینی و دیگر روحانیون حامی او به سرعت عکسالعمل نشان داد، چنانکه تنها در اطراف دانشگاه تهران حدود ۵۰ نفر کشته، ۲۰۰ نفر مجروح و ۱۰۰۰ نفر دستگیر شدند. چندین نفر از دستگیرشدگان از جمله چند دختر نوجوان، در آن روز بدون محاکمه اعدام شدند.[۲۳]
برکناری از ریاست جمهوری[ویرایش]
روز بعد از تظاهرات، در تاریخ ۳۱/۳/۱۳۶۰ مجلس شورای اسلامی با اکثریت ۱۷۷ نفر در مقابل ۱۲ رای ممتنع و یک رای مخالف رأی بر عدم کفایت بنیصدر داد.مهدی بازرگان، ابراهیم یزدی، یدالله سحابی، احمد سلامتیان، علی گلزاده غفوری، اعظم طالقانی، حسین انصاریراد، احمد صدر حاج سیدجوادی، عزت الله سحابی، علیاکبر معینفر، احمد غضنفرپور، سید محمدمهدی جعفری، محمد مجتهد شبستری و هاشم صباغیان از جمله نمایندگانی بودند که در جلسه عدم کفایت رئیس جمهور جضور نیافتند.[۲۴] و صلاحالدین بیانی نیز با برکناری بنی صدر مخالفت کرد.[۲۵] عزت الله سحابی نیز از مخالفان برکناری بنی صدر بود و علیه علی خامنهای از مخالفان بنی صدر در مجلس سخنرانی کرد.[۲۶] حکم مجلس یک روز بعد به امضای خمینی که پیش از آن از همراهی بنیصدر با مجاهدین خلق برآشفته بود، رسید.[۳]
حوادث پس از برکناری از ریاست جمهوری و خروج از کشور[ویرایش]
در روز هفتم تیر ۱۳۶۰ در حالیکه در دفتر حزب جمهوری اسلامی، اجلاسی از سران آن در حال برگزاری بود، بمب قدرتمندی منفجر شده و محمد بهشتی (دبیرکل حزب و رئیس دیوان عالی کشور)، و ۷۲ تن از مقامات بلندپایه حکومتی دیگر از جمله ۴ تن از وزرای کابینه دولت و ۲۳ نماینده مجلس کشته شدند.[۱۳] جمهوری اسلامی، مجاهدین خلق را که پس از حوادث خشونتآمیز سیام خرداد ماه، اعلان مبارزه مسلحانه علیه حکومت نموده بود، عامل این اقدامات اعلام کرد و در پی آن سرکوبی شدیدی شامل اعدام هزاران تن از هواداران مجاهدین از سوی حکومت روی داد.
مدتی بعد کرسی ریاست جمهوری به محمدعلی رجایی سپرده شد و او دبیر کل جدید حزب جمهوری اسلامی، محمدجواد باهنر را به مقام نخستوزیری خویش برگزید. هنگامی که قیام مورد انتظار بنی صدر و مسعود رجوی (رئیس سازمان مجاهدین خلق) رخ نداد. آنان از فرودگاه مهرآباد و با هواپیمایی که بهزاد معزی هدایت آن را برعهده داشت از ایران گریخته و وارد فرودگاه پاریس شدند. رجوی و بنی صدر به همراه برخی گروههای دیگر، شورای ملی مقاومت ایران را برای مبارزه با حکومت جمهوری اسلامی تشکیل دادند.
در رسانههای ایران عکسی از بنی صدر با پوشش زنانه و ابرو برداشته منتشر شد.[۲۷] ولی گزارشگر نیویورک تایمز که بعد از فرار بنی صدر در پاریس با او ملاقات کرد گزارش داد که بنی صدر اقدام به برداشتن ابروهایش نکرده و این شایعه را مردود دانست. [۲۸] نشریه ایران نیوز چاپ امریکا وابسته به ایرانیان سلطنت طلب مقیم ایالت کالیفرنیا همان ایام گزارشی از نحوه فرار بنی صدر نوشت در بخشی از این گزارش به تراشیدن سبیل و زیرابرو برداشتن و موهای رنگ شده بنی صدر اشاره شدهاست.[۲۹] دو ماه پس از حادثه بمبگذاری ماه تیر، در انفجار مهیب دیگری در دفتر ریاست جمهوری به تاریخ ۸ شهریور، رجایی و باهنر کشته شدند و حوادث خشونت آمیز دیگر در آن سال ادامه یافت. برآورد اشتباه مجاهدین خلق از میزان آسیب پذیری حکومت و اقدامات مسلحانه آنان نهایتاً بر قدرت حامیان خمینی افزود، بهطوریکه تمامی مراکز تصمیمگیری در اختیار آنان قرار گرفته و فضای سیاسی کشور بسته شد. بدین ترتیب، همه گروههای سیاسی، جز آنهایی که در ردیف نیروهای «مکتبی» قرار داشتند، از میدان خارج شدند.[۳۰][۳۱]
در پی اقدامات مجاهدین خلق در حمایت از عراق در جریان جنگ این کشور با ایران، در سال ۱۹۸۴ میلادی، بنی صدر از شورای ملی مقاومت خارج شد.[۳][۳۱]
بنیصدر در دادگاهی که برای واقعه ترور میکونوس در آلمان تشکیل شد و مقامات عالی نظام جمهوری اسلامی را به دست داشتن به ترور رهبران مخالف کُرد متهم کرد، علیه نظام جمهوری اسلامی شهادت داد. او اکنون در ورسای، شهری در حومه پاریس، تحت مراقبت امنیتی دولت فرانسه اقامت دارد و به انتشار منظم هفتهنامه «انقلاب اسلامی در هجرت» پرداختهاست.[۳۲][۵]
شهادت در دادگاه میکونوس[ویرایش]
پس از ترور رهبران حزب دموکرات کردستان در رستوران میکونوس برلین که به ترور میکونوس معروف شد. بنی صدر در دادگاه متهمان این ترور حاضر شد و شهادت داد این ترور به فرمان سیدعلی خامنهای رهبر جمهوری اسلامی ایران و با امضای اکبر هاشمی رفسنجانی صورت گرفتهاست. دادگاه رسیدگی به پروندهٔ میکونوس ۵ سال طول کشید و در پایان، دادگاه کاظم دارابی و سه لبنانی به نام عباس رایل، یوسف امین و محمد عطریس را به عنوان عاملان این جنایت محکوم کرد. دادگاه برلین همچنین شماری از رهبران بلندپایه جمهوری اسلامی را به عنوان آمران این فاجعه مجرم شناخت. [۳۳][۳۴]
برخی از اظهارات و عقاید فعلی بنیصدر[ویرایش]
- بنیصدر معتقد است روح الله خمینی فرهمند نبوده و دانش و درایت لازم برای اداره کشور را نداشت.[۳۵]
- وی مخالف نظریه ولایت فقیه است و آن را مشابه دستگاه پاپ دانستهاست.[۳۶]
- وی انفجار در دفتر حزب جمهوری اسلامی را کار مجاهدین نمیداند و معتقد است آن انفجار توسط سپاه پاسداران انجام شدهاست.[۳۷]
- او پس اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران از جنبش سبز ایران حمایت کرد و پس از حصر خانگی رهبران آن، دفاع از حقوق میرحسین موسوی و مهدی کروبی را وظیفه مردم دانست.[۳۸]
دیدگاههای دیگران دربارهٔ بنیصدر[ویرایش]
- محمدرضا شاه پهلوی در کتاب پاسخ به تاریخ انقلاب اسلامی ایران را توطئه ابوالحسن بنیصدر، ابراهیم یزدی و صادق قطبزاده میداند و عنوان «مثلث بیق» را برای آنان به کار میبرد.[۳۹]
- دو فرمانده نظامی بلند پایه ایران رحیم صفوی و علی شمخانی در سالگرد آزادی خرمشهر در سال ۱۳۸۷ تبلیغات قبلی مقامات دولتی درباره خائن بودن بنی صدر را رد کردند. شمخانی گفت که وی بهدنبال پیروزی بود.[۴۰][۴۱]
پیشنهاد ترور[ویرایش]
انیس نقاش عامل ترور ناموفق شاپور بختیار در مصاحبه با روزنامه ایران از قصد برخی افراد سپاه برای ترور بنی صدر گفت:
بعد از دستگیری من و فرار بنی صدر برخی از بچههای سپاه به دیدار امام رفتند و درخواست ترور بنی صدر را طرح کردند. اما امام نپذیرفت.
تالیفات[ویرایش]
- خیانت به امید
- سیر اندیشه در سه قاره[۴۳]
- زن و زناشویی[۴۴]
- اصول راهنمای اسلامی[۴۵]
- سیاست امریکا در ایران
- امریکا و انقلاب
- اکتبر سورپرایز
- ایران گیت
- جامعه شناسی خانواده در ایران
- اقتصاد توحیدی[۴۶]
- شهادت در قرآن
- عدالت اجتماعی[۴۷]
- رابطه مادیت و معنویت[۴۸]
- مجموعه مقالات درباره منزلت وحقوق زن[۴۹]
- انسان حق، قضاوت و حقوق انسان در قرآن[۵۰]
- موازنه ها[۵۱]
- برنامهای برای عمل سیاسی مداوم[۵۲]
- نامه ها[۵۳]
- کیش شخصیت[۵۴]
- مقدمه و متن پیش نویس قانون اساسی[۵۵]
- میثاق شورای جبهه مقاومت ملی[۵۶]
- نقد تضاد و تناقض در منطق صوری[۵۷]
- سیستمهای اطلاعاتی[۵۸]
- روش تحقیق[۵۹]
- روش شناخت بر پایه توحید[۶۰]
- ترجمه کتاب مکانیسمهای رشد از عقب ماندگی[۵]
- ایران و نقش مدرس
- عقل آزاد[۶۱]
- جریان تحول سپاه پاسداران به حزب سیاسی مسلح[۶۰]
- مافیای مامور سرکوبهای خیابانی[۶۲]
- مافیای اطاعاتی[۶۳]
- مافیای قوه قضاییه[۶۴]
- تضاد و توحید[۶۵]
- تعمیم امامت[۶۶]
- صد مقاله[۶۷]
- مشکلات سیاسی ایران[۶۸]
- بیان آزادی، حق حیات و مجازات اعدام[۶۹]
- توطئه آیت اللهها
- توانایی و ناتوانی[۷۰][۷۰]
- زن در شاهنامه[۷۱]
- بنی صدر سخن میگوید
- تحقیقی مفصل درباره مردم سالاری
- توتالیتاریسم و روش مبارزه با آن
- اصول راهنما و بنیادهای مردم سالاری
- رهبری و احزاب
- عدالت
- رشد و فلسفه عقل
- نفت و سلطه[۷۲][۷۳][۷۴][۷۵]
جستار وابسته[ویرایش]
منابع[ویرایش]
- ↑ Abolhasan Bani Sadr: Information and Much More from Answers.com
- ↑ دوران مبارزه. علیاکبر هاشمی رفسنجانی. جلد اول. زیر نظر محسن هاشمی رفسنجانی. دفتر نشر معارف انقلاب. صفحه ۱۴۶
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ ۳٫۶ ۳٫۷ ۳٫۸ «ابوالحسن بنیصدر» (انگلیسی). دانشنامه بریتانیکا، ۲۰۰۸. بازبینیشده در ۱۷ آوریل ۲۰۰۸.
- ↑ ازکاخ شاه تا زندان اوین. احسان نراقی. خدمات فرهنگی رسا. تهران. ۱۳۷۲
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ نمایش عضو مجلس تدوین: ابوالحسن بنی صدر
- ↑ اصول راهنما و ضابطههای حکومت اسلامی. ابوالحسن بنی صدر. پاریس. ۱۳۵۳
- ↑ دوران مبارزه. علی اکبر هاشمی رفسنجانی. جلد اول. زیر نظر محسن هاشمی رفسنجانی. دفتر نشر معارف انقلاب. صفحات ۲۸۳ و ۲۸۴
- ↑ صدمقاله. ابولحسن بنی صدر. پیام آزادی. زمستان ۵۸صفحه ۲۴۸
- ↑ ماروین زونیس مدعی است که بنی صدر کرایه چارتر این پرواز را با چک بلامحل خود پرداخته بود (منبع: شکست شاهانه. ماروین زونیس. عباس مخبر. انتشارات طرح نو. تهران. ۱۳۷۰)
- ↑ بحران. همیلتون جردن. کتابسرا. تیرماه ۱۳۶۲
- ↑ آمریکا دربند. پیر سالینجر. کتابسرا. دیماه ۱۳۶۲
- ↑ «داستان انتخاب بنی صدر به ریاست جمهوری از زبان شهید محلاتی» (فارسی). وبگاه رسمی مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ۲۹ بهمن ۱۳۸۶. بازبینیشده در ۱۵ اسفند ۱۳۸۶.
- ↑ ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ «ایران پس از پیروزی انقلاب ۵۷ (ریاست جمهوری بنیصدر)» (انگلیسی). Iran Chamber Society، ۲۰۰۸. بازبینیشده در ۲۶ مه ۲۰۰۸.
- ↑ انقلاب فرهنگی: رویارویی سیاسی یا اسلامی کردن دانشگاه، وبگاه رادیو فردا، ۰۱/۰۲/۱۳۸۶
- ↑ ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ تولد از بطن خشونت: به بهانه سالروز تشکیل ستاد انقلاب فرهنگی وبگاه بی بی سی فارسی، ۱۳ ژوئن ۲۰۰۶
- ↑ ایران امروز، ریشهها و پیآمدهای انقلاب به قلم نیکی کدی و یان ریچارد، صفحه ۲۵۰
- ↑ ایران تحت سلطه آیتاللهها به قلم دیلیپ هیرو، صفحه ۱۶۰
- ↑ ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ انتخابات ریاست جمهوری (اول و هفتم) در وبگاه روزنامه ایران، شماره ۲۱۴۷ - سال هشتم - دوشنبه ۲۰ خرداد ۱۳۸۱
- ↑ سخنرانی روز ۱۴ اسفند بنی صدر در دانشگاه تهران، بی بی سی فارسی، بازیابی در تاریخ ۹ تیر ۱۳۹۰
- ↑ Radical Islam: Iranian Mojahedin, by Ervand Abrahamian, Page 1, Publisher: I B Tauris & Co Ltd (December 31, 1989), ISBN-10: ۱۸۵۰۴۳۰۷۷۲, ISBN-13: ۹۷۸-۱۸۵۰۴۳۰۷۷۳
- ↑ Iranian Mojahedin, by Ervand Abrahamian, Page 218, Publisher: I B Tauris & Co Ltd (December 31, 1989), ISBN-10: ۱۸۵۰۴۳۰۷۷۲, ISBN-13: ۹۷۸-۱۸۵۰۴۳۰۷۷۳
- ↑ «برخی از کارکنان دفتر بنیصدر هم اعدام شدند». . رادیو زمانه، ۱۱ فروردین ۱۳۸۸. بازیابیشده در ۳۱ مارس ۲۰۰۹.
- ↑ Radical Islam: Iranian Mojahedin, by Ervand Abrahamian, Page 219, Publisher: I B Tauris & Co Ltd (December 31, 1989), ISBN-10: ۱۸۵۰۴۳۰۷۷۲, ISBN-13: ۹۷۸-۱۸۵۰۴۳۰۷۷۳
- ↑ خبرآنلاین - کدام یک از نمایندگان در جلسه عدم کفایت رئیس جمهور جضور نیافتند؟
- ↑ خبرآنلاین - تنها رای مخالف به عدم کفایت بنی صدر متعلق به کدام نماینده بود؟
- ↑ خبرآنلاین - سخنان عزت الله سحابی در جلسه بررسی عدم کفایت بنی صدر و پاسخ صریح آیت الله خامنه ای
- ↑ خبرآنلاین - شعار مردم پس از فرار بنی صدر: اون که میگه مقاومت، مقاومت، لچک به سر در رفته / عکس
- ↑ MACKEY، ROBERT. «Iran’s State Media Mocks Arrested Student Leader Pictured in Women’s Clothing» (English). The New York Times، December ۹, ۲۰۰۹, ۳:۰۱ pm. بازبینیشده در December ۱۰, ۲۰۰۹.
- ↑ هفته نامه فارسی زبان ایران نیوز، چاپ آمریکا، شماره ۱۱۱، یکشنبه۱۸ مرداد ۱۳۶۰
- ↑ مطبوعات سیاسی از ۵۷ تا ۸۰ در وبگاه روزنامه ایران، شماره ۲۱۳۶ - سال هشتم - دوشنبه ۶ خرداد ۱۳۸۱
- ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref> غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نامkeddie253وارد نشدهاست. - ↑ ابوالحسن بنی صدر، وبگاه بیبیسی فارسی، ۱۱ بهمن ۱۳۸۷
- ↑ رادیو زمانه - "عاملان ترور میکونوس آزاد شدند"
- ↑ Patterns of Global Terrorism 1996 - Germany
- ↑ خمینی نه فرهمند بود و نه دانش و درایت لازم برای اداره جامعه داشت
- ↑ باور نمیکردیم خمینی دروغ بگوید
- ↑ چه کسانی در انفجار حزب جمهوری نقش داشتند؟ در یوتیوب
- ↑ بنی صدر: دفاع از حقوق انسان ایجاب میکند هر ایرانی و غیر ایرانی از حقوق آقایان موسوی و کروبی با تمام توان دفاع کند | انقلاب اسلامی در هجرت
- ↑ پهلوی، محمدرضا. پاسخ به تاریخ. ترجمهٔ حسین ابوترابیان. چاپ اول، تهران: مترجم، ۱۳۷۱.
- ↑ اظهارات تعجب برانگیز دو فرمانده (خبر ویژه)، کیهان نیوز، شنبه ۴ خرداد ۱۳۸۷ شماره ۱۸۹۰۹۳
- ↑ فرماندهان جنگ: بنیصدر خائن نبود (رادیو زمانه، ۴خرداد۱۳۸۷)
- ↑ خبرآنلاین - افشای ماجرای نخستین ترور بختیار
- ↑ سیر سیاسی در سه قاره
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/San/html/San.html
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/Osul/html/Osul.html
- ↑ فصل هفتم
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/ketab_adalat/pdf/ketab_adalat.pdf
- ↑ رابطه
- ↑ Abolhassan Banisadr - به سایت آقای بنی صدر خوش آمدید
- ↑ Abolhassan Banisadr - Hoghuhe bashar - به سایت آقای بنی صدر خوش آمدید
- ↑ فهرست موضوعات
- ↑ ابوالحسن بنی صدر
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/Nameh/pdf/Nameh_A4.pdf
- ↑ ابوالحسن بنی صدر
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/Ghanun_Asasi/pdf/MOGHADAMW_GHANUNE_ASASI.pdf
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/Misagh/pdf/MIsagh.pdf
- ↑ عدم تناقض در منطق صوری
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/Hejab/pdf/HEJAB.pdf
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/raveshe_tahghigh/pdf/raveshe_tahghigh.pdf
- ↑ ۶۰٫۰ ۶۰٫۱ جریان تحول سپاه پاسداران به حزب سیاسی مسلح -۱
- ↑ Abolhassan Banisadr - Agle Azad - به سایت آقای بنی صدر خوش آمدید
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/Mafia_khiabani/doc/Mafia_khiabani.doc
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/Mafia_etelati/doc/Mafia_etelati.doc
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/Mafia_ghasai/doc/Mafia_ghasai.doc
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/Tazad_va_Tohid/doc/Tazad_va_Tohid.doc
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/Tamim_emamat/doc/tamim_emamat.doc
- ↑ صد مقاله جلد دوم
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/sad_maghale/doc/sad_maghale_2.doc
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/execution/doc/execution.doc
- ↑ ۷۰٫۰ ۷۰٫۱ توانایی و ناتوانی
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/Zan_dar_shahname/pdf/Zan_dar_Shahnameh.pdf
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/Naft_va_solte/pdf/Naft_va_Solteh__tamam_.pdf
- ↑ Abolhassan Banisadr - به سایت آقای بنی صدر خوش آمدید
- ↑ پرسشها از حسن رضائی و
- ↑ http://www.banisadr.com.fr/Books/pdf/ketab.pdf
پیوند به بیرون[ویرایش]
 |
مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به ابوالحسن بنیصدر در ویکیگفتاورد موجود است. |
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ ابوالحسن بنیصدر موجود است. |
- وبگاه رسمی ابوالحسن بنیصدر
- وبلاگ رسمی ابوالحسن بنیصدر
- پایگاه اینترنتی روزنامه انقلاب اسلامی
- «ایران پس از پیروزی انقلاب ۵۷ (ریاست جمهوری بنیصدر)» (انگلیسی).
- ارتباط بنی صدر با واقعه طبس و کودتای نوژه مرکز اسناد
- دانلود مستند جنجالی سرانجام نامبارک
| پیشین: ابراهیم یزدی |
وزیر امورخارجه ایران ۱۳۵۸ |
پسین: صادق قطب زاده |
| پیشین: ندارد |
رئیسجمهور ایران ۱۳۵۸ - ۱۳۶۰ |
پسین: محمدعلی رجایی |
|
|||||||||||||||||
|
|||||||
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||
- وزیران دولت شورای انقلاب
- ابوالحسن بنیصدر
- اعضای جبهه ملی ایران
- اعضای کنفدراسیون جهانی دانشجویان ایرانی-اتحادیه ملی
- افراد زنده
- اقتصاددانان اهل ایران
- اهالی همدان
- ایرانیان مقیم فرانسه
- دانشآموختگان دانشگاه پاریس
- دانشآموختگان دانشگاه تهران
- روزنامهنگاران اهل ایران
- رئیسجمهورهای ایران
- زادگان ۱۳۱۲
- زادگان ۱۹۳۳ (میلادی)
- شخصیتهای اپوزیسیون جمهوری اسلامی
- مقالهنویسان اهل ایران
- نمایندگان مجلس خبرگان قانون اساسی
- وزیران امورخارجه جمهوری اسلامی
- وزیران دولتهای ایران
- وزیران دارایی ایران
- نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۵۸)
