ناصر مقدم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ناصر مقدم
Naser moghaddam.jpg
شناسنامه
زادروز ۳ تیر ۱۳۰۰
زادگاه تهران، ایران
تاریخ مرگ ۲۲ فروردین ۱۳۵۸
محل مرگ تهران، ایران
اطلاعات سیاسی
سمت چهارمین رئیس کل ساواک
سمت‌های پیشین رئیس رکن دو ارتش (اداه
اطلاعات و ضداطلاعات ارتش)
معاون نخست وزیر

سپهبد ناصر مقدم (۱۳۵۸-۳ تیر ۱۳۰۰)، سیاست‌مدار ایرانی دوره پهلوی

ناصر مقدم فرزند یعقوب در سال ۱۳۰۰ متولد شد، تحصیلات نظامی خود را در دانشکده افسری و دانشگاه جنگ و فرماندهی عالی و ستاد مشترک به پایان رسانید و علاوه بر تحصیلات نظامی در رشته حقوق از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد. پس از قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ به ریاست اداره سوم ساواک منصوب شد که پی‌گیری فعالیت‌های روحانیون و مبارزان مذهبی را نیز به عهده داشت. مقدم تا پایان سال ۱۳۴۹ در این سمت باقی ماند. در سال ۱۳۵۰ از ساواک به ارتش بازگشت و به عنوان رئیس اداره دوم ستاد مشترک ارتش، مسئولیت امور «اطلاعات و ضد اطلاعات» ارتش را به عهده گرفت و تا درجه سپهبدی پیش رفت. سپهبد ناصر مقدم در اواسط خرداد ماه ۱۳۵۷ به جای نعمت‌الله نصیری به ریاست ساواک منصوب شد. پس از پیروزی انقلاب ایران (۱۳۵۷) دستگیر و تحویل دادگاه انقلاب اسلامی شد و علی‌رغم کوشش‌هایی که توسط مهدی بازرگان نخست‌وزیر دولت موقت انقلاب برای جلوگیری از محاکمه وی به عمل آمد، جزو اولین گروه از مقامات نظام پیشین بود که محکوم به اعدام شد و حکم اعدام وی در بامداد ۲۲ فروردین ۱۳۵۸ به اجرا درآمد.

[ویرایش] پانویس

[ویرایش] منابع