آلبرت شوایتسر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از آلبرت شوایتزر)
پرش به: ناوبری، جستجو
آلبرت شوایتسر
آلبرت شوایتسر
متولد ۱۴ ژانویه ۱۸۷۵
کایزرسبرگ، امپراتوری آلمان
مرگ ۴ سپتامبر ۱۹۶۵
لامبارنه، گابن
ملیت آلمانی
رشته فعالیت پزشکی، فلسفه، الهیات و موسیقی‌دان
جوایز جایزه صلح نوبل (۱۹۵۲
جایزه ادبی گوته (۱۹۲۸
مدال طلا از (۱۹۴۹) WWF
دین مسیحی، پروتستان

آلبرت شوایتسر (به آلمانی: Albert Schweitzer) ‏(۱۴ ژانویه ۱۸۷۵ - ۴ سپتامبر ۱۹۶۵) پزشک، فیلسوف، عالم الهیات پروتستانیسم و موسیقی‌دان آلمانی است. وی در سال ۱۹۲۸ برندهٔ جایزه ادبی گوته و در سال ۱۹۵۲ جایزه صلح نوبل شد.

زندگی[ویرایش]

آلبرت شوایتسر در روز ۱۴ ژانویه سال ۱۸۷۵ در کایزرسبرگ [۱]، منطقه‌ای آلمانی‌زبان که پس از جنگ جهانی اول به دست کشور فرانسه افتاد به دنیا آمد. او کودکی خود را در یکی از روستاهای گونسباخ [۲] که پدرش در آن‌جا کشیش بود گذراند. وی به موسیقی علاقهٔ فراوان نشان داد و در ۹ سالگی نواختن ارگ را فراگرفت.

او در سال ۱۸۹۳، در دانشگاه استراسبورگ تحصیلات خود را در رشتهٔ الهیات و فلسفه آغاز کرد، در حالی که آموختن ارگ را در شهر پاریس ادامه می‌داد؛ و در سال ۱۸۹۹ دکترای فلسفه و در سال ۱۹۰۰ دکترای الهیات خود را گرفت. سپس در کلیسای سنت نیکلاس استراسبورگ به عنوان کشیش مشغول به کار شد. در سال ۱۹۰۵ تحصیلات خود را در رشتهٔ پزشکی آغاز کرد و در سال ۱۹۱۰ مدرک خود را گرفت.

آلبرت شوایتسر در سال ۱۹۱۳ به همراه همسرش هلن که پرستار بود به لامبارنه [۳] در گابن سفر کرد. در سال ۱۹۱۷، درحالی که به فرانسه سفر کرده بود، همراه با همسرش (که او نیز آلمانی بود) توسط نیروهای نظامی فرانسه دستگیر شد وتا سال۱۹۱۸ در حبس به سر برد. پس از آزاد شدن، تا سال ۱۹۲۴ در اروپا ماند و به برگزاری کنسرت یا شرکت در کنفرانس‌های متعدد پرداخت، آنگاه دوباره به لامبارنه بازگشت و به تأسیس بیمارستان در این شهر و روستایی برای سکونت جذامیان پرداخت.

پس از آن آلبرت شوایتسر غالباً به اروپا سفر می‌کرد تا در کنفرانس‌ها شرکت و نیز بااجرای کنسرت‌های خود منبع درآمدی برای این مخارج تأمین کند. او از دوستان نزدیک الیزابت بلژیک و آلبرت آینشتاین بود. وی در واپسین سال‌های زندگی خود گیاه‌خوار شد.[۴] آلبرت شوایتسر در ماه سپتامبر سال ۱۹۶۵ در لامبارنه درگذشت.

طبابت در آفریقا[ویرایش]

شوایتسر چهل سال آخر عمر خود را در آفریقا به طبابت در میان قبایل آفریقایی گذراند. در آن زمان بحث‌های زیادی بین روشنفکران پیش آمد. روشنفکران اروپا چندین بار اعلامیه‌های مشترکی خطاب به شوایتسر صادر کردند که فعالیت تو، هم در جهت موسیقی‌دانی، هم در جهت فلسفه‌ورزی و هم در جهت پیشرفتی که در زیست‌شناسی کرده‌ای، در پاریس برای بشریت بسیار نافعتر است تا این که در آفریقا میان جذامیان طبابت کنی (در آن زمان جذام در آفریقا اپیدمی بود). سه اعلامیه جهانی روشنفکری بر ضد آلبرت شوایتسر صادر شد، اما او می‌گفت من احساس می‌کنم که این واقعیت است، آن‌ها یا واقعیت نیستند یا واقعیتِ دور هستند. وجدان اجازه نمی‌دهد که این مردم را ترک کنم و دست برنداشت. او در چند صفحه‌ای که در اواخر عمرش نوشت می‌گفت: «آن چه را بر قلمم جاری شده است فقط در فاصله‌ی چرت و خواب نوشته‌ام اما الان از این هم پشیمان هستم. در فاصله‌ی میان چرت و خواب هم می‌شد به کلبه یک آفریقایی سر کشید.»

مصطفی ملکیان می‌گوید:

به نظر می‌رسد نمی‌شود آلبرت شوایتسر را ملامت کرد، در قرن بیستم هم مادر ترزا بود که همین چند سال پیش فوت کرد. او از سن ۱۹ تا سن ۹۳ سالگی اروپا را رها کرد و به هندوستان رفت. اگر بشود گفت معجزه مصداق دارد، مصداق آن زندگی ترزاست. این که انسان بتواند با دو روسری و دو دست لباس و کیفی که با گونی بافته است زندگی کند، معجزه است. اخیراً گفته‌اند کل خرجی که خانم ترزا در سراسر زندگی داشته است، نزدیک به پنج هزار دلار بوده است. زندگی ترزا سراسر اعجاز است.

[۵]

پانویس[ویرایش]

پیشین:
لئون ژوئو
برنده جایزه صلح نوبل
۱۹۵۲
پسین:
جرج مارشال

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آلبرت شوایتسر موجود است.
جستجو در ویکی‌گفتاورد مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به آلبرت شوایتسر در ویکی‌گفتاورد موجود است.