چشایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زبان، مهم ترین عضو در چشایی

چشایی یکی از حواس پنجگانه است.[۱] (چهار حس دیگر عبارتند از:بویایی، لامسه، بینایی، شنوایی) چشایی درک مولکولهای خاصی در مواد است. در موجودات زنده به مولکول‌های خاصی حساسیت وجود دارد مثلاً ترش بودن یک ماده یعنی وجود حالت اسیدی در آن.

تصورات اشتباه[ویرایش]

یک تصویر تادرست از زبان که قسمت‌های حس کنندهٔ (۱) تلخی، (۲) ترشی، (۳) شوری و (۴) شیرینی را نشان می‌دهد. در حقیقت همهٔ مزه‌ها توسط همهٔ قسمت‌های زبان قابل احساس هستند.

بر خلاف تصور عامه مردم، همهٔ مزه‌ها توسط همهٔ قسمت‌های زبان قابل احساس هستند. هرچند بسته به شخص هر قسمت کمی از قسمت‌های دیگر بیشتر یک مزهٔ خاص را حس می‌کند.[۲] همچنین، پنج مزه اصلی وجود دارد که علاوه بر شوری و ترشی و شیرینی و تلخی شامل مزه گوشتی می‌شود.[۳][۴][۵][۶]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «چشایی». لغت نامهٔ دهخدا. بازبینی‌شده در ۱۹ اوت ۲۰۱۳. 
  2. Huang ALخطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «�» (August 2006). "The cells and logic for mammalian sour taste detection". Nature 442 (7105): 934–8. Bibcode 2006Natur.442..934H. DOI:10.1038/nature05084. PMC 1571047. PMID 16929298. 
  3. http://www.bbc.co.uk/persian/world/2013/01/121221_an_magazine_food_eating_senses.shtml
  4. Campbell-Platt, Geoffrey (2009). Food Science and Technology. Wiley. p. 31. ISBN 978-0-632-06421-2. Retrieved January 5, 2011. 
  5. "Senses Notes". Retrieved January 13, 2011. 
  6. Krulwich, Robert (November 5, 2007). "Sweet, Sour, Salty, Bitter … and Umami". Krulwich Wonders, an NPR Science Blog. NPR. Retrieved January 13, 2011.