سید مهدی حسینی شیرازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
میرزا سید مهدی حسینی شیرازی
Sayyidmahdishirazi.png
شناسنامه
نام کامل میرزا سید مهدی حسینی شیرازی
لقب آیت الله العظمی
نسب سادات حسینی
تاریخ تولد ۱۳۰۴ قمری
زادگاه کربلا  عراق
محل تحصیل کربلا
محل زندگی کربلا
مدفن کربلا (حرم امام حسین)
اطلاعات آموزشی
استادان سید محمدکاظم طباطبایی یزدی
میرزا محمدتقی شیرازی
میرزای نائینی
شاگردان سید محمد شیرازی
سید صادق شیرازی
آیت‌الله میرزا مهدی حسینی شیرازی در کنار آیت‌الله حاج آقا حسین قمی و آیت‌الله سید صدرالدین صدر
میرزا مهدی شیرازی به همراه حاج آقا حسین قمی
نماز جماعت میرزا مهدی شیرازی در حرم امام حسین علیه السلام
مراسم تشییع میرزا مهدی شیرازی در کربلا

میرزا سید مهدی حسینی شیرازی حائری فرزند سید حبیب‌الله (۱۳۰۴–۱۳۸۰ قمری) از فقها و مراجع تقلید مشهور شیعه بود.[۱]

وی در سال ۱۳۰۴ قمری، در شهر کربلا متولد شد و در ۲۸ شعبان ۱۳۸۰ قمری، در همان شهر درگذشت. در کودکی پدرش میرزا حبیب اللّه را از دست داد و تحت سرپرستی مادر و برادر بزرگش سید عبداللّه قرار گرفت. نخستین مرحله تحصیلات خود را در شهر کربلا سپس سامرا و کاظمین گذراند آنگاه به نجف هجرت کرد و نزدیک ۲۰ سال در آنجا اقامت گزید. پس از آن به کربلا بازگشت و تا آخر عمر در آنجا ماند. وی پس از هجرت استادش سید حسین طباطبایی قمی، از کربلا به نجف (۱۳۶۵ قمری) وی در کربلا تدریس درس خارج را آغاز کرد و مرجعیت دینی و علمی او در کربلا بالا گرفت و در آنجا ریاست علمی داشت.[۱]وی در نهضت‌های اجتماعی و سیاسی از جمله انقلاب معروف ۱۹۲۰ در عراق فعال بود.[۲]

از او به عنوان مرجع عام پس از سید حسین بروجردی یاد می شد[۲]،اما پس از مدت کمی درگذشت.

تحصیلات[ویرایش]

مقدمات علوم از صرف، نحو، منطق، فقه، اصول و حساب را در کربلا نزد اساتید آن شهر آموخت. آن گاه برای ادامه تحصیلات به سامرا رفت.او در حوزه سامرا، چند سالی نزد اساتید آن جا به کسب علم مشغول شد و بعد از چندی به توصیهٔ استادش میرزا محمدتقی شیرازی به کاظمین رفت. بعد از آن به کربلا بازگشت و بعد از چندی برای ادامه ی تحصیل به حوزهٔ علمیهٔ نجف رفت.[۳]

امامت جماعت[ویرایش]

وی علاوه بر تدریس و فعالیت های دیگر، امام جماعت حرم حسین بن علی را بر عهده داشت.در این نماز جمع زیادی از مردم کربلا به او اقتدا می کردند. امامت او در صحن برای نماز مغرب و عشاء بود. این جماعت نزدیک باب زینبیه برگزار می شد.[۳]

خانواده و فرزندان[ویرایش]

وی فرزند میرزا حبیب‌الله بن سید آقابزرگ شیرازی (آقابزرگ برادر میرزای شیرازی) از خاندان شیرازی است.[۴]همسر او نیز نوهٔ میرزای شیرازی بود.[۲]

فرزندان پسر او عبارتند از:[۱]

استادان[ویرایش]

شاگردان[ویرایش]

  • سید کاظم قزوینی حائری[۱]
  • سید عبدالحسین قزوینی
  • سید عبدالحسین خردمند
  • شیخ محمد کرباسی[۵]
  • شیخ عبدالرحیم قمی
  • سید مرتضی طباطبایی

آثار [۲][ویرایش]

  • شرحي ناتمام بر عروة الوثقي
  • رساله هايي در مباحث اصول
  • رساله اي در تجويد
  • رساله اي در فقه الامام الرضا عليه السلام
  • کشکول، در علوم مختلف
  • الدعوات المجربات
  • هداية المستعين، در اقسام نمازهاي مستحب
  • رساله اي در جفر
  • اجوبة المسائل الاستدلاليه و آثار چاپ شده وي عبارتند از:
  • ذخيرة العباد
  • ذخيرة الصلحاء
  • الوجيزة
  • تعليقه اي بر عروة الوثقي
  • تعليقه اي بر وسيلة النجاة، تاليف سيد ابوالحسن اصفهاني
  • بداية الاحکام

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]