عبدالله عبدالله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
عبدالله عبدالله
2017 Halifax International Security Forum (37618951885).jpg
عبدالله در سال ۱۳۹۶
رئیس اجرایی افغانستان
شروع به کار
۷ مهر/میزان ۱۳۹۳
رئیس جمهورمحمداشرف غنی
وزیر امور خارجه افغانستان
مشغول به کار
۱ دی/جدی ۱۳۸۰ – ۳۱ فروردین/حمل ۱۳۸۴
رئیس جمهورحامد کرزی
پس ازعبدالرحیم غفورزی
پیش ازرنگین دادفر سپنتا
اطلاعات شخصی
زاده۵ سپتامبر ۱۹۶۰ ‏(۵۹ سال)
کابل، Flag of Afghanistan (1931–1973).svg افغانستان
ملیتافغانستانی
همسر(ان)فخریه عبدالله
فرزندانسه دختر و یک پسر
اقامتگاهکابل
محل
تحصیل
دانشگاه کابل
شغلسیاستمدار
تخصصچشم‌پزشک
مذهباسلام
وبگاهwww.drabdullah.af

عبدالله عبدالله (زادهٔ ۱۴ شهریور/سنبله ۱۳۳۹ در ولایت/اُستان کابل) سیاستمدار اهل افغانستان، وزیر پیشین امور خارجه و رئیس اجرایی افغانستان است. عبدالله وزیر امور خارجه دولت حامد کرزی بین سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴ بود. او در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۳ بر اساس نتایج ابتدایی با حدود ۴۴ درصد آرا؛ بالاترین میزان آرا را به خود اختصاص داده و همراه محمداشرف غنی به دور دوم انتخابات راه یافته بود و با توجه به تقلب گسترده در دور دوم، در نهایت با یک معامله سیاسی میان او و محمداشرف غنی قدرت میان‌شان تقسیم گردید. عبدالله از یاران نزدیک احمد شاه مسعود بود. او در دوران نبرد با طالبان، به‌عنوان سخنگوی ائتلاف شمال شناخته می‌شد.[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

عبدالله عبدالله در شهریور/سنبله سال ۱۳۳۹ در شهر کابل در ساحهٔ کارته پروان در غرب کابل از پدری پشتون و مادری تاجیک به دنیا آمد. پدر و مادرش هر دو متولد کابل بودند. غلام محیی‌الدین خان پدرش از مردم پشتون قندهار بود و در دولت ظاهر شاه از مقامات عالیرتبه بود و از طرف ظاهرشاه به عنوان سناتور ولایت قندهار انتخاب شده بود.[۲] عبدالله هفت خواهر و یک برادر داشته و کودکی‌اش در کابل و پنجشیر گذشت.

عبدالله تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه غازی محمد ایوب خان به پایان برد و در سال ۱۳۵۵ از «لیسه (دبیرستان) نادریه» فارغ‌تحصیل شد و در سال ۱۳۵۶ وارد دانشکده پزشکی دانشگاه کابل گردید.[۲] در سال ۱۳۶۲ تحصیلات خود را به پایان رسانیده و تا سال ۱۳۶۳ در بیمارستان نورِ کابل به عنوان چشم‌پزشک مشغول خدمت بود. در سال ۱۳۶۳ به پاکستان پناهجو شد و تا سال ۱۳۶۴ در بیمارستان سید جمال‌الدین افغانی شهر پیشاور مشغول خدمت به پناهجویان افغانستان بود.

در سال ۱۳۶۴ وارد جبهه جنگ دربرابر نظامیان شوروی گردید و در نخست فعالیت خود را با فعال کردن یک کلینیک پزشکی به منظور رسیدگی و درمان زخمی‌های جهاد آغاز نمود[۲] و به عنوان سرپرست بهداشت جبهه پنجشیر و سپس به عنوان مشاور و همکار احمد شاه مسعود تا آزادی کابل مشغول خدمت بود. او از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ در کابل به عنوان رئیس دفتر و سخنگوی وزارت دفاع ملی و در سال ۱۳۷۶ به عنوان معاون/دستیار وزارت خارجه فعالیت نمود. همچنین او در سال ۱۳۷۸ سرپرستی وزارت امور خارجه دولت اسلامی افغانستان را به عهده داشت.[۳]

پس از شکست طالبان در سال ۱۳۸۰ در اداره موقت و بعد در دوره انتقالی، مسئولیت وزارت امور خارجه را به عهده داشت.

عبدالله عبدالله در سال ۱۳۷۲ با بانو فخریه عبدالله ساکن اصلی ولسوالی/شهرستان غوربند ولایت/اُستان پروان ازدواج نمود. آنها پس از سقوط کابل به دست طالبان رهسپار پنجشیر گردیدند و پس از مدتی همراه با خانواده به شهر دهلی نو در کشور هندوستان رفتند و مدتی در آنجا زندگی کردند. آنها ۳ دختر و ۱ پسر دارند. عبدالله به زبانهای پشتو، فارسی و انگلیسی تسلط و همچنین به زبانهای عربی و فرانسوی نیز آشنایی دارد.

انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۸۸[ویرایش]

عبدالله عبدالله یکی از نامزد‌های انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان در سال ۱۳۸۸ بود. معاونین وی در این انتخابات را همایون شاه آصفی و چراغعلی چراغ تشکیل می‌داد.[۳] عبدالله عبدالله در دور اول این انتخابات توانست ۱٬۴۰۶٬۲۴۲ رأی که ۳۰٫۵۹٪ کل آراء می‌شد را کسب کند.[۴] در ابتدا حامد کرزی ۵۵ درصد اعلام شد، اما با بررسی تقلب‌ در انتخابات، آراء کرزی به زیر ۵۰ درصد رسید و قرار شد انتخابات به دور دوم کشیده شود، اما عبدالله در اعتراض به عملکرد نادرست حکومت و کمیسیون مستقل انتخابات، از حضور در دور دوم انتخابات انصراف داد و در نتیجه آن حامد کرزی به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد.[۵]

انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۳[ویرایش]

عبدالله عبدالله به‌عنوان نامزد رسمی جبهه ملی افغانستان برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری این کشور در اوت ۲۰۰۹ معرفی شد و نیز یکی از نامزدان ریاست جمهوری افغانستان در سال ۱۳۹۳ بود، که با اعلان نتایج آن انتخابات در دور دوم با اخذ حدود ۴۳٪ آرا از محمداشرف غنی عقب ماند، عبدالله عبدالله اعتبار کمیسیون مستقل انتخابات را زیر سؤال برد که باعث ایجاد بن‌بست طولانی در انتخابات افغانستان شد. سرانجام عبدالله عبدالله در تاریخ ۷ مهر به عنوان رئیس اجرایی و محمداشرف غنی به عنوان رئیس‌جمهور اعلام شد. جبهه ملی افغانستان بزرگترین تشکل سیاسی مخالف دولت حامد کرزی به‌شمار می‌رود.[۶]

انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸[ویرایش]

وی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۸ به همراه عنایت‌الله بابر فرهمند به عنوان معاون اول و اسدالله سعادتی به عنوان معاون دوم خود را نامزد این دوره از انتخابات معرفی کرد. شعار تیم وی در این دوره «ثبات و همگرایی» است و وعده تغییر ساختار ریاستی به نخست وزیری و تعدیل قانون اساسی را داده است.[۷][۸]

پانویس[ویرایش]

  1. دکتر عبدالله در گفتگوی اختصاصی با اعتماد ملی بایگانی‌شده در ۲۷ اکتبر ۲۰۰۶ توسط Wayback Machine (پیمان ملی)
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ دوستی آمریکا و افغانستان. «زندگی‌نامه دکتور عبدالله عبدالله».
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «زندگی نامه نامزدها: عبدالله عبدالله». BBC News فارسی. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۲۴.
  4. «نتایج انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان ۱۳۸۸». www.iec.org.af. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۲۴.
  5. «‭BBC ‮فارسی‬ - ‮افغانستان‬ - ‮عبدالله: در دور دوم انتخابات شرکت نمی کنم‬». www.bbc.com. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۵-۲۴.
  6. دکتر عبدالله عبدالله کاندید رسمی جبهه ملی (رادیو فرانسه فارسی)
  7. «عبدالله عبدالله به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری در کمیسیون انتخابات نام‌نویسی کرد». هشت صبح. ۲۰۱۹-۰۱-۲۰. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۲۱.
  8. «نامزدان انتخابات ریاست‌جمهوری سال 1398 کی‌هایند؟». روزنامه اطلاعات روز. ۲۰۱۹-۰۱-۲۱. دریافت‌شده در ۲۰۱۹-۰۱-۲۱.

پیوند به بیرون[ویرایش]